SH 05 — Feelings
I woke up to a small noise coming from somewhere inside my room. With a sleepy mood, I slowly moved my body and let my eyes witness what time is it.
I saw Bryce talking to his sister. Mukhang hindi nila alintana na gising na ako.
"You better throw away that b***h out of this house now, Kuya." Biglang sabi ni Blythe kay Bryce, "I really don't get it kung bakit siya andito. Is she like that all the time, na kung saan kayo andoon din yang haliparot na yan?!"
Mukhang kanina pa sila nag-uusap and base from what I am hearing right now, alam ko na galit na galit na si Blythe dahil sa nangyari sa akin. Alam rin kasi niyang takot ako pool dahil na rin sa traumang natamo ko mula sa nangyari sa akin noon.
"I don't know, Blythe. Nagulat nalang ako kanina na nasa living area na siya. I don't want to be rude either, to struggle her away here." Sinulyapan ni Bryce si Tyrell na agad namang kumunot ang noo.
Yes, the boys are here too. Tahimik lang sila habang itong magkapatid ay nag-uumpisa ng magbangayan. They knew how these two are so serious when arguing about something.
"Hey! I didn't invite her! Swear to freaky Beelzebub, no!" Tyrell raised both hands.
Gusto kong tumawa kasi parang walang naniniwala sa kanya. Everyone is raising an eyebrow at him. Ilang saglit ay lumapit naman si Khyfer kay Bryce at tinapik ito.
"I talked to the maid downstairs, and Thalia confessed to me that Roxanne forced her to go here and tell Geordane that Don Demetriou wants to talk to her at the pool area."
I frowned. Ginawa ni Thalia yun?
Thalia is one of the friendliest maids here. Mabait siya at walang tinatagong sama ng ugali kaya malabong mangyari ang narinig ko.
"Kaya nga nagtataka din kami kanina kung bakit hinahanap ni Geordane ang Lolo mo sa pool area. It's not Don Demetriou's favorite place to unwind either." Segunda ni Tyrell.
Nanatiling tahimik ang lahat. Pero pansin ko ang pagkuyom ng kamao ni Bryce. Ito na naman ang awra niyang kinatatakutan ko.
"You better talk to her, Kuya. Anytime I can let Lolo filed a case against that freaky woman for attempted murder! Ang lakas ng loob niyang mang-away at gumawa ng eksena dito sa mansyon. Hindi nga imbetado yan dito tapos basta-basta nalang ibabalandra ang sarili at magsusumiksik sayo!" Blythe crossed her arms. Her gazed is intense too, "Hindi lang siya linta kundi isang unggoy kung makalingkis sayo!"
Hindi na nagkomento ang iba pero kita ko yung lihim na pagtawa nila. Halatang ayaw din nilang masabuyan ng kamalditahan ni Blythe. Well, she tends to be a little monster when soemone ruined her day.
"Where is she?" Bryce asked them about Roxanne, I guess.
"I don't know. Iniwan lang namin siya kanina right after niyong umalis." Throne answered.
"Sinasabi ko sayo kuya! Palayasin mo yang higad na yan o ako mismo ang kakaladkad sa kanya palabas ng mansyon at ipapapulis! You choose!"
Before the conversation gets worse, I made a noise by making myself move. Hindi naman ako nabigo dahil lahat sila napalingon sa akin.
"Bryce..." I muttered.
Mabilis naman siyang nagtungo sa akin. He caresses my arms carefully as if I would go broke if he put more pressure. Inalalayan niya akong makasandal ng maayos sa headboard.
"How was your feeling?" He asked me.
"Okay, na..." I smiled, "Thank you sa pagsagip sa akin k-kanina."
Mabuti nalang at nakatulog ako. Naipahinga ko rin ang katawan ko na nakaramdam ng matinding pagod kanina habang sinasalba ko ang sarili ko mula sa pagkalunod.
"Do you need anything? I mean, gusto mo kumain?"
Agad akong umiling. Hindi ako nagugutom. Instead, sinulyapan ko si Blythe. Andoon pa rin yung inis sa mukha niya.
"Blythe, pwede bang hayaan nalang natin si Roxanne?" Hiling ko na siyang kinagulat ng lahat.
"What? No way!"
"Pero Blythe—"
"No, Dane! It's a big no! You almost died earlier! Kung nahuli ng dating si Kuya malamang patay ka na! That b***h should pay for what she has done to you!"
Naiintindihan ko ang nais ni Blythe pero kasi inaalala ko ang magiging reaksyon ni Don Demetriou. Ayaw na ayaw nito sa iskandalo lalo na at sa pagkakarinig ko kanina ay kasosyo sa negosyo ng matanda ang pamilya ni Roxanne.
"If you're worried about Grandpa, ako na ang bahala. For sure, he won't let it slip into his hands." Pahabol ni Blythe ng makitang hindi agad ako nakasagot sa kanya.
Wala na akong nagawa ng ipatawag ni Blythe si Thalia at pagalitan ng husto. Ako yung naaawa sa tao. Alam ko naman na napag-utusan lang siya.
I tried to interrupt them, but she won't let me. She scolded Thalia until she was satisfied. Mabuti na lang at hindi umabot sa puntong tatanggalan niya ito ng trabaho.
"Where's Roxanne?" Bryce asked. Seryoso ang tingin niya kay Thaila dahilan para mamutla ang katulong.
"Ano, hindi ka pa sasagot?" Blythe interrupted.
Hindi na kaya ng konsensya ko na nagkakaganito sila ng dahil sa akin. Hindi naman kasalanan ni Thalia at naniniwala ako na may kapalit ang ginawa niya.
Marahan kong pinagalaw ang kamay ko at inabot ang kamay ni Bryce na nasa paanan lang ng kama ko.
He faced me with a same solicitude look. Umiling ako bilang pagpigil sa maaaring mangyari oras na pumunta rito si Roxanne. Nagbabakasakali ako na huwag na niyang ituloy kung ano man ang binabalak niya.
"Tama na, huwag na nating palakihin ang gulo... Please..." I mouthed.
Nanatili ang titig niya sa akin pero unti-unti iyong naging blanko. Naramdaman ko nalang na kumalas siya sa pagkakahawak ko sa kamay niya.
Nagpunta siya sa unahan ko at may pinindot sa buton na andoon sa itaas ng aking bed side table. He pushed the button connecting to the maid headquarters.
"Tell Ludwig and Augustus to search for Roxanne and bring her here to Geordane's room now!"
The line went off, but the intensity of his words remains. I saw how did his friends become silent and a bit nervous. Naging seryoso na kasi sila at nag-aalala akong sinulyapan.
Napapikit ako. Ito yung ayaw ko sa lahat, yung nagiging ganito si Bryce dahil sa akin.
He always be this kind of person na sobrang protective when it comes to his friends and family. Sa pagiging magkaibigan namin noon naranasan ko kung paano niya ako protektahan at alagaan.
Pinagmasdan ko siya habang nakatitig sa kawalan. Naalala ko pa kung kailan at ano ang dahilan kung bakit ako biglang lumayo sa kanya. Kung bakit isang araw mas pinili kong sirain ang mga pangako ko sa kanya at putulin ang ugnayan namin bilang matalalik na magkaibigan.
Ngayon lang kami naging malapit ulit ng ganito. Ngayon lang kami nagkausap. Ngayon lang kami nagkasama ng ganito kalapit at hindi ako manhid para hindi maramdaman ang galit na meron siya para sa akin.
"Dude, talk to her calmly..." Khyfer calmly reminded Bryce.
Isang tango lang ang naging sagot nito at saktong bumukas ang pintuan at iniluwa nun si Ludwig.
"Sir,"
Hawak nito si Roxanne na halatang iritado. Dinala niya ito sa unahan para iharap kay Bryce. He nodded before the older man left her with us.
Seryosong nakatingin sa kanya ngayon si Bryce. Ang gwapo nitong mukha ay nababalutan ng matinding galit na ikinikubli nito.
"I don't want to go any direction to this Roxanne. Now, sabihin mo sa akin kung bakit mo inutusan si Thalia na sabihan si Geordane na pumunta sa pool area?" Diretsahang tanong nito.
Doon na nag-angat ng tingin si Roxanne. Kita ko ang pamumugto ng mata niya.
"I want to be friends with her... T-that's all!"
Napaismid si Bryce sa naging sagot nito. No one believes her in this room right now. Thalia confessed everything earlier kaya malabong paniwalaan pa siya ng mga tao.
"You pushed her! Then you want me to believe that you want to get close to her as her friend? Stop fooling around, Roxanne!"
She shook her head, "Wala akong alam sa sinasabi mo! I don't even know who's Thalia, the maid you are referring na inutusan ko—"
"Damn it! Stop lying, will you? Stop lying because Thalia already confessed everything to me!" Bryce almost explodes in anger as he cut her off.
I almost crushed my lips from biting it because of the tension .building up inside my room. Lumapit ito kay Roxanne at mahigpit na hinawakan sa magkabilang braso at galit na tinitigan.
"C'mon, woman, don't push my asshole button this time..."
Bryce is now fvcking mad to her. Kung kanina ay nag-uumapaw ang katarayan at katapangan nito, paramg ngayon ay hindi na ito makagalaw sa kinatatayuan lalo pa at hawak siya ni Bryce.
"Wala nga sabi Bryce, ano ba? Hindi ko rin siya tinulak sa pool! Na-out-balance siya, I was trying to save her actually pero huli na rin. You know I can't do that, right baby?" May himig nang pagmamakaawa sa boses nito.
My eyebrow arched from what I heard. Out balance? Mas malinaw pa sa sikat ng araw ang ginawa niya sa akin kanina at kailanman hinding-hindi ko iyon makakalimutan. Dahil sa ginawa niya na triggered ang trauma ko at muntik pa akong mamatay.
Nakatingin lang ako sa kanilang dalawa. This time, hindi na ako nakakaramsam ng awa sa kanya dahil sa ginawa niyang pagsisinungaling ulit.
"I saw exactly what happened, right before I saved her. So, don't you ever try to escape from this mess you started! I'm still trying to hold my temper here, so if I were you, I'd speak for the whole truth!" Asik ni Bryce.
I can sense the fear she had for him. Who wouldn't be? Bryce seems to be the calm one in the group, but seeing him right now, he is dangerous as a beast. Pilit pa ring inaagaw ni Roxanne ang braso niya mula sa pagkakahawak ni Bryce pero hindi naman siya hinahayaan nito na makawala lang.
Ayoko na. Hindi ko na kaya na nakikita silang halos magsakitan na.
Inipon ko na lahat ng lakas na meron ako saka pinilit na tumayo. Hindi naman napansin ng lahat iyon dahil nakatutok lang sila sa sagutan ng dalawa.
"Palalampasin ko ang pamamahiya mo sa kanya kanina ito... You almost f*cking killed here, Roxanne! Did you know that?" This time, Bryce shouted with so much anger. He almost crushed Roxanne's arms.
"Damn it Bryce! Hindi ko siya kilala for Pete's sake! It is my first time here at masisisi mo ba ako na mukha naman talaga siyang katulong ha? Why are you so upset?! Talagang siya pa ang kinakampihan mo instead of me?! She's nothing but another person to be care off! Wala lang naman siya sayo diba?! She's isn't your friend too! Dakilang nakikisawsaw lang naman siya sa pamilya mo bilang kabayaran ng serbisyo ng NANAY NIYA!"
Isang malakas na sampal mula sa kamay ko ang dumapo sa pisngi niya. Alam ko na nagulat ang lahat sa ginawa ko at hindi nila iyon inaasahan.
"Hahayaan kitang insultuhin ako pero hindi ang Mama ko!"
Nag-iinit pa rin ang kamay ko mula sa pagkakasampal ko sa kanya. Ngayon lang ako nakapanakit ng pisikal sa isang tao at hindi ako nagsisisi. Si Mama na ang pinag-uusapan dito at hindi ako makakapayag na may lumapastangan pa sa kanya.
"Hindi kita binigyan ng karapatan na panghimasukan ang personal kong buhay lalong lalo na ang tungkol sa Mama ko dahil gaya ng sabi mo, hindi mo ako kilala..." Lumapit ako sa kanya at mas lalong tinitigan gamit ang mga walang buhay kong mata.
Naubos na ang katiting na pasensiya na meron ako. Lahat ng sinabi ni Roxanne tungkol sakin ay pilit kong tinatakwil sa aking isipan dahil hindiniyon mahalaga sa akin. Kung kanina balak ko silang awatin ni Bryce ngayon parang ako nalang ang gustong tumapos dito.
Hawak niya pa rin ang namumula niyang pisngi. Naramdaman ko naman ang kamay ni Bryce na nakahawak sa isa ko pang kamay.
"You don't have the right to humiliate Geordane like that. You don't know her and definitely her story! It doesn't mean she dressed up like that, and you'll conclude that she's a maid. You b***h!" Blythe butt-in.
"All I want is for you to tell me the truth! Bakit mo inutusan si Thalia na papuntahin si Geordane doon at bakit mo siya tinulak sa pool?" Pumagitna si Bryce sa aming dalawa.
"Admit it, Roxy! I don't want to be a referee to this fight." May himig ng pagka-irita na sabi ni Tyrell sa kanya at sinamaan lang siya nito ng tingin.
Inis na binawi ni Roxanne ang mga braso niya at masakit ang tingin kay Bryce. Hindi naman ako natinag sa inasta niya. Sanay na ako sa mga spoiled brat na babae.
"Fine! I hate her! I hate her to bits, Bryce! Inaagaw ka niya sakin. You and your attention! Akala mo ba hindi ko napapansin ang panay sulyap mo sa kanya doon sa lunch kanina? And God! Ang plastik niya! May pa-inosente effect pa ang gaga! She's a b***h! She's a slut! Can't she merely notice that you are mine?! Hindi oobra sakin ang pahinhin ng babaeng yan!" Walang kagatol-gatol na bulalas ni Roxanne.
I am not surprised by the same old speech from a girl who loves Bryce. Nanatili ang titig ko sa kanya. She's now crying, but the anger he had for her was still there. Mas lalo lang siyang nagalit ng makitang ako ang pinapanigan ng lahat sa loob ng kuwartong ito.
"I love you, Bryce! I let my parents say yes to enroll me at Harvard for you! I took Medicine even though I'm afraid of blood and deaths. I followed you all the way from the Philippines! Please. I'm sorry, okay?! I'm just jealous! I don—"
"Don't use me to amend your future, Roxanne. It was all clear to you since the first time that I only see you as a friend. You are my classmate, and I hope you didn't put any meaning behind the help I offered you about your studies! Hindi kita mahal!" huminga muna ng malalim si Bryce bago nagpatuloy, "Say sorry to Geordane. That's all I want you to say."
I almost couldn't breathe when Bryce turned down Roxanne in the most savage way he did. That was a hard blow.
"I won't, Bryce! I want her to know that you are mine." Determinadong sagot ni Roxanne.
"Sayo na siya Miss kung gusto mo. Hindi ko naman pagmamay-ari si Bryce at kailanman hindi ko siya magiging pag-aari." Pakikisali ko.
Hindi ko magawang sulyapan si Bryce matapos ko iyong sabihin. The next thing I know, wala na ang kamay niyang kumukulong sa braso ko kanina.
"Stop it now, Rox. Say sorry to Geordane, and maybe I can consider your family's offer to the ME, but if your answer is still a no, ako mismo ang magbubura ng kompanya niyo sa Business world." Bryce says it is the most casual business tone.
"No! You can't do that!"
Bryce smirked, "Try me, Roxanne Anastasia Vega!"
Halos mawalan ng balanse si Roxanne lalo na ng banggitin ng buo ni Bryce ang pangalan niya buti nalang maagap si Tyrell at nasalo siya. Ramdam naman ng iba ang tensiyon kaya naman minabuti nilang kausapin si Roxanne na gawin nalang ang nais ni Bryce pero malakas ang loob niyang umayaw kaya naman blankong binalingan nila Khyfer si Bryce na ngayon ay walang ekspresiyon na kausap si Throne.
"I will never, ever say sorry to that b***h, Bryce! Never!" Pinal na saad ni Roxanne.
Mariing napapikit si Bryce. Alam ko na ubos na ang pasensya ng lalaking ito kaya ako na mismo ang humarap kay Roxanne.
"Hindi naman ako nanghihingi ng kapatawaran mula sayo dahil alam kong malabong mangyari yun. Tigilan mo na lang ako dahil kailanman hinding hindi ako papatol sa ganito kababaw na paghihiganti sa isang walang basehan na pagseselos mo."
Ni minsan hindi ako nagdemand sa ibang tao. Ni ultimo kapatawaran mula sa kung sino man ang nagkasala sa akin. Ayoko kasi na hihingi ng tawad pero labag naman sa kalooban.
Hindi kailan man pantay-pantay ang mga tao. Kaya nga may mga mahihirap at mayayaman, talentado at hindi. Maganda at pangit saka normal at hindi normal at doon nagsisimula ang ganid at inggit dahil bawat isa hinahangad ang kung anumang kulang sa kanila na nakikita nila sa kapwa.
My Mom always taught me to be contented and happy with what I have in life. That's also the reason why I am not eager to know who my father is. I didn't dare to ask Mom so often about him.
The night was silent. The soft waves of the ocean are the only music that lingers on my ears. The whole estate is at its own solitary moment. Tila ba inilaan ang gabing ito sa isang matiwasay na katahimikan.
After that confrontation hiniling ko na gusto kong mapag-isa muna. Hindi na rin ako sumabay sa hapunan at si Blythe na ang nagdahilan na may sakit ako.
Hindi ko na rin alam ang nangyari kay Roxanne. I don't even know if she stayed or not.
Ito yung maganda sa Greece, yung katahimikan. Nakakalma nito ang magulo kong isip.
I was about to lock my door when I heard it open. I stayed a distance from it. Alas nuwebe na ng gabi kaya sigurado ako na nagpapahinga na ang lahat ng tao dito sa mansyon.
"I'm sorry if I break in into your room again,"
It was Bryce.