“Rufus…”
Para siyang batang mas lalong napahikbi nang makita ang awa sa mga mata nito. Mabilis nitong hinubad ang suot na leather jacket at ibinalabal sa katawan niya. Walang pagtutol sa parte niya. Thinking straight was the least she could do at the moment. Kahit nang yakapin siya nito, para na siyang lantang gulay na walang pakialam.
“Sasamahan kita, hindi kita iiwan.”
Pumara ito ng taxi. Inalalayan siyang makalulan at sumunod ito. with everything that had happened tonight, she lost the capacity to push him away. Pagkalapat na pagkalapat ng likod niya sa upuan, buong bigat niyang isinandal ang katawan at pumikit.
She was too tired. Nananakit at namumugto na ang mga mata niya sa kaiiyak.
“Pamplona.”
Ang narinig niyang utos ni Rufus sa tsuper. She could care less where this man woul
