Mafia: Blood Lust

II - Ally or Enemy?

"Yes, you heard it right. We are here to help you about everything," dugtong niya.

It made me stunned for awhile. Hindi ako makagalaw. Parang akong binuhusan ng sobrang lamig na tubig kasabay na rin na parang nanuyo yong lalamunan ko kaya hindi ako makapag salita.

"Whatever you're saying, I-I don't need your help," matapang kong sabi.

I heard her chuckle tapos naglakad papalayo sakin. Humarap siya sakin habang malayo ang pagitaan samin while giving me a smile. "Sure ka, Faizah? Hindi ba gusto mong malaman ang lahat? You know... I can be your ally or enemy at the same time... so be wise. You will be on my side? I'm your ally. And you betray me? I will be your enemy."

She's manipulating me.

She's manipulating me.

She's manipulating me.

"Are you willing to stay?"

She's manipulating me.

She's manipulating me.

She's manipulating me.

Huminga ako nang malalim as I clenched my fist.

"Fine," wala sa sarili kong sabi.

Fuck! Why did I say that?! Oh god! Katapusan ko na ba?! Pwede pa naman sigurong bumawi? Mag sasalita na dapat ako nang biglang may humampas sa ulo ko and everything went black.

Someone's POV

"Mr-"

"Putangina! Nasaan na siya?!"

Halos sirain ni Sir yung lamesa dahil sa sobrang galit niya pero parang wala nalang samin 'yon dahil sanay na sanay na kami sa tuwing na galit na galit siya, nagsisira siya ng gamit. Pera niya naman din yong pinapang bili niya eh.

Malala ang anger issues, eh.

"Ano pang tinatayo tayo niyo riyan?! Find her! Tangina, pinapanood pa ako!"

Mabilis kami nagsilabasan sa opisina ni Sir at linabas namin ang mga armas na gagamitin namin kung sakaling may kalaban na sasalubong o susundan kami.

"Kaano-ano ba kasi niya ba kasi 'yon? Jowa niya?"

"Hindi ko alam. Ni-hindi ko nga alam kung ano itsura non," sabi ko habang linalagyan ko ng bala yung Akdal Ghost TR01

Napatigil sila sa paglalakad kaya napatigil din ako nang mapansin kong nakatingin sila sakin.

"Problema niyo?"

"Eh puta, saan natin hahanapin 'yon? Ni-muka nga hindi natin alam. Natatanga ka na ba?" singit nung isa.

"Sige, bumalik kayo roon tapos tanungin niyo sakaniya. Ako na bahala sa kabaong niyong dalawa," seryoso kong sabi.

Tangina, eh. May punto naman sila kaso puta, mahal ko pa buhay ko. Sa tuwing mag ta-tanong ako roon, ang sagot na makukuha ko ay putok ng baril, tangina.

Nagsimula nang mag lakad pabalik yung dalawa kaya ako sumunod nalang din ako as I scratched my head. Pagkarating namin sa office, naka upo na ulit si Sir habang may kausap sa telepono. Tumingin siya sa gawi namin at sinamaan kami ng tingin.

Pagkababa niya ng telepono, tinanong kami kung anong kailangan namin at kung bakit kami hindi pa nakakaalis.

"Hindi pa namin alam yong itsura nong tao ng pinapahanap mo samin, Mr-"

"Oh yeah, I forgot. Here's what she look like,"

Pinakita niya samin yung picture at napatulala ako nang ilang segundo.

Ang ganda, pucha.

But Is she an ally or enemy?

"Oh, ano pang inaantay niyo?! Umalis na kayo, pucha!"

Mabilis kaming lumabas ng opisina at pagkababa namin, pumunta kami sa parking lot para sumakay sa kotse ko.

I-take ko kaya 'yon sa date pag nakita namin yong babae?

Faizah's POV

Unti-unting luminaw ang pandinig ko kasabay ng sobrang masakit na ulo na nararamdaman ko. Dahan-dahan kong binuksan ang aking mga mata at nakita ko yong mga taong nakausap ko kagabi.

"She's awake!" sabi nong lalaki.

Inikot ko ang paningin ko at napansin kong naka kadena yong dalawang kamay ko at paa habang ako naka higa sa sahig.

May narinig ako ng boses ng babae kaya naman bigla ako nakaramdam ng kaba. Tumingin ulit ako sa gawi nung mga lalaki and I saw the girl was walking towards me.

"Good morning, Faizah. What breakfast would you like to eat today?" Ngiti niyang sabi.

"Gusto ko nang umuwi!" Naiiyak kong sabi as I begged.

"Oh, no, no, honey." She said as she shook her head at naka pamewag. "Didn't you agreed with me na gusto mong malaman ang lahat?" Sabi niya nang binabaan niya ang pag tayo niya while her hands are on her thighs.

"Malaman ang alin ba?!"

She poked my forehead and that made me furrowed. "You agreed to stay here and to know the untold secrets but you don't know what it's about?!" may halong inis niyang sabi.

"I-"

"Kill her," utos niya.

My eyes widened and I couldn't move. I wanted to escape but I can't! Wala akong lakas. f**k I'm scared.. and my hands are shaking.

May nagsi lapitan na lalaki papalapit sakin at may mga dala silang deadly weapons. Katapusan ko na ba? Ito na ba? Ito ba kung paano ako mamamatay? Paano na sila Mama, Aria, at Emma?! Hindi pa ako nakaka graduate!

At hindi pa ako nagiging artista!

Hinila nong isang lalaki yong buhok ko para tumingin ako sa muka niya. I gave him a death glare but he only gave me a loud laugh.

He leaned more closer to me and started sniffing my hair hanggang sa leeg ko. I felt his wetness on his tongue is attached on my neck.

"Hey, enough! You're crossing on your limits, bastard!" sabi nong babae.

"So? She's going to die anyway. Her life is nothing,"

He was about to put his hands inside my t-shirt nang bigla kong iuntog yung ulo ko sa muka niya. Rinig na rinig ko ang pag hiyaw niya, and kept saying the same phrase.

"You f*****g b***h!"

Napangisi ko at dinura ko yong dugo galing sa bibig ko. I received a strong punch on my cheeks after I headbutt him and that caused me to spit some blood coming from my mouth.

"I like the way you headbutt him,"

Napatingin ako sa kaliwang gawi nang mapansin kong nakaupo yong babae while drinking tequila. She was smirking at me at mga ilang segundo ng pagtitigan namin, she took something on her pocket at bigla niyang binato sa uluhan nung lalaki na nag hihiyaw kanina.

W-what?!

Parang kulang nalang maihi ako sa takot. Mas lalo ako pinagpawisan ngunit malamig na pawis yong tumutulo sa dibdib ko. I swallowed some blood that I haven't spit yet with all the fear I feel.

Matagal kong tinitigan yong lalaki. Nakahiga siya at parang nangingisaw siya, habang yong kutsilyo, ay naka saksak sa noo niya. He tried to move at pilit sumisigaw but after I few seconds, wala na akong ingay na nadidinig at hindi na siya gumagalaw.

Shit...

I just witnessed death.

Tinignan ko ulit yong babae. Nakita kong nagsisindi siya ng sigarilyo at nang mapansin niyang nakatingin ako sakaniya, inaya niya ako.

"H-hindi ako naninigarilyo," mahina kong sabi.

"Bugahan nalang kita?" she smirked.

Nagsalubong yong dalawa kilay ko at biglang nag pantig yung tenga ko. "Gago ka ba?! Baliw ka ata, eh!" wala sa sarili kong pagsigaw.

Tumawa siya nang malakas tapos tinapon niya yong sigarilyo sa sahig sabay inapakan niya.

"I didn't know that you can cuss," natatawa niyang sabi.

"Ma'am, patayin na ba natin 'to?" singit nong isang lalaki.

Nagpabalik balik yong tingin ko sakanila.

"No," she shook her head.

Huh? Tama ba pagkakarinig ko?! O baka nabibingi lang talaga ako?

"Gusto mo kayo nalang dalawa?"

"Ma'am-"

Bago pa man matapos ng dalawang lalaki yong sasabihin nila, agad niyang kinuha yong baril galing sa likuran niya at narinig ko ang pag kasa ng baril niya.

"Once I say that, I mean it."

She pulled the trigger and shot the guys' forehead, at sa ibang parte ng katawan. Ramdam kong nagtalsikan yong mga dugo sa muka ko at sa damit. Sabay silang bumagsak sabay ng pagbagsak ng dalawang baril.

Narinig ko nagsasalita yong babae pero hindi ko marinig yung sinasabi niya. I can hear her pero vogue yung padinig ko.

I got back to my senses nang alugin niya ako. I was feeling dizzy. Umiikot yong paningin ko dahil biglang sumakit nanaman yong ulo ko.

"Mercy... h-have... mercy..." I murmured.

"There's no mercy in this world, Faizah."

I looked at her straight to her eyes at unti-unting nanlabo ang paningin ko. I felt a sudden of sleepiness at ang alam ko, bumagsak ako sa braso niya at hindi ko na alam ang nangyari.

Emma's POV

Nasaan na ba yong babaitang iyon?! Hindi ko ma-contact, pucha! Dalawang araw na rin siyang absent tapos yung pumunta ako sa bahay nila, wala raw!

Nang matanaw ko si Caleb while flirting with Mia. Inis akong naglakad papalapit sakanila. "Caleb, nasaan si Fye?!"

Natigil ang pag lalandian nila sabay naman kumunt ang noo ni Caleb. "Huh? Malay ko sa babaeng 'yon,"

Tanginang 'to. Halatang wala talagang pake kay Fye amputa! Nagiinit dugo ko sa lalaking 'to eh. Sarap bangasan!

"Nawawala si Faizah," mahina kong sabi.

"Babe, me and Emma are just going to talk. Let's meet later." he gave her a kiss on Mia's lips and Mia wrapped her arms on Caleb's nape.

Yuck!

"Ehh, baby naman eh. Are you guys hiding something? Why can't I be here while you guys are talking? Please let me stay-"

I clenched my fist at hinampas ko yong lamesa. I saw Mia flinched tapos tinignan ako nang masama. "Nakakaintindi ka ba?! Ang dami mong sinabi hindi kana lang umalis, punyeta!"

"Who are you to meddle sa landian time namin, huh? Matagal nang pinutol ni Caleb ang friendship nila so it's not Caleb's business anymore kung nawawala siya!" she rolled her eyes.

Umakyat bigla yong dugo ko dahil sa galit at inis sa punyetang babae 'to kaya bigla kong hinila yong I.D lace niya.

I can see on her eyes the fear she felt. Kahit medyo maingay sa labas, dinig ko pa rin ang mabilis ng pag t***k ng puso niya.

Habang niya ako tintitigan, I gave her a death glare at mas hinigpitan ko ang pagkaka hawak ko sa lace niya. I forcedly pulled her I.D lace again and I leaned closer to her. "Subukan mong mag inarte ulit, ewan ko lang kung makauwi ka pa na ayos pa yang mga buto mo," bulong ko sa tenga niya.

I pulled her I.D lace again at bigla kong binitawan kaya sumubsob siya sa lamesa. Hinila ko si Caleb papalayo at bago kami makalayo-layo, rinig ko ang pagsigaw ni Mia.

"f**k you, Emma!"

Nang makalayo-layo kami kung saan wala masyadong tao, tinanggal ko ang pagkakahawak sa pulso ni Caleb.

"Ano balak natin? Kailangan nating hanapin si Fye."

I heard Caleb scoffed kaya naman nagsalubong yong kilay ko. "Ano bang problema mo, Caleb?" mahinahon kong tanong.

"May punto si Mia, Emma. I already ended my friendship with Faizah before kaya it's not my business kung nawawala man siya ngayon,"

"And why's that?"

"She's toxic," he licked his lower lip. "She hates Mia. Madalas niya rin inaaway si Mia at sa tuwing nahuhuli ko silang nagaaway, she kept accusing Mia para si Mia ang magiging masama. Gusto niya rin na mag hiwalay kami dahil nag bago na raw ako. I don't tolerate toxic friends, Em-"

Nakatikim siya ng isang malakas sa sampal galing sa palad ko. Mga salita palang ni Caleb halos mangati yung palad ko dahil gustong gusto ko siyang makatikim ng sampal galing sakin.

"What the fu-"

"Ikaw yong toxic alam mo 'yon? Puro kana lang 'Mia, Mia, Mia, Mia' like what the f**k was that, Caleb?! Kayong dalawa yong toxic, eh. Tangina, one-sided ka masyado, bobo."

"I don't-"

"Toxic ka, toxic din si Mia. What a perfect combination of love! Sana all matched?!" I said with full of sarcastic tone.

I left him dumbfounded at nagsimulang maglakad papalayo. I will find you, Faizah.

Someone's POV

Ilang araw na kami nag hahanap sa babaeng pinapahanap samin ngunit hindi namin alam kung saan namin siya hihigilapin. Maski location wala kami. Bumalik kami sa opisina at ipinaliwanag namin ang lahat.

"What?!" kinuyom niya ang kamao niya.

Sinipa niya yung trashbin with all his anger kaya naman napaatras ako nang kaunti.

"You three are f*****g fired!"

"Sir-"

"No buts! You three are f*****g useless! Dalawang araw kayong wala tapos pagkabalik niyo hindi niyo siya dala-dala?!"

Bago pa man siya maglabas ng baril, sabay-sabay kaming lumabas ng opisina.

"Badtrip naman, oh." napakamot ng ulo yong isa kong kasamahan.

"Ayos lang 'yan. I-shot nalang natin 'yan." sabi nung isa.

"Pucha, ganda pa naman nong babae. I-take ko sana sa date, eh."

"Tanga baka patay na yon," sabi nung isa.

Baka nga.

Faizah's POV

Dahan-dahan kong binuksan ang mga mata ko at napansin kong naka kadena pa rin ako at nakahiga pa rin ako kung nasasaan ako kanina bago mawalan ako ng malay.

"Pakawalan mo na ako... please," pagmamakaawa ko.

I heard her sigh tapos lumapit sakin. "Fine. But promise me you will come back here,"

"Can't promise that... you guys almost killed me!" sabi ko habang nakahilata pa rin sa sahig, hinang hina.

"Then I won't let you go... kahit pa mag tago ka, or even go to a different country, hahanap at hahanapin pa rin kita, Fye. Since you wanted to know all the-"

"Patayin mo nalang ako!" I begged. "W-wag mo nang patagalin pa..." I tried to get up but I failed.

"Oh, no. You know I can't do that. Hmm... maybe after mong malaman ang lahat then I will shoot you without hesitation," she smiled.

Required bang malaman ko pa iyon?! Lahat nang ito ay napakawalang kwenta! She's just a serial-killer who likes killing her comrades without hesitation or mercy. Wag niyang sabihin habang unti unti kong nalalaman ang 'lahat' pinapahirapan niya rin ako? At pag alam ko na ang 'lahat' tsaka niya na ako babarilin?!

"Deal?"

I bit my lower lip. "D-deal..."

Fuck.

Tanga ka, Faizah.

"Alright!" masaya niyang sabi habang nakangiti. "Okay, I will let you go now. But first, heal your wounds and clean yourself. You wouldn't want your friends and family to know about this, right?"

I nodded as a response. Kinuha niya yong susi sa loob ng dibdib niya sabay lumapit sakin at tinanggal nag pagkaka lock ng kadena sakin.

May kinuha siya sa bag niya at binato papalapit sakin. "Emergency kit." she said while pointing using her index finger.

"And this,"

Binato niya sakin yong FIJI at pati narin yong extra clothes at sapatos. Ginamit ko ang face towel para ipamunas ko sa sarili ko at pati narin yong sugat ko. I changed my clothes at pagkatapos, I healed my wounds gamit ang betadine at band-aid.

"Alright, let's go."

Sinundan ko siya palabas ng abondoned house tapos sumakay ng kotse. Walang imikan kami habang kami nasa biyahe.

"T-that's the way-" pagbasag ko ng katahimikan.

"I know... I know," she chuckled.

Eh? pano niya nalaman? I don't remember telling her kung paano papunta sa bahay ko, ah.

Nang makarating kami sa labas ng bahay ko, I pulled the door handle at bago ako makalabas, tinawag niya ang pangalan ko and that made me stop.

"My name's Scarlett," she introduced.

I nodded as a reponse.

Wala akong balak magpa kilala. Tutal alam niya naman ang lahat.

"Oh... and," she was looking for something kaya hinayaan ko lang siya.

May kinuha siya sa bag niya at my eyes widened when she handed me the pocket knife na dinala ko roon sa abandoned house.

"How did you..,"

My god! Lahat nalang!

"I saw it when you passed out,"

"Thanks?" patanong kong pagkakasabi.

Wow, ah. Seryoso bang binigay niya sakin 'yon o nananaginip lang ako? No wonder she will stab me if I try to escape while we are on a road.

"I will text you pag mag me-meet tayo. Let us not meet up again doon sa abondoned house kasi some people is monitoring us... and I know someone's watching us kanina nung palabas tayo hanggang sa makalayo-layo tayo... may naka sunod satin kanina,"

Napaawang ang labi ko dahil sa nadinig ko. What the f**k?! Sino naman 'yon at anong kailangan nila?! Stalkers?! Katulad din ba nila si Scarlett?! Ugh! Everything is so confusing, f**k.

Tuluyan akong lumabas ng kotse at pagkapasok ko, It made me stunned dahil sa nakikita ko ngayon. Anong ginagawa nila rito?!

"Emma! Oh, god. Where have you been?!" Inakap ako ni Emma nang sobrang higpit.

"Nak, saan ka galing? Dalawang araw kang nawawala!" nagaalalang tanong ni Mama.

Shit! Think... think... Faizah! I can't let them find out about what happened!

"I went... to a... uh... kalye! Yes, kalye... galing ako sa kalye. N-namalimos ako!"

Shit. Mag sisinungaling nalang pang bobo pa!

Kumunot naman ang mga noo nila kaya tumawa ako nang pilit.

"Para saan naman? Kaya nga ako nag t-trabaho, Fye, eh. Wag na wag mo nanguulitin yan, ha?"

"O-opo,"

"Osya, kayo muna rito. Aalis muna kami ni Aria." ngiting sabi ni Mama.

Tumango lang ako at sinundan ko sila hanggang sa pinto. Pagkaalis nila, humarap ako sa dalawa. They are giving me a suspicious look.

"Vera, how can you lie to your Mom?"

Hindi na ako magugulat na hindi siya naniwala kanina. Pang bobo naman talaga yong rason ko kanina, eh.

"Ano bang pake mo? Tsaka bakit ka ba nandito? Sino ka ba? close ba tayo?" may halong inis kong sabi.

Ugh! Hindi naman ako ganito pero at the past few days mabilis na akong mairita. Hay... stress at pagod lang siguro 'to.

"Hindi pa ba kayo uuwi?" sabi ko habang kumukuha ng plato.

"'Di raw uuwi si Tita ng dalawang araw. Sabi niya kanina nung wala ka pa," pagpapaliwanag ni Emma.

"So? Hindi naman na ako bata. Kaya pwede ba?!"

Nakita ko napatayo si Emma at sumama ang tingin niya sakin. "Ano bang problema mo, Fye?! Hindi ka naman ganito noon, ah!"

"Wala kang alam! Kaya layuan niyo ako pwede?! Tsaka isa pa, hindi ako nawala! Kasi kung nawala ako edi saan hanggang ngayon wala ako!"

"Fye, I helped you sa lahat ng kailangan mo. Tinulungan kita noong panahon na kinakaikailangan na nariyan-"

"I didn't say I needed your help. You were the one who forced me to accept the shits na binibigay mo sakin, kaya wag mo akong sumbatan, Emma!"

"Enough!"

Napatigil kami sa pagtatalo nang sumigaw si Liam. Padabog kong ibinalik yong plato sa tauban at pumasok ng kwarto. I immediately checked my phone nang maramdaman kong may vibrate ito.

Unknown:

Stay away from Scarlett. She's dangerous.

Shit! Ano ito?! So my thougts are right? She's manipulative? Damn it. I need to be more careful now.

From: Scarlett

Let's meet tomorrow. There's something you should know. I will send you the address. Make sure you will arrive at 10:00 pm.

Because of the text that I received seconds ago, sobrang nag da-dalawang isip ako kung kikitain ko ba si Scarlett. Pano kung patayin niya ako?!

Napagpasyahan kong lumabas ng kwarto at nadatnan ko silang hindi nagiimikan. Pucha pati rin sila magkaaway?

"Uwi na ako. See you at school, Vera. Kailangan mong pumasok... maraming ipapagawa," sabi ni Liam habang nag su-suot ng jacket.

"Ako rin," mahinang sabi ni Emma saka naglakad palabas.

Kinabukasan, pumasok ako sa school para makahabol parin ako sa mga activities na na-missed ko. I did all the activities I missed and even the homeworks. Ginawa ko lahat nang yon as fast as I could at nag review na rin nang mabalitaan kong may quiz mamaya.

Wala akong kinausap halos maski si Liam. Hindi ko rin nakita na dumaan si Emma sa classroom ko o sa cafeteria. But what it bothers me, nang mahuli ko si Liam na nakatingin sakin during classes o minsan pag naglalakad ako.

Minsan talaga iniisip ko kung anong paghuhusga ang iniisip nito sakin, eh!

Pagkaring ng bell, mabilis kong kinuha yung bagpack ko saka lumabas ng school para makauwi na. Pagka uwi ko sa bahay, I cleaned the house and such.

Nang matapos akong mag linis, ibinagsak ko ang katawan ko at nag bukas ng cellphone. s**t, Ano nang gagawin ko?

I pursed my lips at nag simulang mag type para i-text si Scarlett.

To: Scarlett

Hey, hindi ako makakaalis. I need to take care of my Mom.

Walang isang minuto nag reply na agad si Scarlett.

From: Scarlett

Liars go to hell, babe.

Napakunot naman ang noo ko at bigla kong narealize na alam niyang wala si Mama. Ughhh! What to do?! f**k.

To: Scarlett

I need rest, Scarlett. I'm super exhausted. Pwede bang kahit bukas nalang?

From: Scarlett

I will kill your loved ones or you will meet me?

Darn it!

I took a glance on my wrist watch at napansin kong 9:20 pm na. I immediately get up from my bed tapos nag bihis.

I was wearing a black t-shirt, jeans, at black na hoodie. I don't want to wear something formal. Pagkatapos kong mag bihis, nag suot ako ng black mask tapos nag suot ng sumbrero na itim din.

Pagkalabas ko, I used Aria's bike again.

*Flashback*

"Hey... pwede bang ilagay mo sa likod ng sasakyan mo yung bike? That's my sister's bike kasi and I will be needing that tsaka pag mapansin niyang wala yan doon, ako ang sisihin non."

She looked at me and gave me a small smile. "Sure. Pero ikaw mag buhat," she laughed.

I rolled my eyes at napakamot ng ulo. Seryoso, wala siyang balak tulungan ako?! Ayaw niya naman ako pag bukurin ng masasakyan papauwi.

Pagkatapos namin mag usap sa harap ng bahay namin, mabilis akong lumabas at dahan-dahan kong binuhat yung bike ni Aria. Halos tagaktak yung pawis ko habang ko kinukuha ito sa likuran ng kotse ni Scarlett.

Nang matagumpayan kong kunin ito without accidentally dropping it off, I sneakily bring it back kung saan ito nakakadena sabay pumasok sa loob.

- End of flashback -

Medyo ma-tao rito sa pupuntahan ko. Restaurant siya actually. I guess we need to be on public dahil tulad nga ng sinabi niya nung nakaraan, may naka sunod samin.

Habang ako naglalakad, I was reading the restaurant's name nong text sakin ni Scarlett. Nang mabasa ko yong pangalan ng restaurant, I immediately raised my head

At biglang may naka bunggo sakin.

"Aw!" I said while carrassing my forehead.

Kinuha ko agad yong cellphone ko nang mabitawan ko ito gawa ng pagka bunggo sakin. Tumingin agad ako pa diretso and my eyebrows furrowed.

The man was staring at me with no emotions. Tumingin ako sa kaliwa niya may napansin kong may kasama rin siyang lalaki, naka pang office attire rin siya.

"Tatayo ka o tatayo ka?"

Nsg salubong ulit yong kilay ko dahil sa narinig ko. Kasalanan ko bang ta-tanga tanga siya kaya nabangga niya ako?!

Tatayo na sana ako when he suddenly offered his hand. I stared at it for a second and I took a deep sigh as I held his hand. Tinulungan niya ako patayuin, at nang maka-tayo ako, pinag pagan ko yong damit ko.

"Thanks-" I took a glance on my phone at nanlaki yong mata ko nang mapansin kong 9:57 pm na! "Oh, god!"

Binitawan ko agad yong kamay nong lalaki at nag madali ako papunta sa resturant sa tinext sakin ni Scarlett. Pagka pasok ko sa loob, natanaw ko agad si Scarlett, she was busy on her phone.

Tumakbo ako papalapit sakaniya and she gave me a small smile. Hingal na hingal akong umupo at inayos ko yong buhok ko. Inalis ko rin yung cap ko at yong black mask.

"Okay, so, ano na yong paguusapan natin?" mabilis kong sabi.

"Wow, slow down, Faizah." natatawa niyang sabi. "I ordered some food for us,"

I nodded as a response at linibot ko iyong paningin ko sa restaurant. Mukang mamahalin ito ah. First time ko lang dito!

"Here's your order,"

Napabaling yong tingin ko sa waiter. I was looking at the foods he was serving. Napansin ko sa peripheral vision ko na napatingin siya sakin kaya napatingin din ako sakaniya.

"Enjoy your food," ngiti niyang sabi samin.

Unti-unti siyang nawala sa paningin ko kaya agad akong tumingin kay Scarlett nang makalayo-layo yong waiter.

"Okay, let's eat." she said with a smile.

Nag simula kami kumain nag inorder niya. s**t, nakakahiya naman kong mahahalata ni Scarlett na gutom ako! But the food was good though and that is what it makes me more hungrier!

"Faizah."

Babalik talaga ako rito ulit pag may pera na ako! Ang sarap ng pagkain nila!

"Faizah!"

Napalingon ako kay Scarlett habang may laman yong bibig ko. "What?"

"You... uh... have a food on your... cheeks,"

Shit parang akong mabubulunan non!

"Oh god!" kinuha ko agad yung napkin at pinunasan ko ito. "Sorry,"

"It's fine,"

Nang matapos kaming kumain, tumingin ako sakaniya nang diretso. "Ano paguusapan natin?"

"Whatever happens, I want you to careful. Whatever it is, don't trust anyone." seryoso noyang sabi.

My eyebrows furrowed, trying to process of what she said. Ibig sabihin ba no'n nasa kalahati na ang buhay ko ngayon?

Pero ano bang ibig sabihin no'n? Ano meron? Bakit nagkaka ganito yong buhay ko?

I shouldn't have trusted that text.

We continued talking but I wasn't fully focused.