Ellerimdeki kâğıtlar pencereden esen rüzgârla yere dağılırken Hırçın sinirle söylenerek beni güldürmeyi başarmıştı.
"Hains rüzgarss!"
Yere eğilip kâğıtları toplayacağım sırada uçuşan kâğıtların üzerine hoplayarak onlarla oynadığını fark ettim. Her ne kadar konuşuyor olsa da o bir kediydi işte ah pardon Yeka...
Kendi kendime tebessüm edip masanın diğer tarafına düşen kâğıdı elime aldım. Bakuy'un evine giden adresi kabaca çizdiğim kağıdın kaybolma korkusuyla hızla katlayıp kitaplardan birinin arasına yerleştirdim. Ne zaman yola çıkacağımı bilmiyordum çünkü Eisen'dan gizli yapmam gerektiğini düşünüyordum. Ondan bir şey gizlemek elbette çok zordu ama Bakuy'un evine gitmeme izin vermeyecek gibiydi.
İzin vermek ne kelime, beni, mantıklı olduğunu zannettiği yöntemleriyle bir yerlere hapsederd
