Derin bir nefes bıraktım.Gözlerimden yaşlar süzülüyordu.İçimde bir acı vardı tarif edemediğim ve edemeyeceğim bir acı. Abimi kaybettiğimde yaşadığım acının biraz düşüğüydü galiba. Abim o gün çatıdan kendini bıraktığından beri düşünüyordum.Hep düşünüyordum. Abim neden hiç kimseyi düşünmeden kendini o çatıdan aşağı bırakmıştı.Neden bunu yapmıştı.Bunu yaparken aklında ne vardı bizi hiç mi düşünmemişti zihnimde bunun gibi binlerce soru dönüp duruyordu.
Derin bir nefes aldım.Kalbim acıyordu tıpkı annemin gençken olduğu gibi benimde kalbim ağrıyordu.Belki hastalık değildi ama benim de kalbim yanıyordu. Abimin acısı ile yanıyordu canım çok yanıyordu abimi düşündükçe kalbime hep aynı şeyler oluyordu. Abimi düşünmek bana iyi gelmiyordu. Abimin suratı ne zaman gözlerimin önünde belirse yüreğime kor
