Hindi ko alam gaano katagal akong nakasandal sa sink ng comfort room habang pilit pinapakalma sarili ko. Pero hindi talaga tumitigil t***k ng puso ko.
“Bella…” mahinang tawag ni Celine habang nakatingin sakin sa salamin.
Napatawa ako nang mahina. Yung tipong tawang basag na.
“Hindi ko gets sarili ko,” bulong ko habang pinupunasan luha ko gamit likod ng kamay ko. “Kanina okay naman ako eh…”
“Hanggang sa nakita mo si James,” diretsong sabi ni Thea.
Tumahimik ako. Kasi tama siya. Bakit ba sobrang sakit marinig yung salitang friends lang kami? Eh totoo naman. Yun naman talaga kami. Diba?
“Why do you keep denying it to yourself?”
Paulit-ulit umalingawngaw sa utak ko yung tanong ni Celine. Parang sirang plaka.
Nakakabingi.
Nakakainis.
Nakakatakot.
Tahimik buong CR habang nakatingin l
