กันติชานั่งเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่างอย่างไร้จุดหมาย หญิงสาวกำลังคิดถึงธีรศักดิ์เขาไม่ใคร่พอใจที่หล่อนตอบตกลงไปเป็นเลขาฯ ส่วนตัวให้ ธีร์ธวัช หล่อนลำบากใจแต่ไม่อาจบอกได้ว่าถูกพี่ชายแสนดีของเขาขู่ไว้
ธีรศักดิ์ยังบอกกับหล่อนอีกว่าไม่จำเป็นต้องทำตามที่ธีร์ธวัชขอมา หล่อนเองก็อยากทำเช่นนั้น ทว่าก็ไม่อยากให้พี่น้องต้องมาทะเลาะกันเพราะตนเองจึงจำต้องตัดบทด้วยการตกลง
เสียงขยับตัวเพียงแผ่วเบาของมารดาทำให้ใบหน้าหวานเศร้าที่มองออกไปนอกหน้าต่างหันกลับมาอย่างรวดเร็ว
“แม่เป็นอย่างไรบ้างจ๊ะ” เจ้าของเสียงหวานประคองศีรษะมารดาขึ้นแล้วหันไปคว้าแก้วน้ำมาจ่อที่ริมฝีปากสีซีดของท่านก่อนจะวางลงที่เดิมมารดายังไอต่ออีกสองสามครั้งก่อนจะหายใจหอบถี่
“แม่ เดี๋ยวหนูเรียกหมอนะจ๊ะ”
แต่เจ้าของร่างกลมกลึงที่ทำท่าจะลุกไปตามพยาบาลต้องชะงักลงเมื่อมารดาเรียกเอาไว้ด้วยน้ำเสียงแหบพร่า
“ไม่ต้องลูก”
หญิงสาวกลับมานั่งลงที่เดิม ด
