Yüzbaşı Atlas Demir
Operasyon öncesi geceydi. İçim kıpır kıpır, deli gibi sıkışıktı. Sanki kalbim oraya gitmemem için içerden telleri tek tek kesiyordu ama görev… görev başka. Dağda pusuda bekleyen adamlar var. Timin güvenliği bende. Ben gidersem ancak bir anlamı olur o çatışmanın. Gitmezsem… başka birinin babası gelmeyecek eve.
Tugayın bahçesinden çıktım. Rüzgâr saçlarımı uçurdu ama içimi soğutamadı. Revirin ışığı hâlâ yanıyordu. Biliyordum, Elif içerideydi.
Kapıya yaklaşınca birkaç saniye bekledim. Ne diyeceğimi kafamda toparlamaya çalıştım ama sonra dedim ki, “Ne çıkarsa çıksın ağzından, çünkü yarın gidiyorsun, Atlas.” Derin bir nefes alıp kapıyı tıklattım.
Elif kapıyı açtı, gözleri doldu gibi geldi ama bir şey demedi. Gülümsedi. “Hazır mısın?” dedim. Başını salladı. Revirin kapısın
