Inisip ko ba talagang may tanda sa wetsuit na suot niya noong mapadpad dito sa isla? Na baka sakali, may makakapagturo doon tungkol sa kaniyang pagkakakilanlan.
Maybe. Iyon nga lang, base sa nakaimprinta, wala pa rin.
I sighed. Kadalasan kapag ganitong hapon, ramdam ko ang pagod ko mula sa trabaho at sa maghapong paggawa. Pero ngayon, hindi ko alam kung bakit hindi ko ramdam. At parang ang bilis din ng oras. Every minute feels shorter, and I don’t really understand how and why…
Inayos ko ang mga pagkain na binigay ni Aling Carmen.
“Masiyado bang nakakapagod sa trabaho?” may kaunting ngiti na tanong niya na ikinaangat ng tingin ko. Nasa harapan ko na siya at tumulong sa pag-alis ng ilang naka-plastic pang pagkain.
“H-Hindi naman. Ayos lang,” sagot ko.
Tumango siya. “May naiisip
