أحببت مجنون

الحلقة السابعة

الحلقه السابعه

فى المساء فى فيلا عبدالله عم رامى يرن موبايله من شخص مجهول

عبدالله : الو ايوه فى حاجه حصلت

شخص مجهول : ايوه فى دكتوره بتعالج رامى ابن اخوك وبقالها

فترة طويله بس انا معرفتش غير دلوقتى

اتعصب عبد الله وقام وقف من مكانه بغضب

زق ترابيزة صغيرة قدامه ووقع كل اللى عليه على اللرض و**ر فنجان القهوه

اتكلم بعصبيه وغضب خليت عروق رقبته بارزة

عبد الله : ازاى ازاى يحصل من غير اذنى وانتى كنتى فين ياغ*يه مقلتيش ليه

شخص مجهول.... والله العظيم يا بيه انا مكنتش اعرف ولا حد في المستشفى كان يعرف حاجه الموضوع كان سر

عبد الله بغضب.... وانتى كنتى فين امال الفلوس اللي كنتى بتاخديها لازمتها ايه

اقفلى دلوقتى

قام عبدالله وهو غضبان وثائر من اللى حصل وبقى ي**ر اللى ايده تطوله مسك تلفونه

واتصل بدكتور ابراهيم

التلفون رن كتير لحد ما ابراهيم رد عليه

رد دكتور ابراهبم بهدوء اصعاب

د.ابراهيم : السلامه عليكم ورحمه الله وبركاته اهلا عبدالله بيه

عبدالله : وعليكم السلام ورحمه الله وبركاته اهلا يادكتور ابراهيم

عامل ايه

د.ابراهيم : الحمد لله وحضرتك

عبدالله : بخير ازاى يادكتور ابراهيم تدخل دكتوره لرامى من غير ما ترجعلى او تاخد اذن منى

د.ابراهيم : حضرتك عرفت منين انى فى دكتو تاتى بدء العلاج مع رامى

عبد الله : مش مهم عرفت منين الكلام ده صح ولا لا

د.ابراهيم : واضح انى فى حد بيبلغك الاخبار وكل حاجه بتحصل فى المستشفى بس عمتا الكلام فعلا صح

وفى دكتوره بتعالج رامى

عبدالله : وازاى يحصل كده من غير ما تاخد اذنى

ازاي يا دكتور ابراهيم تسمح لحد يعرف بحالة رامى ويدخله كمان هو ده اللى وصيتك عليه

د.ابراهيم : اولا ديه مش اى دكتوره ديه اشطر دكتوره عندنا هنا في المستشفى

ثانيا ديه شركتى بالنص فى المستشفى ومن حقها تدخل لأى مريض وتابع اى حاله مادام فى اختصاصها

عبد الله .... انا ميهمنيش هى مين انا طلب محدش يدخلوا ابدا وانتوا **رتوا كلامى وسمحتوا لحد يدخله

هنا دكتور ابراهيم بدء صوته يعلى ومعجبهوش طريقه عبد الله فى الكلام وبدء الشك يحوم حوله ويصدق فعلا حدس دكتوره رنا انى عمه ليه غرض انى حاله رامى تفضل كده

د.ابراهيم .....لوسمحت وطى صوتك وانت بتتكلم معايا د.كتوره رنا من خقها تعالج اى مريض ورامى زيه زى اى حظ عندنا من حقه علينا انى احنا نعالج هو مش مسجون هنا ده مريض ومادام فى ايدينا نعالجه لا نقف حطين ايدنا على خدنا وترفض العلاج

عبدالله : عمتا انا هاجى المستشفى بكره واشوف التهريج ده سلام

د.ابراهيم : سلام

قفل ابراهيم وهو مش عارف هيقول لرنا ازاى وعمال يفكر ياترى عبدالله هيعمل ايه مع رنا وهيكون تصرفه ازاى ورد فعل رنا ايه الموضوع شكله اتعقد زيادة اوى

فى الاخر قرر انا لازم يكلم رنا اتصل برنا

ترن ترن ترن

ابتسمت رنا لما شافت رقمه

رنا : اهلا د.ابراهيم ازى حضرتك

د.ابراهيم : الحمد لله بخير وانتى عامله اية يا رنا اتمنى تمونى بخير

رنا : الحمدلله بخير انا عندى خبر حلو لحضرتك على فكرة رامى بدأ يستجيب للعلاج معانا

د.ابراهيم : الحمد لله ده شئ كويس يا رنا وخطوة جيدة فى مشوار علاجه

مقدرش ابراهيم ي**ر فرحتها بانجازها اللى هو نفسه فرح بيه ويقلها اللى حصل

دكتور ابراهيم.... لو سمحتى يا رنا عايزك تعدى عليا بكرة الصبح قبل ماتدخلى لرامى او تمرى على باقى الحالات

استغربت رنا من طلبه مش بعادة انه يتصل بيها عشان ترحله الصبح مكتبه قلقت

رنا : حاضر يادكتور بس هو فى حاجه حصلت

د.ابراهيم : متقلقيش يا رنا ان شاء الله لما تيجى بكرة هتعرفى كل حاجه

رنا : حاضر يادكتور اللى حضرتك تشوفه اول موصل المستشفى الصبح هعدى على حضرتك على طول

د.ابراهيم : مع السلامه يارنا

رنا : الله يسلمك يادكتور

قفلت رنا وهى مستغربه من مكلمه ابراهيم ليها ياترى عاوزنى فى ايه وايه اللى خلاه يكلمنى دلوقتى اكيد فى حاجه مهمه بس رنا ايه هى كان ممكن الصبح يطلب انها ترحله ليه دلوقتي اكيد الموضوع كبير وفى حاجه خطيرة

كانت تعبانه اوى ومرهقه جدا فنامت على طول

تانى يوم صحيت اخده شاور ولبست وصليت فرضها ودعيت من قلبها وطلعت تفطر مع اخوها ومراته ايمان

رنا : صباح الخير

ايمان : صباح الخير ياحببتى

رنا : تحبى اساعدك فى حاجه

ايمان : لا ياحببتى بس خدى العيش معاكى السفرة الا اخوكى ميت من الجوع

رنا : يا حول الله يارب هو على طول كده جعان والله انا خايفه فى مرة يجوع ياكل دراعك وانتى نايمه جمبه ههههه

كشرت وشها بغضب مصتنع

ايمان : بقى كده يا رنا ماشى هقوله ههههه ونشوف مين بقى اللى هياكل مين

رفعت ايدها الاتنين بالاستسلام وضحت

رنا : لا وعلى ايه الطيب احسن ده انا بهزر خلاص هاتى العيش

اخدت رنا العيش وايمان شالت صنيه الشاى وطلعوا على السفرة لمصطفى اللى كان بيلعب مع التؤم

مصطفى : صباح الخير يارنوش

رنا : صباح النور ياقلب اختك

مصطفى : عامله ايه فى شغلك ورامى عامل ايه معاكى

رنا : الحمد لله بدأ يستجيب للعلاج وفى تحسن شويه فى حالته

مصطفى : طب ده شئ كويس ربنا يوفقك يا قمر

رنا : ربنا يخليلك ليا وميحرمنيش منك ابدا

على فكرة أبيه منصور كلمنى امبارح

بيسلم عليكوا كلكم ونفسه يشوفنا قريب

مصطفى : الواطى ماكلمنيش ماشى يا منصور بس اما اشوفك ياانا ياانت

رنا : هههههههه هو اتصل بيا عشان يقولى انى الفرسه جميله

والدة مهرة صغيره سمناها جميله بردوه

ايمان : الله مب**ك احنا لازم نعملهم زياره ايه رايك يا مصطفى انا نفسى اسافر اوى بجد الجو هتاك تحفه وصحى جدا محتاجين فعلا نغير جو

مصطفى : تمام مفيش مشكله شوفوا يومين اجازه نسافر فيهم لانى ماما خديجه وحشتنى اوى

ووحشنى الغطير والجبنه والقشطه وياسلام على البط والرقاق ياعينى على الحمام المحشى فريك ولا ياسيدى على برام الرز المعمر

الاتنين ماتوا على نفسهم من الضحك على كلام مصطفى عن الاكل

رنا......شفتى انا مجبتش حاجه من عندى

ايمان وهى بتضحك.... عندك حق انا بعد كده هأمن نفسى يااختى العمر مش بعزقه

ضيق عينه.....بتتكلم على ايه انا مش فاهم حاجه

رنا وهى بتقوم من على السفرة وبتلبس شنطتها.....ولا حاجه يا ابيه متشغلش بالك انت احنا بس نهزر

خلصت رنا الفطار واخدت عربيتها ومشيت

فى مكتب د.ابراهيم كان عبدالله موجود وبيزعق مع ابراهيم بصوت عالى

د.ابراهيم : عبدالله بيه اتفضل ارتاح وخلينا نتكلم بهدوء من فضلك اللى انت بتعمله ده مينفعش

ويا ريت تاخد بالك انك فى مستشفى محترمه وليها اسمعها وسمعتها وعيب اللى انت بتعمله انا لحد دلوقتي بتعامل معاك بكل ادب واحترام

عبدالله : انت كان لازم ترجعلى وتاخد موافقتى على العلاج

مش تدخلها من نفسك كان لازم تقلى انها هتعالجه وانا ليا حق التقرير اذا كان اه ولا لا

د.ابراهيم : انا قلت لحضرتك ديه مش اى دكتور وماينفعش اقولها لا كان لازم تدخله

عبدالله : وانا مش موافق انى حد تاني يعالج غيرك

ومش موافق على العلاج من الاساس

د.ابراهيم : عمتا هى جايه دلوقتى تقدر حضرتك تتكلم معها بهدوء وتعرف منها حالة ابن اخوك وصلة لفين ولتانى مرة بفكر انى رنا مش مجرد دكتور ه هنا ديه شريكه هى واخوها بالنص فى المستشفى ومن حقها تتطلع على ملف اى حاله

ورنا فى طريقها للدكتور ابراهيم قابلت دكتور زميل ليها فى المستشفى وقف معاها

دكتور..... ازيك يا دكتورة رنا عامله ايه واخبارك ايه

اتكلمت رنا بمجامله.... الحمد لله بخير وكل تمام بفضل ربنا شكرا على سؤالك

الدكتور..... لا شكر على واجب احنا زمايل دراسه وبفضلك بعد فضل ربنا مكنتش هحلم انى اشتغل هنا

هناء مراتى بتدعيلك دايما والف الف مبروووك على الدكتوراه هى متأخره بس انا كنت فى اجازة والله ولسه عارف دلوقتي

رنا.....متقلش كده يادكتور وزى ماانت قلت احنا زمايل وده حق الزمالة وسلملى على هناء كتير

عن اذن حضرتك

وصلت رنا قدام مكتب دكتور ابراهيم وخبطت واذن لها بالدخول

د.ابراهيم : تعالى يا رنا ارتاحى عبدالله بيه عم رامى

الحالة اللى بتبعيها

بصتله رنا بغضب مكتوم بس حاولت تكون طبيعيه خالص

رنا بكبرياء : اهلا لحضرتك

عبدالله : اهلا

قالها عبدالله بق*ف وهو بيبص على رنا من فوق لتحت

د.ابراهيم : عبدالله بيه رافض انك تعالجى رامى

وجى انهاردة بسبب كده

رنا : ليه يافندم ليه حضرتك رافض انى رامى بتعالج ويقف على رجله تانى

عبد الله : مش شغلك انا حر انا عاوزه كده عاجز وعلى كرسى محدش ليه عندى حاجه انا الوصى عليه

هنا رنا اتعصبت واتكلمت بغضب

رنا : لا ده شغلى وحضرتك مش حر ده حق أنه يتعالج ويخف ومادام موجود هنا يبقى هياخد حقه زى اى مريض

عبدالله : وانا مش موافق أنه يتعالج انا عايزه كده وخلاص انا كيفى كده

رنا : يعنى ايه لا طبعا رامى بدأ يستجيب للعلاج وان شاء الله هيتحسن ويبقى كويس

عبدالله : وبدأ صوته يعلى وكله اللى برا المكتب بدء يسمع صوته العالى

اسمعى انا راميه هنا وخلاص ده واحد قاتل ابوه وامه وكفايه عليه انى بدفعه فلوس حق قعدته هنا لكن علاج انا مش عاوز انا عاوزه يفضل كده

وقفت رنا قصاده وبتتكلم بحده وعصبيه

رنا : هو ايه اللى راميه هنا وخلاص ده بنى ادم

زيه زينا قاتل بقى مجرم انا ميهمنيش انا اللى يفرق معايا انه بنى ادم

وده ابسط حقوقه المشروعة

ولو حتى هو قاتل زى ما انت بتقول ولو انى مش مقتعنه

فهو اخد جزاءه وخلاص واحلى سنين عمره راحت

كفايه أنه قعد ١٤ سنه مش عارف حاجه

مجرد جسد من غير روح انت عايز منه ايه تانى بالضبط

جى تكمل عليه ياشيخ حرام عليك

سيبه يكمل حياته بقى

عبدالله : يموت زى ماهو كده واسمعى بقى اخر كلام عندى

اوعى تقربى من اوضته تانى فاهمه

مالكيش دعوه بيه خالص والا هتشوفى منه اللى عمرك ماشفتيه فى حياتك ابدا

رنا : حضرتك بتهددنى شاهد ياد.ابراهيم

عبدالله بيه بيهددنى فى مكتبك

د.ابراهيم : عيب كده يا عبدالله بيه مايصحش الكلام ده

عبدالله : انا انذرتك وانتى حرة

خرج عبدالله وكان الكل واقف برا سامع الكلام خرج ورزع الباب وراه قعده رنا على كرسى مصدومه مش عارفه تعمل ايه

دموعها محبوسه فى عينيها مش قدرة تنزلها

رنا : ايه الراجل ده اكيد مش طبيعى فى حد قلبه جاحد كده

د.ابراهيم : معلش يارنا أهدى كده وهنلاقى حل أن شاء الله

انا نحاول اتكلم معاه بهدوء شويه

خرجت من عنده على اوضه رامى طلبت من الممرضين يطلعو ا برا قعده على ركبها

قدام رامى ومسكت أيديه ودموعها مغرقه وشها

رنا : عايزين يبعدونى عنك عايزين ياخدوك منى عمك رافض انى اساعدك

عايز ياخدك منى

انا ماقدرش ابعد عنك انت الهوا اللى بتنفسه

انا مش هسيبك ابدا

ولا هتخلى عنك ابدا انت اللى جى كله

انا لازم اعمل حاجه لازم اتصرف

فضلت رنا طول اليوم مع رامى

وهى عماله تعيط ومش عارفه تفكر لحد ماتعبت

واخدت بعضها وروحت البيت