5

1792 Words
THIRD PERSON Hindi mapakali sa isang tabi si Mikzs habang patuloy paring tinatawagan ang cellphone ng asawang tunog lang nang tunog. Labis din ang kabang kanyang nararamdaman. He's scared like a little kitten. Scared in the thought of his wife in the hands of Mr. Villanor. Come on, Honey. Pick up the phone. I'm so damn worried. "Dad, where's Mama?" Nabaling ang atensyon nya sa anak na nagtanong sa kanyang likuran. Pinakawalan nya muna ang malalim na buntong hininga bago sagutin ang tanong ng anak. "Son, hindi muna uuwi si mama mo ngayon, kasi may inaayos pa syang importante. Pero babalik din naman sya, kapag tapos na ang inaayos nya." Nabahidan ng pagtataka ang gwapong mukha ng anak nya bago tumango nang ilang ulit. Kitang kita nya rin ang emosyong hindi nya mabasa sa mga mata ng kanyang anak. Hindi nya alam kung ano ang mga bagay-bagay na tumatakbo sa isipan ng anak nya, dahil ang anak nya ang tipo ng tao na hindi madaling mabasa. Isang himala na lang kung mabibigyan ka ng pagkakataon para mabasa ang kung anong iniisip nito. Mikzs saw his son's back walking away without saying a word. Gano'n ba sya ka-okyupado para hindi mapansin ang pag-alis ng kanyang anak? Agad nyang ipinilig ang ulo bago muling bumaling sa teleponong hawak nya. Tinawagan nyang muli ang ang numero ng asawa, ngunit gaya ng mga unang pagtawag nya, ring lang ito ng ring. Nasa'n ka na ba, Trix? Nang naka-ilang ulit pang tawag sa asawa, tumigil din sya at tinawagan ang numerong alam nyang makakatulong sa kanya. "Hey, man. This better be good— ugh, f-uck— you fucker. Come on, baby. Ride me faster." Agad lumukot ang mukha nya nang marinig ang mga ungol sa kabilang linya. Mukhang nagsisiya pa ang walang hiya nyang kaibigan. "Call me if you are done f*****g, moron." Aniya bago pinutol ang tawag. Tila walang lakas na napa-upo sya sa sofa ng kanilang bahay. Sapo-sapo ang ulo habang wala sa sariling nakatitig sa kawalan. Hindi nya alam ang gagawin kung sakaling nasa kamay na nga ni Mr. Villanor ang kanyang asawa. Kilala nya ito, at alam nyang hindi na nito kailanman ibabalik ang asawa sa kanya. At iyon ang ikinababahala nya. Makalipas ang ilang minuto, napaigtad sya nang tumunog ang teleponong hawak-hawak nya. "What now, fucker?" "I need your help. My wife is missing."  TRIXIAN Agad akong naalimpungatan nang maramdaman kong may kung anong humahaplos sa pisnge ko. "Hmm..." Ungol ko at mas lalo pang sumiksik sa unang yakap-yakap ko. Naamoy ko ang pamilyar na amoy kaya mas lalo pa akong sumiksik para mas maamoy ito. May narinig akong mahinang pagtawa kaya napakunot ang noo ko. Kailan pa natutong tumawa ang unan? Naramdaman ko na naman ang paghaplos ng kung ano sa pisnge ko kaya 'di ko na pinigilan pa at iminulat ko na ang mga mata ko. Sumalubong sa aking ang pares ng pamilyar na mata at nang ma-realize kong hindi ito pag-aari ng asawa ko agad akong bumangon bago humarap sa taong katabi ko sa kama. Mas lalo pang nanlaki ang mata ko nang makilala ko ang may-ari ng pamilyar na matang nakatitig sa akin habang nakasupil ang munting ngiti sa mapula nitong labi. "I-ikaw? Bakit ako nandito? Ikaw ba ang nagdala sakin dito? B-bakit? Naguguluhan kong sunod-sunod na tanong. I have this confuse yet scared feelings towards him. Why am I here? Ano ba ang kailangan nya sa akin? At sya pa? I thought he's a good friend and trustworthy. Sa tingin ko, nagtiwala ako sa isang tao. "Pwede ba, sumagot ka! Para akong tangang kumakausap sa hangin." I frustratedly said. Nagsisimula na akong nainis sa lalaking nakangiti nang nakakaloko sa akin habang may kakaibang kislap ang maganda nitong mata. Ano sa tingin nya ang nginingiti-ngiti nya? "Bakit ka ba nakangiti riyan? Kanina ka pa a. Ano ba talaga ang kailangan mo? Saka pwede ba, pakisagot ang tanong ko!" Punong-punong ani ko. Wala na, I lost it already. Nakakunot noong nakatitig sa lalaking sumasagad ng pasensya ko. Nakatitig ako sa kanya habang may kasamang talim ang aking mga mata. He cleared his throat and he was about to say something when his phone rang. Speaking of phone. Nasaan ang cellphone ko?! "I'll be back. I have to take this call." Aniya at walang lingon-lingong naglakad palabas. Kailangan kong maka-alis dito. Paniguradong hinahanap na ako ng asawa't anak ko. Dahan-dahang naglalad kapunta sa pinto. Nang pihitin ko ito, agad nanlaki ang mata ko nang mapagtantong hindi nakakandado ang pinto. Hindi nya manlang ba naisip na maaari akong makatakas? Sumalubong sa akin ang malaki at mahabang pasilyo nang buksan ko ang pinto. Paniguradong malaki ang bahay na ito. Dahan-dahan kong inihakbang ang walang saping paa ko palabas ng kwarto. Paano naman ako makakalabas ng malaking bahay na ito? Hindi ko man alam ang daang tatahakin ngunit nagdire-diretso lang ako hanggang sa matanaw ko ang hagdanan pababa. Wait- hagdanan? Ito na ba to? Makakatakas na ako? Dali-dali akong naglakad papunta sa hagdan nang may pag-iingat. At nang akmang ihahakbang ko na ang paa ko pababa, narinig ko ang baritong boses ng lalaking sa tingin ko ay ang nagdala sa akin dito. "Where do you think you're going, baby? Trying to escape, e?" Nanigas ako nang maramdaman ko ang papalapit nyang presensya. "H-hindi. Nagugutom k-kasi ako." Pagdadahilan ko habang umi-iling iling pa, para mas kapani-paniwala ang dahilan ko. Hindi nya pwedeng malaman na nagbabalak akong tumakas dahil baka mas lalo nya akong ikulong sa loob ng kwarto na pinanggalingan ko. "Oh... Come on, I'll bring you to kitchen." Aniya at walang sabi-sabing binuhat ako. "H-hey, I c-can walk." Wika ko pero tila wala syang naririnig at nagdire-diretso lang ng lakad pababa ng hagdan. Wala ba syang tenga? "Hey. I said, I can—" "Shut up and let me carry you." Itinikom ko nalang ang bibig ko at hinayaan syang dalhin ako sa kusina. Baka mamaya mainis sya at hindi pa ako pakainin. Nang makarating kami sa kusina, imbis na i-upo nya ako sa upuan ay pinaupo nya ako sa lamesa. "Stay here while I'm preparing your food. I won't take too long." He said while caressing my left cheek. At hindi na ako nagreklamo nang halikan nya ang noo ko bago tumalikod sa akin. Inilibot ko ang mata ko sa kusina nya at halatang-halata na mamahalin ang mga gamit dito. Maging sa magandang chandelier na nakasabit sa itaas na nakapwesto sa gitna ng glass na lamesang kinauupuan ko. Makalipas ang ilang minuto, nakita kong papabalik na sya na may dala-dalang tray. Palagay ko, doon nakalagay ang pagkain ko. Inilapag nya ang tray, nagkatotoo ang sinabi kong nagugutom na ako nang makita ko ang nakalagay sa tray. Muli nya akong binuhat. Akala ko ako ang iuupo nya sa upuang hinila nya kanina pero sya ang umupo bago ako inayos ng upo sa kandungan nya. Pinanood ko ang isa nyang kamay na inaayos ang pagkain sa lamesa. At nang akmang tutulungan ko na sya, pinigilan nya ang kamay ko. "No, baby. I can handle this. Just make yourself comfortable on my lap and wait for me to finish preparing your food. Get that?" Aniya. Tumango nalang ako at nanahimik habang basa kandungan nya. "What syrup flavor do you want for your pancake, baby?" Tanong nya nang matapos nyang ayusin ang umagahang niluto nya. "Caramel." "Hmm. Caramel it is." Aniya bago nilagyan ng caramel ang ibabaw ng pancake. Lalo ata akong nagutom. Uminit ang mukha ko nang biglang tumunog ang tyan ko. Deym! Nakakahiya yon! I heard him chuckle kaya mas lalong uminit ang mukha ko. "You're that hungry, huh? You should eat all of these then," he said while chuckling. Magsasalita na dapat ako nang umangat ang kamay nyang may kutsara na handa ng isubo sa kanya. "Kaya ko naman kumain mag-isa. Ako na." Sabi ko bago pilit kinukuha sa kanya ang kutsarang inilayo nya. "No. Let me do this, baby. Let me feed you." Wala na akong nagawa nang itapat nya na sa bibig ko ang kutsarang may pancake. Unang kagat ko palang, halos mapapikit ako nang malasahan ko ang sarap ng pancake. Ang sarap! As in! Para sa akin, ito na ang pinakamasarap na pancake na natikman ko sa buong buhay ko. Yes, kumakain ako sa mga coffee shops and restaurants na may pancake pero hindi ganito kasarap. This is so delicious. "How was it, baby?" Kapagkuwa'y tanong nya. Hindi ko na rin pinuna ang pagtawag nga sakin ng baby dahil mukha namang di sya papaawat. "M-masarap," kinakabahang sabi ko nang hindi sya binabalingan ng tingin. "Really?" Tumango ako. "Here, eat more." Sabi nya habang sinusubuan ako na sya namang nginunguya ko. "Ikaw, 'di ka ba kakain?" Tanong ko nang mapansin kong ako lang ang kumakain. Nang tumingin ako sa kanya, nakita kong gumuhit ang maliit na ngiti sa labi nya. "Nah. Don't mind me. These foods are for you. Only for you, baby." Aniya. "Pero—" "Sh... Just eat. Here," sabi nya bago ako sinubuan. Nang maubos ko ang pancake na niluto nya, naramdaman kong busog nq busog na ako. Magtatanong sana ako nang malukot ang mukha ko dahil na gatas na itinapat nya sa akin. Gatas yun! Gatas! And I gate milk! "Here, drink it." Agad akong umiling nang sabihin nyang inumin ko ito. Kumunot ang noo nya bago nagtanong, "why, baby?" Umiling lang ako at nilalayo ang mukha ko sa baso ng gatas na nasa harapan ko. Argh! Bakit gatas pa? "Hey, you have to drink this. This is good for the body. It's healthy too." Sabi nga habang nilalapit ulit sakin ang baso ng gatas na todo ko namang iniiwasan. "No, no, no, no, no. Not milk. Not milk, never." Sabi ko habang iiling-iling pa. I really hate milk, swear. Nang akmang ilalapit nya ulit at magsasalita na sya nang isinubsob ko ang mukha ko sa leeg nya dahil ito nalang alam kong paraan para hindi nya mailapit sakin ang baso ng gatas na yon. "Ayoko ng gatas. Ayaw ko." Sabi ko habang nailing pa at nakasubsob parin sa leeg nya. Ipinulupot ko pa ang kamay ko sa leeg nya para hindi na nya talaga ako mapilit uminom. "But, baby—" Bago pa nya matapos ang sasabihin nya, sumingit na ako. "Please, ayoko ng gatas. Ayoko talaga." Narinig kong napabuntong hininga sya bago ko narinig ang paglapag ng bago sa lamesa. Yes! Hindi na siguro ako iinom ng gatas! "Asfgcj— I see." May binulong pa sya pero hindi ko nalang pinansin. "Since, you don't like milk. We'll get water instead." Sabi nya bago tumayo habang buhat-buhat ako. Hindi ko inalis ang pagkakasubsob ko sa leeg nya habang naglalakad sya para kumuha ng tubig dahil nababangohan pa ako sa kanya. Patay ako kay Mikzs nito 'pag nalaman nyang mag niyayakap akong iba.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD