Mabilis niyang sinipa ang baril na nabitawan ng mga lalaki palayo at hinanap si Cale.
“Cale,” mahina niyang tawag at maingat ang mga hakbang na naglakad. She heard a commotion nearby kaya doon siya pumunta. Natigilan siya sa kinatatayuan nang walang pagdadalawang-isip na binaril ni Cale sa ulo ang tatlong lalaking kalaban nito kahit pa wala ng malay ang mga iyon.
This is not the first time she saw someone has been shot. Pero iba kasi ang pagkalabit ng gatilyo ni Cale. Wala iyong pagdadalawang-isip, a merciless. At alam niya ang ganong klaseng galaw sapagkat ganon na ganon siya kapag pumapatay.
“Cale, let’s go,” sulpot niya at nilapitan ito. There’s a glint of worriedness in his eyes that was lasted for a second and back to blank again.
