Avluda oturan yabancı adam beni tedirgin etmişti. Ateş’in eve geldiğini pencereden kısa bir an gördükten sonra içimdeki huzursuzluk iyice arttı. Yabancı adamın yüzünü tam seçemiyordum ama vücudunun kasılı duruşu, etrafa yayılan soğuk aura içimi sıkıyordu. Simsiyah giyinmişti. Bedeni dimdikti ve kafası hafifçe kalkıktı. Gözlerini kıpırdatmadan çevresini inceliyordu. Görebildiğim kadarıyla keskin hatlı yüzü ürkütücü bir soğukkanlılığa sahipti.
Ateş’in dikkati dağılmasın diye pencerenin gerisinde kalmış, kendimi saklamıştım. Ama içeriden yükselen sesler beni daha da huzursuz etti. Babasına bir şeyler söyleyip Asaf’la birlikte yukarı çıkmalarını istediğini duyduğum an iyice meraklandım. Ardından Ateş yabancı adamla konuşmaya başladı. Beden dili sakindi, hatta rahattı. Bu içimi biraz olsun fer
