Satisfy Me, Adam

CHAPTER 7

Nablangko ‘yung isip ko pagkatapos sabihin sa akin ng pulis na kausap ko ang natuklasan niya tungkol sa kaso ng pamilya ko.

“Leeanne, narinig mo ba ‘yung sinabi ko?”

Hindi ko alam kung bakit ako natawa. Parang isang malaking joke ‘yung narinig ko mula sa kanya. “Sir, ibang kaso po ata ‘yang sinasabi n’yo. Sigurado po ba kayong kuya ko ‘yung tinutukoy n’yo? Hindi po magagawa ‘yon ng kuya ko.”

May natanggap daw silang tawag mula sa isang anonymous caller at sinasabi nitong droga at pera ang dahilan kung bakit pinatay ang pamilya ko. Pusher daw si Kuya at malaking pera daw ang tinakbo niya mula sa supplier niya. Nabuksan din daw nila ‘yung cellphone ni Kuya at nabasa nila doon ang palitan ng text message ni Kuya at ng supplier ng droga.

“Gusto mo pumunta ka ngayon dito, para ikaw mismo ang makabasa? Itinawag ko ‘to ngayon sa ‘yo dahil gusto kong alamin mula sa ‘yo kung may alam ka tungkol sa ilegal na transaksyon ng kapatid mo. Mukhang malaking sindikato ang nakabangga ng kuya mo.”

“H-hindi gano’n si Kuya! Mabait ‘yung kapatid ko. Wala siyang ginawa kundi mag-aral. Paano siya masasangkot sa droga? Nag-aaral siya para maging nurse. Alam niyang masama mag-drugs!”

“Bumabase lang ako sa mga ebidensya na hawak namin. Leeanne, kung may alam ka sa ginawa ng kapatid mo, sabihin mo na sa ‘min. Baka hindi lang ‘yung mga lalaking pumatay sa pamilya mo ang mahuli namin, kundi pati kung sino’ng nag-utos nito.”

“Wala akong alam, dahil walang ginagawang masama ‘yung kapatid ko!” Pinatayan ko siya ng cellphone. Hindi ko alam kung kanino ako mas galit. Kung sa kanya ba o sa sarili ko dahil para bang may bumubulong sa isip ko at nagtatanong kung gaano ko nga ba kakilala ang kapatid ko. May ginawa nga kaya siyang masama na hindi namin alam?

Napatingin ako sa puntod ni Kuya. “Totoo ba? Ikaw ba ang may kasalan? Ikaw ba ang dahilan kung bakit pati sina Nanay nadamay?” Gulong-gulo ang isip ko at napaiyak na lang ako. Parang sasabog na ang utak ko dahil sa labis na pag-iisip. Hindi ko na alam kung ano o sino ang dapat kong paniwalaan.

Wala ako sa sariling sumakay ng jeep. Nagbayad ako ng bente pesos na nakalimutan ko atang hingin ang sukli hanggang sa makababa ako. Diretso lang akong naglakad pauwi sa bahay nina Ate Mimi. May mga kapitbahay akong nakakasalubong na nagco-condolence sa ‘kin pero puro tango lang ang sagot ko sa kanila. Hindi ko magawang ngumiti at magpasalamat habang laman pa rin ng isip ko ang mga nalaman ko tungkol kay Kuya.

Nang mamatay silang apat, bagsak na bagsak ako na para bang nakasubsob na ako sa lupa at hindi na makakabangon pa. Pero pagkatapos nitong mga nalaman ko, parang mas lalo pa akong ipinagdiinan sa lupa hanggang sa lumubog ako.

“Tabi! Tangina! Hoy! Tumabi ka! Huwag kang abala sa mga gustong maghanapbuhay!”

Hindi ko alam na ako pala ang sinisigawan ng lalaking galit na galit. Maliit lang kasi ang kalsada at may mga nagtitinda pa sa bangketa kaya mas lalong sumikip. Nalaman ko lang na ako pala ang pinapatabi nang may isang binatilyo ang humila sa ‘kin papunta sa gilid ng kalsada.

“Miss, okay ka lang?” Wala ako sa sariling tumingin sa mga asul niyang mga mata. Tumango lang ako at saka nagpasalamat sa kanya bago naglakad uli pauwi. “Ako nga pala si Ad—“ Hindi ko na narinig ‘yung sunod niyang sinabi at wala rin naman akong pakialam. Wala naman akong balak na alamin ‘yung pangalan niya.

“Leeanne, buti umuwi ka na dahil nagbabalak na kaming sunduin ka sa sementeryo,” sabi ni Ate Mimi pagpasok ko sa parlor. Tiningnan ko lang siya at saka ako yumakap at napahagulgol na. “B-bakit? Ano’ng nangyari?” tanong niya at saka niya ako inalalayan paupo sa sofa. Tumabi siya sa ‘kin at hinawakan ang mga kamay ko. Lumapit din sina Tasha at Kakai sa amin dahil wala naman silang customer.

Kinuwento ko sa kanila ‘yung mga sinabi sa ‘kin tungkol kay Kuya. Hindi ko talaga matanggap, kung totoo man ‘yon. Ang laki kasi ng paghanga ko sa kanya, dahil mabait siyang anak sa mga magulang namin at mabait na kuya sa amin ni Jomar. Sa aming tatlo, siya rin ang pinakamatalino.

Kinasusuklaman ko ‘yung mga lalaking pumatay sa pamilya ko pero posible na nasa pamilya pala namin ang nagdala sa amin sa gano’ng sitwasyon. Habang nagtatalo ang isip ko kung paniniwalaan ko bang naging parte ng sindikato si Kuya at nagbenta siya ng droga, bumabalik sa isip ko ‘yung mga nangyari sa nakaraan. Minsan kasi ay bigla na lang nag-aabot ng pera si Kuya kay Nanay. Ang dahilan niya, kinita raw niya ‘to sa mga kaklase niya na nagpapagawa ng assignment sa kanya. Mabait si Kuya kaya ni minsan ay hindi sumagi sa isip namin na galing sa masama ang pera na ‘yon.

“Alam mo Leeanne, may mga tao talaga na akala mo sobrang linis, pero may tinatago palang baho. Ang malas mo nga lang dahil naging kapatid mo pa ‘yung gano’n.” Hindi ko napansin na kasama rin pala namin si Nicolo, ‘yung boyfriend ni Kakai.

Matalim ko siyang tiningnan mula sa salamin. Nakaharap kasi siya sa malaking salamin at nakaupo sa upuan na para sa mga customer ng parlor. Nang magtama ang mga mata namin, nginisian pa niya ‘ko habang nagsusuklay siya ng buhok na mukhang nilagyan niya ng gel.

“Hindi mo kilala si Kuya! Kung meron mang may baho rito, ikaw ‘yon! Pinupuntahan mo lang si Kakai kapag kailangan mo ng pera, pero huling-huli kitang may kalandian sa loob ng tricycle! Ang kapal ng mukha mo. Imbis namamasada ka, para kumita ng pera, babae ang inuuna mo. Tapos kapag wala kang pambayad sa boundary mo, si Kakai ang ginagatasan mo!” Dahil sa halo-halong emosyon na nararamdaman ko, bigla na lang akong sumabog. Pati tuloy relasyon nila ni Kakai, nadamay.

Pero totoo naman lahat ng sinabi ko. Nakita ko talaga siya na may kalandian sa tricycle. Sinabi ko na ‘yon kay Kakai, pero bulag siya sa pagmamahal niya kay Nicolo kaya tinanggap na lang niya na babaero talaga ‘to. Ilang beses na rin naman kasi niyang nahuli itong may kasamang babae at ilang beses na rin silang naghiwalay, pero sa tuwing nagmamakaawa at sinusuyo siya nito, madali siyang bumibigay.

“Huwag ka ngang sinungaling d’yan! Kung problemado ka, huwag mo kaming idamay!” Tumayo si Nicolo at lumapit kay Kakai. “Babe, huwag kang maniwala sa sinasabi niyan. Hindi totoo ‘yon. Baka si Joey ‘yung nakita niyang kasama ko. Tomboy ‘yon,” sabi niya kay Kakai habang nakayakap siya sa likuran nito at hinihimas ito sa braso at hinahalik-halikan sa balikat.

“Babe, sa taas na lang muna tayo. Stress lang siguro si Leeanne.” Nginitian ako ni Kakai at umikot naman ang mga mata nina Ate Mimi at Tasha dahil saksi kaming tatlo sa pagiging bulag at tanga sa pag-ibig ni Kakai.

Pumanik ‘yung dalawa sa itaas. Mabuti na rin ‘yon dahil ayokong makarinig nang kahit isang salita pa mula kay Nicolo. Kung may opinyon man siya sa pinagdadaanan ko, sarilinin na lang niya.

“Huwag mo na lang silang pansinin at pagpasensyahan mo na si Kakai. Alam mo naman kung gaano ‘yon katanga pagdating sa lalaking ‘yon,” sabi ni Ate Mimi.

“Ewan ko ba sa baklitang ‘yon. May iba pa namang mga lalaki ang nagpapa-cute sa kanya pero balik nang balik kay Nicolo na wala namang maipagmamalaki kundi ‘yung third leg niya.”

“Ha?” tanong ko habang nagpupunas ng luha at sisinghot-singhot pa.

“Yung alaga niya. Daks kasi kaya hindi maiwan ni Kakai.” Kahit hindi derektang sinabi ni Tasha, alam ko na kung ano ‘yung tinutukoy niya.

“Huy, Tasha! Inosente pa ‘tong si Leeanne. Huwag mong dumihan ang isip.”

“Ay sorry naman, Ate Mimi.” Mahina pang tinampal ni Tasha ‘yung labi niya. “Pero two years na lang naman, dalagang-dalaga na ‘to. Ngayon pa nga lang kita na ‘yung pagiging gifted.” Alam kong ‘yung dibdib ko ang tinutukoy niya. Mula nang mag-umpisa ang buwanang dalaw ko nakita ko na ang naging pagbabago sa katawan ko. Mabilis ang naging paglaki ng dibdib ko at paglapad ng balakang ko.

“Kaya dapat hindi na nito sinusuot ‘yung mga damit ni Kakai. Bukas, punta tayo sa bayan. Bibilhan kita ng damit.”

“Ate Mimi, nakakahiya na po sa inyo.”

“May bayad ‘yon, hindi libre,” nakangiting sabi niya.

Nang araw na ‘yon nagkulong lang sa kwarto sina Kakai at Nicolo. Bumababa lang sila para gumamit ng banyo o kaya ay kumuha ng pagkain. Wala ring dumating na customer kaya ang liit ng kita ng parlor.

Pagkatapos kong maghugas ng mga pinagkainan namin ng hapunan, nakita ko si Tasha na naghihimas ng balakang. “Tasha, ikaw nang matulog sa tabi ni Ate Mimi, ako na lang dito sa baba. Nahihirapan ka na matulog dito.” Tinuro ko pa ‘yung sofa sa kanya.

“Sinasabi mo bang malaki ako?” tanong niya habang nakataas ang isang kilay pero nakangiti naman.

Yumakap ako sa braso niya at ipinatong ko pa rito ang ulo ko. “Ang ibig kong sabihin, gusto kong maging kumportable ka. Ako naman ‘yung bagong salta rito. Hindi na rin naman ako bisita, kaya pumanik ka na at doon na sa kama matulog.”

“Sure ka?” Tumango ako nang nakangiti. Kasya naman ako sa sofa at kung mahirapan man ako, pwede naman akong maglatag sa sahig. Hindi naman ako maselan. Sanay akong matulog sa lapag.

Dahil kulang na kulang ako sa tulog dahil sa ilang araw na burol ng pamilya ko, nakatulog agad ako paglapat ng katawan ko sa sofa. Hindi ko alam kung anong oras na nang maalimpungatan ako dahil may naramdaman akong humihimas sa hita ko. Nang idilat ko ang mga mata ko, nakita ko si Nicolo. Nang makita niyang nagising ako, malakas niya 'kong sinuntok sa sikmura kaya hindi ko nagawang sumigaw sa sobrang sakit. Nanghina ako at namilipit na lang sa sakit habang nilalagyan niya ako ng busal sa bibig at tinatali niya ang mga kamay ko.

Sinubukan ko siyang sipain pero dinaganan niya ang mga paa ko at tinutukan niya ‘ko sa leeg ng maliit pero mukhang matalim na kutsilyo. “Pinag-init mo ‘yung ulo kanina, kaya ‘yung ulo ko naman sa ibaba ang pag-initin mo ngayon,” nakangisi niyang sabi sa ‘kin. “Huwag mo na ring subukan na manlaban kung ayaw mong mangyari sa tatlong nasa itaas ‘yung nangyari sa pamilya mo.”

Naalala ko ang mga duguang bangkay ng pamilya ko kaya umiiyak ako habang mabilis na umiiling. Baka hindi ko na kayanin kapag pati sina Tasha mawala sa ‘kin. Sila na lang ang tinuturing kong pamilya ngayon. Kahit p********e ko, handa kong isuko para sa kanila. Isang gabi lang naman ‘to. Matatapos rin kapag nakaraos na siya.

“Payag ka na?”

Mabilis akong tumango kahit labag sa kalooban ko ang gagawin niya. Nilapag niya sa sahig ‘yung hawak niyang kutsilyo at pagkatapos ay binuksan niya ‘yung zipper ng pantalon niya at saka niya inilabas ang ari niya. Hinimas niya ‘to sa harapan ko habang nakangisi sa akin na para bang demonyo. Pumikit na lang ako habang lumuluha ako. Hindi ko kayang makita siya habang sinasamantala niya ang kahinaan ko.

Naramdaman ko ang paghawak niya sa garter ng suot kong shorts. Marahas niya itong hinila hanggang sa mahubad niya sa akin. Hinaplos niya ang binti ko pataas hanggang sa hita ko. “Alam mo bang matagal na kitang pinagpapantasyahan, Leeanne?” Madiin akong napapikit nang maramdaman ko ang paghalik niya sa noo ko.

Napadiin din ang pagkakaikom ng mga kamay ko nang maramdaman ko ang paglalaro ng daliri niya sa garter ng suot kong panty. Nanginginig ang katawan ko sa takot.

“Relax. Masasarapan ka rin naman sa gagawin ko. Hindi ako mapapahiya sa ‘yo dahil malaki ‘tong akin. Baka nga hanap-hanapin mo ‘to parang si Kakai.”