Chapter 88

2152 Words

I still can't believe he's here in front of me. Nasa coffee shop kami ngayon at magkaharap. Inaya niya ako kanina na agad ko namang tinanggap pero ngayon hindi ako mapakali habang pinapanood siya. He is acting like we didn't see each other for almost seven years. Like how? Kulang na lang ay tumayo na ako sa kinauupuan ko sa kaba pero siya painom-inom lang ng kapeng inorder niya. "How are you?" I flinched at his sudden question. "What's the matter?" taka niyang tanong dahil sa naging reaksyon ko. Umiling ako at binaba ang hawak kong inorder ko. "Nothing. I was just startled," I answered. "Anyways I'm okay. I'm good. How about you?" He nodded his head. "Just the same." And with that, our conservation ended again. Halos pukpukin ko na ang sarili ko sa frustration. I thought you wan

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD