Bandang eight-thirty ay narating namin ni Stacey ang isang malaking bahay somewhere in Cembo, Makati. Pagbaba namin ng taxi ay chineck ni Stacey kung tama ang address na nakasulat sa papel. At nang masigurong nasa tamang bahay nga kami ay pinindot niya ang doorbell.
“Okay ka lang?” tanong niya sa akin habang hinihintay naming bumukas ang gate.
“I’m fine,” sagot ko.
Mayamaya pa ay bumukas na ang gate at isang lalaki ang bumungad sa amin. Gwapo ang lalaki at siguro ay naglalaro sa twenty ang edad. At sa suot niyang branded polo shirt, nasiguro kong mayaman ang lalaking 'to.
“Hi. I’m Stacey. And we’re looking for Niel.” Hindi ko alam kung saan natutong mag-English si Stacey pero maganda ang pronunciation niya in fairness to her.
Ngumiti ang lalaki saka nilakihan ang pagkakabukas ng gate.
