Evlilik güzel şeydi... Özellikle balayı denen şey tadından yenmezdi. Lâkin balayı sonrası gerçek hayata dönmek, bir süreliğine ertelediğin sorumlulukları tekrar üstlenmek hiç ama hiç güzel değildi.
"Naz'lım, uyan artık."
Bana seslenen bu kişi ne annemdi ne de babam. Kocamdı. Sanki annem, tüm görevlerini Sezer'e devretmiş gibiydi.
"Bir beş dakika daha, lütfen," diye mırıldanıp yastığıma daha sıkı sarıldım.
"Bundan beş dakika önce de aynı şeyi söylemiştin."
"Ama uykum var," diye sızlandım.
Balayından döneli dört gün olmuştu ve Sezer iki gündür işe gidip geliyordu. Bu nedenle iki gündür beni yataktan erken bir saatte kaldırabilmek için çabalayıp duruyordu.
"Birlikte kahvaltı ettikten sonra tekrar uyursun."
"Bugün bensiz yap kahvaltını," diye mırıldandım.
Sezer ise iyice sabrı taşmış
