"Ala." Bakışlarımı Ayla Hanımdan güç bela çektiğimde bakışlarımda her ne gördüyse dudakları arasında bir küfür savrularak bana yöneldi.
"Ala bana bak." Kolumdan tuttuğu gibi beni salondan çıkardı. Dudaklarım keyifle iki yana kıvrılmış ona ayak uydurmuştum.
"Anne burda kal." Saniyeler içinde küçük bir odaya girdiğimizde kapıyı kapatarak bana döndü.
"Ala bana bak," Ona melül melül baktım. Gayet sakindim. Bütün öfkem puf olup uçmuştu. Gayet keyifli hissediyordum. Aramızda hiç mesafe bırakmadan karşımda durdu. Parmakları usulca çenemi sardı.
"Sakın düşündüğüm şeyi aklından bile geçirme." Gözlerindeki parıltı hoşuma gitti. Kocaman gülümsedim. "Sakın anneme kinlendin diye ona bulaşma. Bak ben varım. İstediğin adar başımı belaya sokabilirsin ama ailem olmaz." Endişeliydi. Annesine kinlendiğ
