Dahan dahan lang...
Hindi na ako nagtaka ng hapong iyong nang hindi nagpakita si Kuya sa akin. Hindi niya ako masusundo dahil maaga pa siya sa kanyang trabaho.
Bago magtungo roon ay nagdesisyon muna akong umuwi sa bahay para ihatid ang aking mga gamit lalo na't kailangan ko ring magpalit ng pambahay dahil baka madumihan ang puti kong blusa.
Mag-isa akong naglalakad sa kahabaan ng kalsada patungo sa lupaing kinatitirikan ng aming bahay. Malapit na iyon sa bundok at marami naring kakahuyan kaya pinapangalanan na iyong parte ng bundok.
Napahinto rin naman ako dahil sa tunog ng kabayong narinig ko sa aking likuran. Nang lingunin ko iyon ay ang imahe agad ni Israel ang aking nakita. Naroon siya... Nakasakay at suot pa ang puti niyang panloob na polong uniporme at sinuotan niya lamang ng den
