EP.17
ผมตื่นมาในตอนเช้าและพบกับพี่เธนส์ที่ฟุบหน้าหลับกับเตียงคนไข้ข้าง ๆ ผม พอเลื่อนสายตามองไปที่มือของตัวเองก็พบกับมือของอีกคนจับไว้แน่น ฝ่ามือผมเปียกชื้นไปด้วยเหงื่อ ผมค่อย ๆ ดึงมือของตัวเองออกช้า ๆ แล้วจ้องมองเสี้ยวหน้าด้านข้างของเขาเงียบ ๆ สีหน้าเขาดูอ่อนล้าเหมือนคนไม่ได้พักผ่อน
“อือ...” พี่เธนส์ขยับตัวแล้วเงยหน้าขึ้นจากแขนของตัวเอง ทำสีหน้าบิดเบี้ยวด้วยความปวดเมื่อย สมน้ำหน้า ดันมานอนหลับตรงนี้เอง ผมไม่ได้ขอร้องเขาสักหน่อย
“ตื่นแล้วเหรอชา” พี่เธนส์ขยี้ตา ปิดปากหาวยาว ๆ หนึ่งครั้งแล้วยกมือนวดต้นคอตัวเองแรง ๆ ผมมองคนตรงหน้าด้วยความไม่พอใจ เมื่อวานตอนที่โดนกอดผมดันหลับคาอกเขาไปซะได้
“ทำไมทำหน้างอแบบนั้นล่ะครับ” พี่เธนส์บีบจมูกผมเบา ๆ ก่อนจะยิ้มกว้างส่งมานั่นทำให้ผมมองเขาด้วยความไม่พอใจมากกว่าเดิม
“...” ผ
