Chapter 4
1401 Words
Third Person's P.O.V.
"Babe? Why are you always leaving me hanging again and again?!" sigaw ni Kina, habang nakasimangot ito.
May kinukwento kasi siya, ngunit tumayo si Blue sa pagkaka-upo sa sofa. Ayaw niya kasing makinig sa mga non-sense stories niya.
Blue went here with her, para tigilan niya na ang mag-ina niya and not to bond with her. So what's the point listening and taking to her?
None.
Itinaas ni Blue ang isa niyang kilay rito. Ano sa palagay niya? Sumama siya dito, dahil mahal na siya si Blue at ie-entertain siya nito sa mga kwento niya?
Sorry, but she's wrong. Blue didn't choose to come here for love, not even for lust. He went here with this girl in front of her who's named Kina Shin, for his wife and child alone. For them to be safe from this obsessed woman.
"I don't wanna see you." magpapa-tuloy na sana siya kwarto, ngunit hindi pa siya nakaka-lakad pabalik ay hinila siya ni Kina at siniil ng isang nag-aalab at puno ng pagnanasang halik.
"I love you, Blue. Always." bulong niya sa gitna ng halikan nila.
She was about to remove his shirt, pero huli siya dahil tumilapon si Kina sa sahig. Blue pushed her hard as he can, that's why. Inangat ni Kina ang mukha niya at sumilay roon ang nakakatakot na ngisi.
He's disgusted by what she did, but he's not that cold hearted para itulak siya at tumilapon.
Well, it's her fault, but he's the one who pushed her, so there's this thing called guilt inside him.
"I-I'm sorry." nauutal na sabi ni Blue habang nakatitig parin sa kaniya na nakasalampak sa sahig ng dahil sa tulak niya.
"Sorry?" tumawa ito nang malakas. She's unbelievable.
"Yes.. I'm so sorry." luluhod sana si Blue para itayo siya. Hindi naman ito ganoon kasama, para matuwa sa pagkaka-bagsak niya.
Iwinaksi niya ang mga kamay ni Blue na tumutulong sa kaniyang makatayo. Ngumiti si Kina, ngunit ang ngiti niya ay napalitan ng nakakatakot na ngisi.
"Can your sorry bring back what you have done? No, right? So f*ck your sorry." sabi niya at tumayo ng tuluyan mula sa pagkaka-upo sa sahig.
"I didn't mean to hurt you. It was you who pushed me to do that. You know that I'm a married man, then here we are. Living in the same roof, acting like husband and wife. Kina, I can give my presence to you, but sorry. I can't be the one who will love you the way you want me to." bigla namang may luhang tumulo mula sa mga mata ni Kina at hinarap niya si Blue.
"You'll pay for this, Blue! F*ck your child and your wife. It isn't you who will suffer, but them!" naiwan na nakatanga at nakalaglag ang panga ni Blue.
Aalis na sana si Kina, ngunit hinigit ko siya.
"Then, try. Magkakamatayan tayo." akala niya ay masisindak niya ito, ngunit hindi pala, dahil ngumiti lamang siya.
"Sige lang. 'Di ako takot mamatay. Simula pa lang, kasangga ko na si kamatayan, kaya kayo ang matakot. Protect them 'til you can, darling. The end is end." kumindat at tuluyan na siyang lumabas ng condominium.
__
Ang bilis ng pagdaan ng mga araw. Nakalipas na naman ang isang linggo at ngayon, aalis na si Clare patungong Italy. At sa pagkakataong ito ay si Shannen ang kasama niya.
Hindi siya sa sariling bansa manganganak, kaya kinakabahan siya. Wala ang pamilya niya, para makapitan.
Kahit ilang buwan na ang nakalipas mula nang umalis si Blue sa buhay niya, sariwang-sariwa parin ang sakit sa puso niya. Ang galit sa damdamin ni Clate at ang hinanakit sa kaniya ay buhay na buhay parin.
Galit siya kay Kina.
'Yun lang sa ngayon ang nararadaman ni Clare. Wala na munang awa-awa.'Saka nalang, kapag ibibigay na ang abuloy niya sa pamilya ni Kina Shin.
Hindi siya papatayin ni Clare, dahil sa ginagawa palang ni Kina, pinapatay niya na ang sarili niyang kaluluwa at hinuhukay niya na ang sarili niyang hukay na paglilibingan ng kaluluwa niya.
Uunti-untiin siya ng kanyang konsenya, hanggang sa tuluyan na siyang mawala sa mundong ito. Sarili niya ang papatay sa kaniya.
"Anak, bago tayo pumunta ng airport,punta muna tayo ng mall, ha? Baka kasi sobrang lamig doon kaunti lang ang mga dala mong panangga sa lamig." itinutupi ng mommy ni Clare ang mga damit at inilalagay sa maleta. Tinutulungan niya kasi itong mag-impake.
"Sige, mom." tumango na lamang siya.
Nakasuot siya ngayon ng white spaghetti strap sunflower designed dress at pinarisan ng flats na kulay white na may yellow na ribbon. Samantalang naka ponytail lamang siya at naglagay ng nude color na lipstick.
Alas-nuwebe na at five o'clock ang kaniyang flight. Van ang kanilang sinakyan. Nakapagitna si Clare kay Irvi at Shannen. Samantalang si Daddy ang nagda-drive at si Mommy ang nasa shotgun seat.
"Anak, kailangan mong bumili ng mga maternity dress, para naman kahit na preggy ka, still, you're stunning and gorgeous. Right, Sha?" tumingin si mommy sa rear view mirror, upang tignan ang tango ni Sha.
"Mommy's right, bhe. Kailangan, marami kang clothes, para naman mas gorgeous ka lalo." Sang-ayon ni Shannen. Mas bagay pa ata silang mag-nanay kaysa kay Clare, eh.
"Pati na rin ang mga shoes mo. Ilang pares lang 'yung nandiyan sa maleta mo. Dapat mas marami. Bumili ka 'yung two inches lang siguro na mga pumps. Hindi kaya'y, mag flats ka nalang.." walang-sawang paalala ng mommy nito sa kaniya.
"Mom, I'm five months pregnant. I don't think I need more maternity stuffs pa. I have enough na naman siguro. Four months nalang, mom." hindi niya alam saan siya kumuha ng lakas para makapag-salita ng ganoon kahaba.
She guess, her twins made her better. Hindi siya pwedeng masaktan ng sobra-sobra. She would risk her twins' safety.
___
Matapos ang dalawang oras na biyahe, narating na nila ang mall na malapit sa airport. Ginising na nila sina Shannen at Irvi na tulog-mantika at inabot sila ng limang minuto, bago sila nagising at lumabas ng van.
"Mom, du'n muna tayo sa Serendipity's. My friend owns that boutique and sakto may maternity section doon." Suhestiyon ni Clare at agad naman silang sumang-ayon at naglakad patungo sa naturang boutique.
Pagpasok nila, bumati ang mga empleyado, ganun din kami bilang paggalang at respeto. Maya-maya ay biglang sumulpot ang isang babaeng mukhang mas matanda lamang ng ilang taon lang kay Clare.
"Hey, I'm Serenity. Welcome to my botique, miss..." inabot ni Serenity ang kamay niya, kaya tinanggap iyon ni Clare at nakipag-kamay.
Serenity isn't really Clare's friend, but Blue's.
"I'm Clare. Clare Sown." mukhang gulat na gulat naman ito. She knew it. That she'll make an expression like this.
Kahit naman sinaktan siya ng lalaki, hindi niya naman ika-kaila na nagkaroon sila ng pirmahan sa papel na ang apelyido ni Blue ang magiging apelyido niya.
"As in the wife of Mister Sown?" Tanong nito, kaya tumango lamang si Clare. Alam niya naman na si Blue ang tinutukoy nito.
Makalipas nang ilang oras ay nakabili sila ng pitong paper bags na iba-ibang klase ng damit at sapatos ang laman. Dahil sa tagal nila sa pamimili, nagdesisyon sila na mag-take out na lamang at sa sasakyan kumain. Hindi sila pwedeng ma-late sa flight niya.
Sa kotse nga sila kumain ng kimbap, at rice cake na kine-crave niya, habang umiinom ng paboritong moo chocolate drink niya. Ilang minuto lang nakarating na sila sa airport, dahil malapit lang ang mall rito.
Maraming paalala ang mga magulang ni Clare sa kaniya. Lalong lalo na sa kalusugan niya. Ganoon din ang nakababatang kapatid niyang parang mas matanda pa kung mapag-sabihan niya ang ate niya.
"Ate, ingat ka, ha?" paalala ni Irvi sa boses niyang ngayon ay ganap ng malalim.
"Yes, kuya Irvi. Ikaw, ha? Promise ate that no girls, until babalik ako rito sa Pinas." tumango naman si Irvin, kahit sobra naman ang hinihingi ni Clare. Napa-hug naman ang binata.
She can't dictate what her brother wanna do. Of course, he's free to have a girlfriend. She's just teasing him.
"See you in three years, ate. Sana maging masaya ka doon. We love you, ate. Always remember that. See you soon.." Irvin kissed her ate's forehead at kumalas na sa yakapan nila.
"Ikaw din, Sha, ha? Bantayan mo ang sarili mo, para mabantayan mo nang maayos si Clare, ha?" Clare's mom said at tumango naman si Shannen at ngumiti.
"Oho, mommy. Promise 'yan. Sige na po. Baka umiyak pa kami ni Clare, eh." they waved each other bye.
Nang makalakad na silang dalawa ni Shannen bitbit ang mga maleta at bag nila ay tumigil si Shannen saglit at lumingon. Nahuli nila tuloy na sumisinghot ang mommy niya.
"Skype will do!" at tuluyan na silang pumasok sa loob ng airport.
Hintayin niyo ang paghihiganti ko, Blue at Kina.
Makikita niyo.. Babangon ako.
- Writer
