Elif
Hani bazen öyle anlar olur ya, içinden “Bu gerçek olamaz” dersin. Kalbin, bedenin, ruhun aynı anda biriyle buluşur gibi. İşte öyle bir şeydi.
Atlas’la… bu gece…
Ben ilk defa biriyle birlikte oldum. Hem de kelimenin tam anlamıyla.
Ve garip olan şu ki… hiç korkmadım. Hiç utanmadım. Hani hep derler ya, ilk seferde panik olur insan falan. Yok…
Onun yanında her şey o kadar… doğruydu ki.
İlk başta sadece sarıldık. Hiçbir şey demeden. Yüzüme baktı, ben ona baktım. Sonra usul usul yanaştı, öptü… ama böyle saçma sapan değil ha, öyle bir öpüştük ki… resmen içimi söktü aldı.
Sonra elimi tuttu, dudakları boynuma kaydı. O an anladım zaten… “Bu gece bambaşka bir gece olacak.”
Böyle anlattığıma bakma, içim hâlâ titriyo.
Ama… güzeldi be.
Ben hiç kimseye dokunmamıştım o şekilde. Beni öyle
