Ellerimi önümde birleştirip karşımda pür dikkat beni izleyen insanlara baktım.Oldukça tedirgin ve endişeliydim.Derin bir nefes aldım.Galiba herkes gergindi.Üzerimdeki hastane kıyafetlerinden kurtulmuş,temiz mis kokulu kıyafetlerimin içine girmiştim.Yatağın üzerinde başım öne eğik bir halde sessizce oturuyordum.Ne beklediğimi bilmiyordum ,neden beklediğimi bilmiyordum.Sadece duruyordum kimsede bana bir şey demiyordu.Herkes benim gibi derin düşünceler içindeydi.Derin bir nefes aldım.Yataktan sarkan ve yere değemeyen ayaklarım ile yüzümde buruk bir tebessüm oluştu.
''Gidelim mi artık Zeynep?''
Babamın sesi ile ona döndüm.Kafamı usulca aşağı yukarı salladım.Gözlerim ayakta dikilen öz aileme kaydı. Abim ,öz babam ve öz annem yan yana durmuş,ayakta bekliyorlardı.Gözlerim diğer aileme kaydı.Onl
