Loving Izi

Chapter III

***

Silence is roaming around the room, the crickets' chirping is the only distant sound that invading the reign of quietness in between. 

The silver gaze of the moon is shining upon the table set which is good for six persons, unfortunately, there's only two of us in this quiet room wherein awkwardness is slowly arising.

I paused with my water glass impeded halfway to my lips as I stared in fascination at Izi who is now asking an unbelievable question. 

"Should I sleep with you in your room?" Is he serious with that question? 

Heat is now gushing over my cheeks as I think of him cuddling with me on my room. I willed away that thought and I slowly put the glass back on the table. 

"We have guest room Izi." I said as a matter of fact. 

Tinaas niya ang kanyang isang kilay. "I know Ianne, I'm just tinking that maybe you're afraid of being alone because your parents are not around in your mansion." 

I slightly tilted my head and unconsciously licked my lower lip as I stare at him directly in the eyes. "I'm not afraid of being alone Izi. Actually, I don't even need a babysitter. I can live here alone you know." 

Now, a smirk with no humor on it was plastered on his reddish lips. " Really? Then why your dad said you can't live here by yourself? Talagang kinailangan na ako pa ang pumunta rito para bantayan ka? How ridiculous." He said that while shaking his head.

Nagulat naman ako sa sinabi niya. Dad said that to him? Jeez. I can't believe him. 

"I'm not really afraid Izi and if you're here kasi napipilitan ka lang, don't worry, the door is open wide. You can go home now and trust me, hindi ito makakarating kay daddy." I bitterly uttered those words while my eyes are fixed on my food. 

Kung ang babaeng pinakamamahal niya ang nasa pwesto ko ngayon, I'm sure he will be the happiest guy in this whole world. His girl and him alone in a big mansion? How romantic isn't it?

I heard him scoffed. Umigting naman ang aking panga because of embarrassment. My dad really said that? Nagmukha tuloy na ako ang humingi ng pabor kay daddy na si Izi ang papuntahin dito para may kasama ako. Manang Ivy is not here kasi pupunta raw siya sa kanilang probinsya. Namatay kasi ang tatay nila and they need manang Ivy there. She's the breadwinner of their family at siya na lang ang inaasahan ng kanyang mga kapatid.

I felt sad about manang Ivy. I hope she's fine. At dahil wala na siya ngayon, si Izi ang pumalit sa kanya. Jeez. 

"I'm sorry on behalf of my daddy's stupidity. Hindi naman talaga kailangan na—" 

"Stop it Ianne. Dito lang ako." 

Napalunok ako sa sinabi niya. Agad akong umiwas ng tingin nung nanatili ang titig niya sa akin. Can I really do it? Mukhang ako yata ang mas mahuhulog sa kanya eh. What a beast indeed. 

Napabuntong hininga ako at kinuha na ang pinggan niya nung tapos na siyang kumain. 

"What are you doing?" I halted when I heard him ask that. 

I faced him in disbelief. "Obviously, I'm going to wash the dishes Izi. Alangan naman na pababayaan ko sila diyan sa table." 

Tinalikuran ko na siya at iniligay na sa sink ang mga pinagkainan. I grabbed the Scotch Brite and poured the dishwasher liquid, just a drop, enough for the two plates and other utensils to be washed. 

Habang naghuhugas ako, naramdaman ko ang presensya ni Izi sa likuran ko. Halos nabitawan ko pa ang glass dahil sa kanya. Jeez, his affect on me is too much. Nasa likuran ko lang siya pero grabe na ang kabog ng traydor kong puso. 

Umupo siya sa gilid ko habang pinagmamasdan niya akong naghuhugas. "This is odd. A princess know how to do chores." 

I pouted my lips because of his sentiment. "I'm no princess Izi, and besides, doing chores is fun sometimes."

"How so?" Nakahalukipkip na siya at titig na titig na siya sa akin.

"Well, kung naghuhugas ako, it's like my mind is wandering by default. Ang dami daming mga bagay ang pumapasok sa isip ko. Mostly mga realizations sa buhay." 

"Like what?" Napatingin ako sa kanya. You really want me to answer that?

"I won't answer your question." Sabi ko at ipinagpatuloy ang paghuhugas, kahit tapos na ito. I just want to prolong this conversation. I want to talk to him more. Kasi ito na ang pinakamatagal kong conversation sa kanya so far, and my heart is now content. Like a void was being filled.

"Why?" 

"It's too personal Izi. How about you? Naghuhugas ka ba ng pinggan sa bahay niyo?" I asked him, though alam ko naman na hindi. His hand is too soft. Naramdaman ko yun kanina, nung hinaplos niya ang pisngi ko, and jeez, my system is thirsty for his touch again. 

"What? No. That's too gay." Napasimangot naman ako sa sinabi niya. 

"It's not. Turn on nga sa aming mga babae yan eh." Wala sa sarili kong sambit sa kanya. I grabbed the hand towel at pinunasan na ang kamay ko. 

"You think, she will like it?" Napatigil ako sa tanong niya. I looked at him.

"Y-You know. Hayden. Will she like me if I d-do chores?" Nahihiya niyang tanong.

There was a twinge in my heart when he asked me that. Hayden huh. He's really into her. Ako Izi? Hindi mo ba ako tatanungin kung magugustuhan ba kita kung maghuhugas ka ng pinggan? 

Umiwas ako ng tingin sa kanya. Even though he doesn't know how to do chores, I still love him dearly. But it breaks my heart seeing him insecure because of not knowing on how to do chores, na baka hindi siya magustuhan ng natatanging babae sa kanyang puso.

"I don't know Izi. I'm not Hayden." I muttered at tinalikuran na siya. 

He really knows how to turn my mood off. I immediately sauntered to my room, leaving Izi alone in the kitchen. 

Huminga ako ng malalim nung nakapasok na ako sa kwarto ko at inilock na ito. The longer hand of the clock is now pointing to the top whilst the shorter one is exactly on eight. The sliver light coming from the moon overpowered the dim lights wafting around the whole room. 

I walked slowly. The burden I have in my heart is getting heavier. I inhaled deeply as though it can ease the unyielding pain as I took several steps just to get closer into the CR. 

I opened the lights. Binuksan ko na rin ang faucet sa bathtub ko. I faced the large mirror in my CR and I saw my reflection on it, reflecting the sadness and disappointment lingering in my eyes.

I took my clothes off at lumusob na sa bathtub. Ipinikit ko ang mga mata ko at hinayahan kong lamunin ako ng pagod at panghihinayang. 

"Ianne!"

"Ianne! Open the goddamn door!"

Napabalikwas ako nang marinig ko ang sigaw ni Izi sa labas. Bakit siya sumisigaw? Jeez.

LIBAG!

Narinig ko ang pagkabagsak ng isang bagay. Dali dali akong tumayo at hinanap ang robe ko. Pero makalipas na ng ilang segundo hindi ko pa rin ito masilayan. 

Halah! Nakalimutan kong kunin ito. Stupid Ianne!

"Ianne! Where are you?" Narinig ko na naman ang boses ni Izi but this time mas klaro na at mas malapit. Wait? Nandito siya sa loob ng kwarto ko?

"Uhm. I-Izi, can you please get my r-robe please..." 

Nahihiya kong sabi sa kanya habang nakahilig ako sa pintuan. Pinapakinggan ko kung ano ang ginagawa niya, kahit hindi ko naman ito makita.

"What? Why? Ugh. Ianne Bakit walang kuryente sa guest room niyo?" He muffled. 

"Huh? Izi just get my robe please." Naiinip kong saad. For goodness sake! I'm naked at nilalamig na rin ako. Ang stupid lang kasi, nakalimutan kong kunin ang robe ko dahil sa kakaisip kay Izi. 

"Open it." He said. 

Namula naman ako sa sinabi niya. "Bakit? Gosh, I'm naked Izi!" 

"Ianne, paano ko ibibigay ang robe mo kung hindi mo bubuksan ang pinto? Where's your common sense?" Galit niyang sambit. Napasimangot tuloy ako.

Unti unti kong binuksan ang pinto at inilabas ko ang kamay ko para makuha ko na ang robe pero napatili ako nung hinala ni Izi ang kamay ko.

"IZI!" Sigaw ko habang tumatawa siya. Muntik na ako doon huh. Buti na lang nahawakan ko ang doorknob para hindi ako totally makalabas sa CR ng walang saplot. He's so mean! Pasalamat siya dahil mahal ko siya. Kundi kanina ko pa ito sinabunot. 

Agad kong sinuot ang roba at nakabusangot na lumabas sa CR. 

"What are you d—" hindi ko natapos ang sasabihin ko nang madatnan ko siyang nakahiga sa kama kong walang ibang saplot kundi ang boxer niya lang. Jeez. Why does he have to be this godly attractive? Napalunok ako nang makita ko ang abs niya at ang bakat sa baba. 

Fudge! Agad kong iniwas ang tingin ko at namumulang dumiretso sa walk-in closet ko. 

Tuliro na ang isip ko at hindi ako makapili ng maayos na damit na susuotin. Gosh! His affect on me! I hate it but at the same time I love it! 

Dinampot ko na lang ang spaghetti strap at pajama ko na plain white at sinuot na ito. Before I went out, huminga muna ako ng malalim. 

Nakahiga pa rin siya sa kama ko nang nakalabas na ako from my walk-in closet. 

Nakatayo na lang ako sa gilid ng kama ko. Hindi malaman kung ano ang gagawin. Kung hihiga rin ba ako o ako na lang ang pupunta sa guest room? Mas okay yata na doon na lang ako matulog kaysa dito. Sure akong mananatili akong gising until morning kung kasama ko siya sa iisang higaan.

He opened his one eye at tinignan niya ako. "Stop drooling Ianne." Suplado niyang sambit. 

"I'm not." Agap ko. Pero hindi niya ako pinansin at pinikit na lang niya ulit ang kanyang mga mata. 

Namuo na naman ang nakakabinging katahimikan. Ang aircon ko lang ang naririnig kong maingay. Bumuntong hininga ako. Tinalikuran ko na siya at maingat na naglakad patungo sa pintuan ko. 

I furrowed my brows when I saw my doorknob hanging poorly. Did he do that?! Sinira niya? Napailing na lang ako at umambang lalabas na nang marinig kong magsalita siya ulit. 

"Saan ka na naman pupunta?" Liningon ko siya at nakita kong nakaupo na siya sa higaan ko. I can't help but stare at his tempting abs. Bakit pa kasi walang suot ang isang to? Hindi ba siya nilalamig?

"Ianne?"

"Sa guest room." Sagot ko agad at inangat na ang tingin papunta sa kanyang mukha.

"At bakit?" 

"Kasi nandito ka?" Hindi ko sure na sagot.

Naguluhan naman siya sa sagot ko. "So? Anong masama doon? And Ianne, nasira yata ang ilaw sa guest room niyo. Dito na lang ako. I like it here. It's..." pinagmasdan niya ang buong kwarto ko hanggang sa dumapo ang tingin niya sa akin.

"It's pink." Dugtong niya.

"Fine. Then you should sleep in the floor." I crossed my arms habang palapit sa kanya. Unti unti akong umupo sa tabi niya pero may isang metro ang pagitan namin. I made sure of that. Mahirap na.

"Para saan pa? Ang laki laki na nga itong higaan mo eh, and besides, sabi ng dad mo na kung pwede eh dito na lang ako sa kwarto mo matulog." 

Napanganga ako sa sinabi niya habang siya ay nakangisi. Tinaas baba niya pa ang kanyang dalawang kilay. Gosh! Bakit ang gwapo niya? Wait. Ano nga ulit ang sinabi niya? 

"What?!" 

Humaglpak na siya ng tawa at humiga ulit sa kama ko. This time, kita na ang kilikili niya dahil inangat niya ang kanyang dalawang kamay at ginawang unan ang mga ito. Napalunok ako. He's so manly for a college student. Oh well, he play basketball and the likes. He's sporty, no wonder ganyan ang physique niya.

"Just kidding. He didn't say that Ianne. Chill. You can sleep with me here, hindi naman kita kakainin eh." Natatawa niyang sabi. Umusod siya at tinapik niya pa ang space na nasa tabi niya. 

Lumapit ako sa kanya at humiga na sa gilid niya. I cannot believe this happening. I languidly looked the ceiling up above but my heart is pounding so fast. I hope he didn't heard that. Na napakalakas nito at sinisigaw niya ang buong pagkatao ni Izi. 

"Ianne..." may ilalakas pa ang t***k ng puso ko nang marinig ko ang boses niyang para kang hinehele. Pinikit ko ng mariin ang mata ko at hindi umimik.

"I saw your boobs kanina." Agad naman akong bumangon dahil sa sinabi niya. Tinignan ko siya gamit ang nanlalaki kong mata, gulat na gulat habang siya ay tumatawa.

"You saw my what?!" Hinampas ko siya pero hinarang niya ang kanyang kamay.

"I was joking. A-Aw! Ianne!" That's it! I stood up and briskly walked out from my room. I didn't bother turning my face just to look at him when he was calling me several times. 

The guest room welcomed me with nothing but just a pitch black. I tried switching the lights on but it failed me. Hindi ito bumukas. I went downstairs para kumuha ng candle. 

Did he really saw my boobs? Ugh! Hindi naman siguro. Agad kong dinampot ang scented candle sa cabinet. Wala kasi yung ordinary na candle kaya ito na lang. 

Habang umaakyat ako sa hagdanan namin, naaninag ko na si Izi na nakahalukipkip habang nakasandal ng patagilid sa pader. Mukhang inaabangan niya ako. Hindi ko na lang siya pinansin at nagtuloy-tuloy ng pumasok sa guest room. 

I light the three scented candles and I put them on the table just beside the bed. The sweet fragrance is slowly roaming the whole room. I immediately went to bed and readied myself for a sleep. Though, hindi pa rin ako inaantok, pipilitin ko na lang.

"Uy, Ianne. Joke lang yun. Hindi ko naman talaga nakita eh." Naramdaman kong lumubog ang left side ko kaya bumaling ako sa kanan ko, tinalikuran ko siya. 

Kinalibit niya ako pero hindi ko pa rin siya pinapansin. "Ianne. Uy" 

I groaned while shrugging my shoulders. "Fine. Ayaw mo akong pansinin? Edi dito na rin ako matutulog." Bulong bulong niya pero hindi pa rin ako umiimik. Pinikit ko na lang ang mga mata ko at pinilit na matulog.

Napaigtad ako nang maramdaman ko ang pagpulupot ng kamay niya sa baywang ko. Hinigit niya ako palapit sa kanya, and I felt his body behind me.

"I-Izi. W-What are you doing?" Nanghihina kong tanong sa kanya. Marahan niya pa kasing hinahaplos ang tiyan ko at isinuksok niya pa ang kanyang mukha sa likod ng leeg ko.

"Nilalamig ako" He muffled.

"Then dress up Izi. Bakit kasi wala kang saplot?" Sinubukan kong kumawala sa kanya pero hinigpitan niya ang pagkakayakap sa akin.

"Izi..."

"You're warm and that's enough. No need for my shirt." He drawled. Napasinghap ako at pumikit na lang ng mariin.

"Izi naman eh."

He hushed me. "Ianne, just let me hug you."

***