SANDRYNNE'S POV
They are sitting on the couch, side by side, while I was walking back and fourth in front of them, with my arms crossed under my chest.
"Bibigyan ko kayo ng ten minutes para alalahanin lahat ang mga ginawa n'yo. Kapag hindi n'yo naalala, hindi n'yo na 'ko makakausap kahit kailan. Kapag naalala n'yo, then I will forgive both of you. Time starts...now!"
Hindi sila nagpapansinan at parehong tahimik na nakayuko. Nakatulala si Harris at naka-focus ang tingin sa carpet, samantalang si Tristan naman ay sa mga daliri niya nakatuon ang atensyon. Mukha namang nag-e-effort silang mag-isip kahit papaano.
Ang totoo, walang naman talaga silang masyadong ginawa na masama sa akin, bukod doon sa kalokohan nila na tinawag akong alien at sinabing hindi na nila ako kakausapin. Idagdag pa
