Euthoria's Emblem

“That’s it” Agad akong dumilat nang marinig ang boses ni Kael sa aking tabi. I want to slap myself for being reckless, masyado na naman akong nagpadala sa pagbabalik alaala. For Pete’s sake Sienna, this is not the time for your f*****g flashbacks. “Sienna, nakikinig ka ba?” “Oo”, tipid kong sagot kahit ang totoo ay hindi. I’ve been in depth with my thoughts a while ago. So deep na hindi ko man lang naintindihan ang sinabi nito. “Sa terrace ka na lang dumaan. Nasa 12th floor sila” “Copy” “For sure, nandito na mamaya ang mga knights ng Rhysos”, he said while inspecting the place. Ibinaba muna nito ang hawak nitong binoculars saka ako binalingan ng tingin. We were in the 13th floor at nasa tapat lamang ng terrace na kinatatayuan namin ang kwarto ni tinuluyan ni Helen. “No trouble this time, please”, he pleaded. Inihanda ko ang sarili ko para sa gagawin naming misyong ngayong gabi. Kasalukuyan kaming nasa isang five star hotel to capture Helen Aragon. Muli kong tinantya ang taas ng tatalunan ko. “s**t! Sienna! Don’t tell me---“, nakangising lumingon ako kay Kael saka tumalon pababa sa mismong kwarto ni Helen. Hindi na nito natapos ang sasabihin nang dumungaw ito mula sa taas. Nakanganga ang bibig habang nanlalaki ang mga mata. I just motioned him to go back in position. Mabuti na lang at mukhang nakuha naman nito ang ibig kong sabihin. I silently entered the room as I watched my target kissed a man like there’s no tomorrow. Nakababa na ang strap ng damit nito, almost revealing her breast while the man savor her neck like what every predator do to its prey. Taas baba rin ang dalawang kamay ng lalaki sa legs nito dahilan ng pagtaas ng maiksi nitong dress. I sat on the closest black couch and watched them as if I am in a f*****g movie house. Tahimik kong pinagmasdan ang paligid. My heart leaped with joy nang makita ang isang pamilyar na inumin sa ibabaw ng lamesa. My mouth started to water. Madali akong nagsalin at uminom na agad ko ring naibuga. “f**k”, “You really had a very weird taste in drinks”, or should I say cheap taste. I’ve never been frustrated with my life. I looked around the room; it’s useless. Bumalik ako sa kinauupuan ko ngunit mukhang busy sila sa paggawa ng milagro. They were preoccupied with each other at hindi man lang ako napansin. They were half-naked already. Kaunti na lang ay maghuhubaran na ang dalawang ito. Oh, god. This sight makes me want to bleach my eyes. And before this became a live porno, I cleared my throat making them freeze at the moment. “Hello, professor”, I snickered. “Oh my god!”, agad namang naghiwalay ang dalawa at tinakpan ang mga sarili ng kumot. As if this piece of s**t would save them from shame. “Oh my god already?”, I teased. I can’t help but to grin as I looked at their face, lalong lalo na kay Helen na namumula na sa sobrang galit at kahihiyan. Helen Andrea Aragon or should I say Professor Andy. A professor in Euthoria. A kind and gentle professor, they say; but the truth is, she’s a wolf in a sheep’s clothing. A f*****g traitor. She just stole some important informations about the academy. “Sino ka? Anong ginagawa mo dito?” bakas sa boses nito ang pagkataranta habang pilit na sinusuot muli ang damit nito. Too bad, I almost saw it all. I want to p**e. “Alam mo kung ano ang ipinunta namin dito, Helen”, bahagyang nagulat pa ito nang marinig ang pangalan niya. “S-sino ka?”, sorry ,but I have no time for some stupid introductions. Itinaas ko ang crest ng academy na hawak ko and in an instant, emotions rushed to her eyes. Guilt. Pain. Fear. Nagsimulang manubig ang mga mata nito, begging me. Nang masuot nitong muli ang damit ay agad itong lumapit sa akin at lumuhod. Looks like she already knows why I came here. “Please…”, she stuttered. “Don’t kill me….p..please”, tuluyan nang nabasag ang boses nito at mahigpit na humawak sa laylayan ng suot kong coat. Mataman ko lang itong pinasadahan ng tingin. “Pasensya na Helen pero hindi ako ang magsasabi niyan” Iyon ang totoo. We came here for a mission. At ang tanging command sa amin ay dalhin ang mga pakay namin sa academy. And no one knows what happens next. “P..lease”, bahagya itong tumingala sa akin. I was caught off guard by her sudden action pero hindi ko ito pinahalata. “I’ll help you…T-tulungan kitang maka-alis---“ “No more begging please”, I cut her off. May pagtataka sa mga mata nito ngunit iniwas ko na lamang ang tingin ko sa kanya. Masyado na siyang nagiging madaldal and it’s not good. “Sino ka? Anong kailangan mo kay Helen?”, napadako ang tingin ko sa lalaking kasama nito. “Flavian”, pagsuway ni Helen rito. The panic in her eyes is very evident na mas lalong ikinangiti ko. So this woman has her weakness, huh? Ibinalik ko ang tingin kay Helen na ngayon ay halos magmakaawa na sa akin. Paulit ulit itong umiiling na para bang nababasa ang isip ko. “Hu—wag”, she begged. I looked at the man, and I think his in 30s I think. And from here, I can smell his scent. Naramdaman ko ang pagbabago ng kulay ng mga mata ko, making me more excited. Nang makalapit ito ay wala akong sinayang na oras. I pinned the man in the wall. "A..anong g-gagawin mo sa akin?", with those trembling eyes, I can smell his fear. "Shh. This will be quick" A smiled crept in my lips as I hear Helen scream but no one can stop me. Sari saring mga imahe ang agad na pumasok sa isip ko. Ways on how I want to kill this man. Unti unti kong inilapit ang sarili ko sa lalaki at balak na sanang isagawa ang balak. “Sienna” Panandaliang natigil sa ere ang plano ko. I hissed nang marinig ang isang baritonong boses. f**k. Wala pang limang segundo ay nabitawan ko na ang lalaki na ngayon ay nagsusumigaw na sa takot. “Aaaaaah! Aaaah!”, nanginginig nitong sigaw. Halos gumapang na ito hanggang sa makarating sa may pintuann saka nagmamadaling lumabas. I mentally rolled my eyes saka humalukipkip nang tuluyan nang sumara ang pinto. Samantala, naiwan naman akong nakasandal sa pader. “Flavian? Flavian!”, rinig ko pang sigaw ni Helen. Kinalma ko ang aking sarili bago hinarap ang lalaking humadlang ng aking kasiyahan ngayong gabi. Nakatayo ito mula sa pintuan na nilabasa ng lalaki habang nakatingin sa akin na para bang isa akong criminal. Napataas ang kilay ko nang makitang nakasuot ito ng simpleng jeans and shirt at ang mga kamay ay nasa dalawang bulsa nito. Just by his voice I know it’s him. “Hello there”, nakangisi kong bati ko sa lalaking hadlang sa akin ngayong gabi. Hindi rin nakalampas sa aking pandinig ang diin sa pagkakasabi nito sa pangalan ko. I know his mad. Just like the usual, his face is blank as his cold eyes bore into mine. Mas lalo lang tuloy naging kapansin pansin ang kulay ng mata nito. And this is not the right time to make him mad even more, Sienna. I am supposed to proceed with the plan. Just that f*****g plan and nothing else. It should be the academy’s plan and not mine. What he just saw is not something I should be doing. I need to behave. No one broke our eye contact. Pilit kong sinasabayan ang mga tinging ipinupukol sa akin. “Sienna, nasaan na ang kasama ni Helen—Woaaaah. Am I interrupting something?”, tanong ng kapapasok lang na si Kael habang pabalik balik ang tingin sa aming dalawa. I cleared my throat. "Nothing", is only I can say. Thank god, I had the reason to look away bago pa man ako tuluyang malusaw ng mga tingin ng lalaking ito. Sa likuran ni Kael ay ang iba pang taga-academy. Mabuti na lamang at nandito na sila. Muling kong inayos ang sarili habang abala naman ang ibang taga-academy sa pagkausap kay Helen. Bukas ng umaga ay babalik kami ng palasyo. I just did my job and now it’s their turn. Inayos ko ang suot kong coat at hood nito. This had been a long night and I’m still damn craving for blood. Tahimik akong dumaan sa harapan nila nang hindi lumilingon. “San ka pupunta?”,tanong ng nakakunot noo na si Kael bago pa man ako tuluyang makalabas. Lumingon ako rito saka sumagot. “Magpapahangin lang”, I just need to vent out my frustrations. Nahagip pa ng aking paningin ang nakahalukipkip ang lalaking ayokong makita ngayong gabi. habang seryosong kinakausap ang iba pang mga kawal. Naiyukom ko na lamang ang mga kamay ko. May araw ka rin sa aking lalaki ka.