Sözlerimden sonra avluda bir anlık sessizlik oldu. Ayşe’nin öfkeli bakışlarını üzerimde hissetsem de tek bir kelime daha söylemeden arkamı döndüm. Başımı dik tuttum, adımlarımı yavaş bir şekilde merdivenlere yönelttim. Kadınların fısıltıları arkamdan yankılanırken onları takmadan merdivenleri çıkmaya başladım. Yaşlı kadınlardan birinin Ayşe'yi uyardığını göz ucuyla gördüm. O kadın kahvaltıda da vardı.
Odaya vardığımda kapıyı sertçe kapattım. Elimdeki çanta ve poşetleri yatağa fırlattım. İçimde biriken öfke, odaya yayılmış gibiydi. Nefes almakta zorlanıyordum ama en çok da Ayşe’nin yüzündeki o küçümseyen ifadeyi unutamıyordum. Oğluna Delal'i almak istiyorsa alabilirdi ama bunun için oğlunun beni boşaması gerekiyordu. Berdeli hayatım için kabul etmiştim ama kumayı asla kabul etmezdim. Ben A
