Mafia: Blood Lust

IV - Dantless

IIbinalik ko ang tingin ko sakaniya. He was busy reading some bunch of papers.

The atmosphere.... I can't! It's so awkward. Sobrang tahimik. Parang gago naman kasi 'tong si Kuyang driver kanina iniwan ba naman ako!

"Uh..." I forcedly laughed. "A-ano meron? Uupo nalang ba ako rito, Sir?" maingat kong tanong.

Nakakatakot siya as in. Feel ko pag makagawa lang ako ng ingay, sisigawan niya ako.

"Fill this up," ibinato niya nang kaunti sakin yong papel kasabay na rin yong ballpen.

"Huh? Para saan?" kunot noo kong tanong. Hindi ako basta basta pipirmahan yan 'no. Baka mamaya isang illegal yan, e.

"Just-" napahinga siya nang malalim sabay ng pag pikit nang mariin. "Fill it up."

Luh, kala niya nakakatakot siya?!

Oo.

Pero hindi ako papayag 'no. Sino ba siya?!

"Ayoko nga diba?!" Inis akong tumayo at nag simula akong maglakad palabas ng pintuan.

Narinig kong ang mga hakbang niya kaya agad akong tumingin sa gawi niya. Halos pag pawisan ako ng malamig nang maglapit kami.

Hinawakan niya ang pulso ko nang mahigpit pero nag matigas ako, hindi umaalis sa pwesto ko. This doesn't feel right.

"Fill this up for f**k's sake! It's not that difficult!" pahila niyang binitawan ang pulso ko.

Pumatak ang luha ko sa pisnge ko kasabay ng pag hawak ko sa pulso na hinawakan niya.

He looked at me and his jaw clenched. "Why the f**k are you crying?" mahina niyang sabi pero mariin.

Pinunasan ko yong mga luha ko at inayos ko ang sarili ko. Mag lalakad na dapat ako sa desk niya nang biglang may kumalabog na sobrang lakas sa pintuan niya.

Tangina, ano yon?!

Halos mapatalon ako sa gulat kaya hindi ko namalayan na napahawak ako sa braso niya. Nang mag tama ang tingin namin, bumitaw agad ako.

"Stay there. DON'T f*****g move." he emphasized.

Tumango lamang ako habang ko pinapanood siyang pag buksan ang pinto.

Pagkabukas ng pinto, may babaeng lumapit sakaniya, sobrang lapit. Konti nalang halikan niya.

She used her leg to lock herself on his thigh, and she wrapped her arms around on his neck.

"Long time no see, Axel." she smiled.

She was wearing a fitted dress rose gold and a white scarf. She was also wearing a red lipstick.

"Are you ready for tomorrow night?" she smirked. Napatingin siya sakin kaya napaatras ako.

"S-sorry! This is suppose to be your privacy. I shouldn't be here." yuko kong sabi.

She raised her eyebrows and laughed so hard. "Yeah." she nodded. "You're right. It's suppose to be our privacy. Who are you, anyway?" humiwalay siya kay Zachary at lumapit sakin.

"Don't f*****g dare to touch her."

She took a glance on Zachary as she touched my hand. "What are you gonna do?" she smirked.

Mag sasalita na dapat siya nang maunahan ko si Zachary. "U-uuwi na ako! Bye! See you... Sir,"

Hindi ko pa na fi-fill up-an yung papel na sinasabi niya! Pero bahala na. May number naman ako nong kuyang driver kanina.

Muka namang driver niya 'yon, e. Hindi rin ako makatiis. Pakiramdam ko mag papatayan sila wala sa oras.

Iba pala talaga mag away ang mag jowa. Hayyy.

Habang ako naglalakad pauwi, naramdam kong pumapatak na ang ulan sa mga balat ko. Wala pa naman akong payong tapos kulang pa pamasahe ko, pucha naman.

"Vera."

Huh?

Napatingin ako sa likuran ko and my eyes widened when I saw Liam. Ano ginagawa niya rito?! Amputa, stalker talaga 'to, e.

"Ginagawa mo rito?" kunot noo kong tanong.

Binigyan nya ako ng isa pang payong at inis kong tinanggap ito. Bwisit na bwisit talaga ako pag nakikita ko siya. Parang kung sino kong umasta.

"Tangina, ayaw mo ba? Nag iinarte ka pa riyan," reklamo niya.

I scoffed and I laughed sarcastically. "Oo, ayaw ko talaga. Pati buong pagka tao mo ayaw ko rin, kaya tigilan mo'ko, Liam,"

Kinuha niya yung plato na hawak hawak ko at inis niyang tiniklop ito. "Edi wag! Amputa, arte mo, ah. Ayusin mo yang ugali mo, Vera."

"Wow! Ako pa talaga-"

Napatigil ako sa pag sasalita nang biglang lumipad si Liam. My eyes immediately widened sabay nang pag takip ko sa bibig ko. Nakita kong naka higa si Liam, parang nag aagaw buhay! I saw a blood on his lips kaya nataranta ako para tulungan siya.

"Gagi, okay ka lang?!" taranta kong tanong.

Hirap na hirap siya sa pag bangon kanina, kaso nong tinanong ko siya, bigla nag bago ang muka niya. "Muka ba akong okay?! Pucha,"

I scratched my head. Oo nga naman.

Tinulungan ko siya patayuin at napansin kong nakatingin si Liam sa ibang direksyon kaya napatingin din ako.

Nanlaki ang mga mata ko dahil sa nakikita ko ngayon. What the f**k! What the f**k! What the f**k! Anong ginagawa niya rito?! Ugh!

I forced my smile at nag lakad papunta sakaniya. "Aye, Mr. Zachary Axel!" makikipag kamayan na sana ako nang makalapit ako kaso tinitigan niya lang ako. Luh?

"The f**k is your deal?" galit na tanong ni Liam at mabilis siyang nag lakad papalapit samin.

"Ah-ah-ah." sabi ko habang pumagitna ako sakanila. Pucha mag susuntukan pa, e. "Liam, let's go na... ano, hinahanap na tayo ni Mama." I gave him a death glare but he looked stunned.

"Fine." he sighed heavily.

I was about to grab his arm when someone suddenly grabbed my arm beside me.

"You're not going anywhere." mariin niyang sabi.

My eyes widened. "S-sir?"

"Let's go." he grabbed my arm.

Tumingin ako sa gawi ni Liam at halatang galit na galit siya. I had no choice but to only give him an apologetic smile. "Sorry! M-mag te-text ako!" Tumingin ako sa linalakaran ko nang makalayo-layo kami. Ang bilis nito mag lakad! May lakad ba 'to?!

Narito kami ngayon sa parking lot at nasa harapan ko ang mamahalin na kotse; Ferrari 488 GTB! He opened the door on the passenger seat, kaya umusog ako.

Tinaasan niya ako ng kilay kaya ganoon din ang ginawa ko. "Papasok ka ba, sir?"

"Huh? I opened the door for you, what the hell are you saying?"

My eyes widened kaya napatahimik ako. I nodded a bit tapos pumasok na sa loob. Oh my god, nakakahiya! Pakiramdam ko pawis na pawis ako sa sobrang hiya. Jusko, parang gusto ko nalang magpa kain sa hiya!

Pero infairness gentleman ah!

Tumigil kami sa harap ng malaking mansion, my jaw dropped immediately.

Oh my god! Is this where he lives?! Parang siya lang nakatira rito.

Binuksan niya yong pinto ng passenger seat para palabasin ako sa loob ng kotse. Habang ako papalabas ng kotse, nakatingin pa rin ako sa mansion.

"Let's go."

Nauna siyang maglakad papunta sakin kaya binilisan ko ang paglalakad para mahabol ko siya.

He opened the door for me once again, and he closed the door as we both got inside.

May biglang tumakbo na itim na aso, dinig ko pa yong bell sa leeg niya. He's so cute!

"Hi!" I caressed the dog habang dinidilaan yong kamay ko. "Ang bait naman nito." I chuckled.

"Yeah, she is,"

Oh, so it's a she!

"Be right back, someone's calling. I will prepare dinner later." lumabas siya ng bahay.

Mga ilang minutong nakalipas, pumasok na ulit siya sa loob. I was still playing his dog. I wonder what her name is.

My phone suddenly vibrated kaya kunuha ko ito at binuksan.

From Aria:

'te san ka?

Sheeet!

To Aria:

nasa bahay ng kaibigan ko bakit?

I replied.

From Aria:

uwi kana raw, hanap kana ni mama

I pursed my lips and turned off my phone. I walked towards him, he was cooking something, and it smells good!

The dog was following me while I was walking towards him.

"Um..." I pursed my lips. "Pinapauwi na ako... sorry! I promise, Kakainin ko yang linuto mo sa susunod na magkikita-"

Gosh! I was too straight forward! I don't even know if I'm gonna see him again.

"N-nevermind! Basta, lagi ka mag baon ng linuto mo, para pag nagkita tayo sa daan ibibigay mo nalang sakin 'yan, ha!" I laughed.

He nodded. "Yeah, sure,"

Yes! Shuta akala ko magagalit siya, e! Sayang din kasi 'yon. Ang dami niya rin linuto, e.

Tumakbo ako sa lahat ng makakaya ko papunta sa abangan ng tricycle. Mabuti hindi ako nahirapan mag abang ng tricycle kaya nakauwi rin ako agad.

"Ma, Aria, nakauwi na ako!" sigaw ko habang kumukuha ng pagkain sa kusina.

I felt a bit disappointed kasi hindi ko manlang natikman yong luto niya. I mean, muka kasing masarap, e! Mahilig din ako magluto.

Possible kaya na mag collab kami?!

I went straight to my bed at nag cellphone ako saglit hanggang sa makatulog ako. Today was freaking hectic.

I woke up when I heard someone knocking. Napansin ko rin na tulog na tulog sila kaya ako nalang yong mag bubukas.

Hilong-hilo pa ako habang ako naglalakad. I opened the door without hesitation and my eyes widened when I saw some men wearing suit with a black car.

"Huh?" kunot noo kong sabi.

May sinasabi kasi sila kaso hindi ko maintindihan! Basta ang natandaan ko lang- na kailangan kong sumama sakanila.

"Wala akong maintindihan sainyo, pucha." bulong ko.

"I said, you have to follow us, Ma'am. Don't make us force-"

Sinambunutan ko sarili ko dahil sa inis. "Oo na! Oo na! Puchang ina,"

"Do we have to bring her clothes, sir?" tanong nong isang lalaki.

Huh?! Teka!

Naramdaman kong nagising bigla yong diwa ko nang marinig ko 'yon. "Ano nangyayari?! Saan nyo ako dadalahin?!"

Ni-isa wala akong narinig na sumagot sa tanong ko. Nag lakad ako papasok sa loob kaso hinarangan ako.

"Ma'am-"

I held his shoulders and I kicked his tummy using my knees, with all my strength. "Don't make me cause any violence here."

"You already did,"

I heard a man's voice behind me and that made me turned around immediately. My eyes widened as he gets closer to me...

"Not bad... you can fight. Interesting. Very dantless." he smirked.

"I- i..." I shook my head.

"Get her things without making any noise now!" he did a hand gesture to them.

"Wait, wait, wait! Unang una... sino ka ba?! This is my property, you don't have any rights-"

"Your property?" he laughed. "Your property isn't here, Faizah."

I laughed out loud. "Wow, very funny! So surprising!" I clapped.

Luh! Anong property sinasabi nito?!

He cleared his throat and fixed his necktie, looking annoyed.

"So where's my property, Mr...Huang?" I sarcastically smiled.

Ano ba kasing property 'yon?!