28.Bölüm
Burçak “Keşke en azından yemeği yeseydik,” dedim annemin bağırışları üzerine mutfaktan çıkıp yanıma gelen kocama. “Neler oluyor?” diye sordu Dinçer, İnci’ye söylenip duran annemi izlerken. “Her şey Erdem’in suçu…” Malum adama sert bakışlar atmayı ihmal etmedim. Yemeği yememizi bekleyememişti sanki. Kimseyi düşünmediyse bile, en azından benim iki canlı halimi düşünebilirdi. Ben açlığa elbette dayanabilirdim ama bütün gün temizlikle uğraşan annesinin karnındaki bebeğim açlıkla baş edemezdi. “Ne oldu ki?” İnci’nin, “Bırak anne,” nidaları arasında kocam ortamı sakinleştirmek yerine hâlâ bana soru sormakla meşguldü. “Annem, demek damadımın arkadaşısın dedi. Senin arkadaşın olacak mantıksız herif de, ayrıca kızınızın sevgilisiyim ve çok ciddiyiz anneciğim deyince annem doğal olarak İnci’y
- Writer
