الحلقة الثامنة

1897 Words

الحلقه الثامنه روحت رنا البيت دخلت والحزن باين على ملامح وشها البريىه عنيها حمرا منتفخه من كتر العيلط الصداع مللزمها والدموع عايزه تنزل بس هى مانعها دخلت تجرى على اوضتها واترمه السرير وانهارت من العياط دخل وراها اخوها ومراته واخدها فى حضنها وزى ماتكون كانت محتاجه الحضن ده سابها فى حضنه وفضل يطبط عليها ويمسح على راسها سابها تعيط براحتها وتخرج كل اللى جواها لحد ماخلصت ورفعت راسها مسك وشها بكفوف ايده ومسح دموعها مصطفى : كفايه ياحببتى أهدى وفهمينى فى ايه ايه اللى حصل لكل ده ليه الدموع دى كلها فى ايه ياقلب اخوكى رنا بصله من غير كلام دموع بس بتنزل مصطفى : ياحبيبتي أهدى شويه و احكيلى فى ايه عشان اقدر اساعدك رنا هزت راسها رنا : حاضر حكت رنا كل حاجه لاخوها رنا : هو كل ده اللى حصل وانا مش عارفه اعمل ايه مصطفى : انا اول مره اشوفك كده انتى طول عمرك قويه وماحبش اشوفك كده ابدا رنا : طب اعمل قولى قولى اعمل واتصرف ازاى مصطفى : عادى يارنا رامى حاله زيه زى اى حاله تانيه أهله مش عايزينه يتعالج هما احرار ياحببتى رنا : لا طبعا رامى بنى ادم ومن حقه يتعالج ويخف مصطفى : فهمنى فى ايه بقى رنا : بصراحه انا فعلا ب_____ مصطفى : ب___ ايه ماتكملى رنا : انا بحبه وماقدرش استغنى عنه مصطفى : انتى بتقولى ايه يارنا ده قاتل وفى حكم الميت رنا : لا لا لا متقولش كده ابدا رامى برئ ومظلوم ولما يخف اكيد هيثبت براءته دخلت ايمان بكوبايه ? لمون علشان رنا تهدى اعصابها وتعرف تفكر بهدوء اخد مصطفى الكوبايه من مراته واداها لاخته مصطفى : طب أهدى ياحببتى وشويه واشربى الليمون عشان تعرفى تفكرى اخدت رنا الليمون من اخوها وهى بتشهق وجسمها بينتفض من كتر العياط شربت شويه وحطته جمبها رنا : متشكرة ياايمان على اللمون ايمان : مفيش شكر بين الاخوات وحاولى تهدى وتنامى شويه وخدى مسكن عشان هتصدعى من كتر العياط ياله بينا يا مصطفى سبها ترتاح شويه ايمان وهى خارجه أهدى وفكرى براحه طلع ايمان ومصطفى وسابوا رنا لوحدها اللى قامت وقفت ودموعها مغرقه وشها فضلت رايحه جايه فى الاوضه وتدعى ربنا رنا : يارب دلنى على الطريق الصحيح يارب خليك معايا يارب انا مليش غيرك يارب عمه هيظلمه تانى هو بدأ يستجيب للعلاج ويتحسن يارب انا عارفه أنه مظلوم يارب اتوضت رنا وصلت ركعتين وفضلت تقرى قران كتير وبعد ماخلصت جتلها فكره ونفس الوقت دخلت عليها ايمان عشان تطمن عليها وتتاكد انها هديت وبطلت تعيط ايمان : ايه ياحببتى شكلك أحسن دلوقتى رنا : الحمد لله بقلك انا جتلى فكرة ايمان : خير رنا : انا هروح لعمه بكرة وأتكلم معاه براحه واحاول اقنعه بالعقل كده يمكن يقتنع ايمان : ربنا يوفقك يا قمر بس هتجيبى العنوان منين رنا : من د.ابراهيم ايمان : ماشى انا هروح انام بقى طلعت ايمان ورنا اتصلت بابراهيم واخدت منه عنوان الشركه وفعلا قامت تانى يوم فطرت واخدت بعضها ومشيت وراحت على الشركه دخلت حاجه كده امبراطوريه كبيرة شركه ضخمه موظفين كتير وحاجه جامده اوي طلبت من السكرتيره انها تقابل عبدالله بس السكرتيره رفضت رنا : من فضلك انا عايزه اقابل عبدالله بيه السكرتيره : فى ميعاد سابق مع حضرتك رنا : للاسف لا السكرتيره : مينفعش خدى ميعاد وابقى تعالى رنا : اقليلوه من فضلك د.رنا من مستشفى الكريم هو عارفنى فعلا السكرتيره عملت كده وقالها دخليها دخلت رنا وقعدت بتفرك فى ايدها من كتر التوتر استجمعت شجاعها وحاولت تبان هاديه عبدالله : خير يادكتوره ايه اللى جابك هنا رنا : انا اسفه انى جيت من غير ميعاد بس انا جايه اترجاك انك تسمحلى اكمل علاج رامى من فضلك ده بدأ يستجيب عبدالله : وانا سبق وقلت لك لا انا مش عايزه يتعالج رنا : ارجوك يا فندم انا بترجاك عبدالله : انا قلتلك لا واتفضلى بقى علا عبدالله صوته اوى وبدأ يزعق مع رنا جامد عبدالله : اسمعى بقى اخر كلام عندى ده قاتل وقتل اغلى شخص فى حياتى ولحد اخر يوم فى عمرى مش هسمحله يعيش ولا يتعالج انا عاوزة كده جثه عايشه نفسه جسد من غير روح لازم يتوجع زى ماوجعنى رنا : حرام عليك ده بنى ادم وده ابسط حقوقه انت اكيد مش إنسان فين ضميرك افتكر اليوم اللى هتقف فيه قدام ربنا ويسالك عليه انت دلوقتى مسؤل عنه والوصى عليه خليه يتعالج وبعدين ابقى عاقبه وخد حقك منه بس مينفعش تاخد حقك من واحد ميت عبد الله اترفز اكتر وصوته على عليها وغضبه فاق الحدود عبدالله : انتى كده تعديتى حدودك معايا خالص اتفضلى اتطلعى برا فتحت الباب وهى طلعه رنا : هتروح من ربنا فين عند الله تجتمع الخصوم عبدالله : لو قربتى منه انا هنسفك وده اخر كلام انا هنقله من عندكم نزل الكلام على رنا زى الصاعقه معرفتش ترد تقول ايه بس اتشجعت رنا : لو تقدر اعملها وانا هلجا للقضاء وبتحداك وهقف قصادك خرجت رنا وكانت الشركه كلها بتتف*ج وهى خارجه على الباب وقفتها واحده وادتها عنوان كافتيريا وقالت لها تستنهاها فيه لأنها عندها معلومات مهمه جدا عن رامى وفعلا راحت رنا على العنوان وفضلت قعده وشويه دخلت عليها واحده حلوة اوى وشبه رامى اوى قعده مع رنا رنا فضلت بصه عليها كتير واخدت بالها من توترها خصوصا انها كانت عماله تبص حواليها خايفه حد يشفها اتن*دت رنا واخدت نفس طويل رنا : انتى مين وليه طلبتى تقابلينى فركت ايدها بلعت ريقها بصعوبه بلت طرف شفايفها اللى نشفه من كتر الخوف والقلق مروه: انا مروة تؤم رامى الحالة اللى عندك فى المستشفى واللى اتعاركتى مع عمى عشانه عنيها اتسعت من الصدمه بس الفرحه اتسللت لقلبها زى ماتكون طوق النجاة رنا : ايه ده بجد انتى اخته بجد ايوه فعلا شبه اوى بلعت مرارة : ايوه رامى تؤمى واخويا وكل حاجه حلوة كانت موجوده الضحكه والفرحة الحلوة الضهر والسند من فضلك طمنينى عليه هو عامل اية شكله ازاى لسه حلو زى زمان لسه بيخ*ف العيون اتن*دت بحزن مدفون جواها وبصت لمروة... رنا : لما انتى أخته له ماكنتش بتزوريه وتسالى عليه وتتطمنى عليه بنفسك ليه سيبينه كل السنين اللى فاتت ديه لوحده مش حرام عليكم تعملوا معاه كده ليه سبتوه يعيش فى الضلمه لوحده ليه ممدتوش ايدكم وشدتوه ليه موقفتوش جمبه دموعها نزلت لوحدها بقهر وظلم مروة : ارجوكى متظلمنيش مش بايدى والله العظيم ما كان بايدى عمى كان منعنى انى أزوره أو حتى نجيب سيرته فى البيت انا متجوزه من كريم ابن عمى ومنعنا انى نشوفه وقالنا اعتبروه ميت انا كنت بخاف منه حتى ابنه بيخاف منه خفت يرمينى فى الشارع بعد ما حط ايده على كل فلوسنا واملكنا عنيها احمرت والشرر كان بيطير منها من الغضب رنا : عمك ده راجل ظالم ومعندهوش قلب خالص وهيتحاسب على كل اللى بيعمله فى اخوكى حطتيت ايدها على بقها تكتم شقتها وعياطها مروة : عمى ماكنش كده خالص بس اللى حصل عمل فيه كده عمى يبقى اخو بابا الصغير وبابا هو اللى مربيه وكان بيعتبره أبوه وأخوه وصاحبه وكل حاجه ليه فى الدنيا ولما شاف منظره وهو غرقان فى دمه انقلب حاله واتحول للبنى ادم ده جبروت وقسوة وظلم لكل اللي حوله رنا : بس انا متاكده انى رامى برئ ومظلوم مروة : وانا كمان بس مفيش حاجه تثبت براءته رنا : رامى هو الشاهد الوحيد على اللى حصل ده هو الوحيد اللى يقدر يثبت براءته مروة : فعلا انا هحكيلك اللى حصل يوم الحادثه رامى كان متفوق اوى فى دراسته وكان بيحب بابا وماما اوى اوى وهما كمان كنا عندهم اغلى حاجه فى الدنيا حتى عمى كان بيحب رامى اوى وكان دائما بيذاكرلنا المهم اليوم ده كانت نتيجه الثانويه العامه رحنا انا وهو نجيب النتيجه ونجحنا رامى جاب مجموع كبير اوى وطلع الاول على المدرسه وانا كمان جبت بردوه مجموع حلو كان فرحان اوى اوى وكان عايز يطير عشان يفرحهم كان بتسمعها باهتمام شديد رنا : امممممممم هاه كملى وبعدين مروة : انا كنت فرحانه اوى وكنت عايزة اخرج مع أصحابى اترجيته انى يسبنى اروح معاهم ووافق وباسنى فى دماغى وادانى فلوس وسبلى العربيه بالسواق وهو مشى واخد تا**ى رامى حنين اوى وعمرة مايعمل كده ابدا ياريتنى رحت معاه عيطت مروة وهى بتتكلم طبطبت على ايدها رنا وطلبت ليعا عصير رنا : أهدى ياحببتى ده نصيب وكل واحد بياخد نصيبه معلش قدر الله ماشاء فعل مروة. :هو رامى عامل ايه وشكله ازاى انا نفسى أشوفه اوى رنا : الحمد لله هو فعلا بقى كويس وبيتسجيب كمان وان شاء الله هيبقى كويس اما شكله فهو زى القمر زيك كده بالضبط قالت لها ودموعما نزله على خدها رنا : تحبى تيجى معايا تشوفيه خافت وكشت ورجعت لورا بقت تبص حواليها مروة : ممكن بس خايفه عمى يعرف على فكرة فى حد عندكم بيبلغ عمى بكل حاجه تخص رامى رنا : قولتيلى بقى بهو كده عمتا ماتقلقيش انا هدخلك لرامى على انك دكتوره ومحدش هياخد باله منك خالص ياله تعالى معايا فعلا مروة وافقت وفرحت انها اخير هتشوف اخوها مروة : اوك انا موافقه انا هسيب عربيتى وهركب معاكى مشيت مروة ورنا وراحوا على المستشفى دخلت رنا ولبست مروة جاكت ابيض واخدتها وراحت على اوضه رامى فتحت الباب ودخلت واول ماشفت اخوها انهارت من العياط وراحت قعده قدام اخوها وهى بتبكى مروة : رامى اخويا وتوؤمى سامحنى انا قلبى بيتقطع من بعدى عنك بس غصب عنى والله وحشتنى اوى وحشنى حضنك وابتسامتك ياله بقى خفى واقف على رجلك تانى عشان خاطرى نفسى تاخدنى فى حضنك نفسى تكون اول واحد اجرى عليه فى حزنى وفرحى نفسى احس انى ليا ضهر وسند بجد رنا قلبها وجعها على اللى بيحصل قدمها شافت دمعه نزلت من عين رامى واتاكدت فعلا انه بدأ يحس بالعالم الخارجى ويخرج من القوقعه اللى كان حابس نفسه فيها بس خافت لحد يشوف مروة رنا : مروة ياله كفايه احسن حد يشوفك ويبلغ عمك وساعتها هتحصل مشكله كبيرة محدش هيدفع تمنها غير اخوكي باست مروة اخوها وخرجت وهى منهارة مروة : هو عامل كده ليه مكنتش متوقعة أنه يكون فى الحاله ديه ابدا طبطت على ضهرها رنا : معلش بس الحاله ديه سببها الحادثه هو عقله مستحملش اللى حصل فهرب بيه لمكان تانى وبردوه عدم دخول دكاترة ليه بسب تعليمات عمك زود الحاله عنده اكتر وبقى منعزل عن عالمنا وكون لنفسه عالم تانى عاش فيه لوحده مروة : هو هيبقى كويس صح ارجوكى قوليلى وطمنى قلبى عليه رنا : أن شاء الله بس ادعيله بس لازم تمشى دلوقتي احسن حد يشوفك هزت راسها بالموافقه مروة : يارب ده رقم ارجوكى طمنينى عليه واى حاجه يحتاجها كلمينى على طول رنا : حاضر مع السلامه مشيت مروة ودخلت رنا لرامى وفضلت قعده معاه بتفكر فى كلام عبدالله وخايفه أنه ينفذ تهديده وينقل رامى وفعلا اتصل عبدالله بالمدير وطلب منه يجهز رامى والأوراق الخاصه بحالته عشان هينقله طلب ابراهيم من رنا انها ترحله رنا خبطت ودخلت رنا : خير يادكتور حضرتك طلبتنى د.ابراهيم : للاسف عبدالله هينقل رامى من المستشفى رنا : ايه ليه ده لابيرحم ولا بيسب رحمه ربنا تنزل لا حوله ولا قوه الا بالله ده اكيد مش طبيعى د.ابراهيم : انا مضطر اوافق مفيش حاجه فى ايدى اعملها معلش انا هجز أوراقه كلها وجهزى رامى رنا : عن اذنك انا لازم امشى مشيت رنا والدمعه هتفر من عينيها ومش عارفه تتصرف ازاى راحت على مكتبها وقعده من غير ما تتكلم شافتها علا اللى مستغربه من شكلها قامت وقعده قدمها على المكتب علا : مالك ايه اللى حصل برده مش عايزة تتكلمى رنا : لا هتكلم بس اوعدينى انى الكلام ده يفضل سر علا : طبعا يارنا حكت يارنا كل حاجه حصلت من الاول للاخر علا : كل ده حصل ده إنسان مفترى اوى ايه الظلم والجبروت ده ده مش خايف من ربنا رنا : انا عايزة تفكرى معايا ازاى اتصرف وامنع عمه من انت ياخده من هنا فكرى معايا نعمل وقفت علا وفضلت رايحه جايه فى الاوضه بتفرك فى شعرها علا : نعمل ايه نعمل ايه نعمل ايه يابت ياعلا اقولك نهربه من هنا ونوديه مكان آمن تقدرى تعالجيه براحتك رنا : نهربه بس ازى علا : هنفكر فيها سوا ان شاء الله

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more