EIRA’S P.O.V
Hanggang ngayon, ang bilis pa rin ng t***k ng puso ko. Kasalukuyan na kaming naglalakad papunta sa witchwood forest. Mabuti na lang at may silbi iyong babae sa kinainan namin, akala ko puro pagsusungit lang ang alam niyang gawin.
Minabuti na rin namin na iwan muna ang mga kabayo dahil masikip ang mga daanan dito sa labyrinth at maraming tao, mapaghahalataan lang na hindi kami taga rito.
“Princess, gusto mo bang pasanin kita?” Tanong ni Brent nang sabayan niya ako sa paglalakad.
“Hindi, okay lang ako. Hindi pa naman tayo gano’n katagal naglalakad.” Binaling ko ang tingin kay Klein, tahimik lang ito habang nakabulsa ang mga kamay.
Bakit gano’n? Parang nag-iba ang aura niya? Nilapitan ko siya at ng balak ko sanang hawakan ang balikat niya ngunit nagulat na lang ako nang
