Önümdeki suyumdan büyük bir yudum aldım. Bu sırada Sezer'in bakışları üstümden bir an olsun ayrılmamıştı. Olan biteni olduğu gibi anlatmadıkça da beni köşeye sıkıştırmaya devam edeceğini biliyordum.
"Dinliyorum Naz'lım," dedi dudağının kenarı keyifle kıvrılırken.
Benimle uğraşmayı sevdiğini göstermekten hiç çekinmiyordu doğrusu.
"Sezer... olanları unutsak olmaz mı? Ben yaptığımdan pişman oldum zaten."
Kaşlarını kaldırarak, "Olmaz, benim için planladıklarını bir de senden duymak istiyorum ben," dedi.
Omuzlarım yenilgiyle çökerken, bundan kurtuluşum olmadığını kabul etmem gerekiyordu artık.
"Hep Selen'in yüzünden oldu ne olduysa." Tüm suçu onun üstüne yıkmak adil olmasa da, söylediklerim yalan da sayılmazdı. Böyle bir fikirle ilk o gelmişti yanıma.
"Nasıl?"
Sezer'in gözlerinin içine
