Gece yarısı İstanbul’un nemli, puslu sokakları…
Defne arabanın kontağını çevirdi. Motorun o tanıdık sesi, ona hem cesaret hem huzursuzluk veriyordu.
Bagajda kamerası, koltuğun altında not defteri ve eski bir ses kayıt cihazı vardı.
O gece eline geçen bir ipucunun peşindeydi: Köprü çetesi ile bağlantılı olduğu söylenen eski bir tersane deposunda gece yarısı bir buluşma.
> “Bu, manşet olacak Defne,” diye fısıldadı kendine.
“Gerçek… ne pahasına olursa olsun.”
Ama içten içe, kalbinin en kuytu yerinde bir korku da vardı. Çünkü İstanbul’un o yüzünü daha önce görmüştü; ve o yüz, insana merhamet etmezdi. telefona baktığımda Sinan aramıştı sonra dönerim deyip yan koltuga fırlattım.
SİNAN
Sinan polis telsizine sarıldı; “1125 kodlu talep, acil!”
Defne’nin telefon numarasını sisteme girdi
