Özlem YILDIRIM
“BABAN ÖLDÜ” dediler yıkıldım hemde çok büyük. Yirmibeş yaşında babasızda kaldım. Fazla dışarıya çıkmaz, babamın iş çevresine nazaran pek ortalarda gözükmek sessiz sakin bir yapım var. Birgün babamın öldüğünü söylediler. Cenaze, mezarlık, taziye derken kendimi hastanede yatarken buldum.
Babam her zaman annen gibisin nazlı kızım derdi, artık yok. Konuşan biri değildim dedim ya artık konuşacak kimsem de kalmadı. Sürekli şirket ile ilgilenmem gerektiği söyleniyor ama yapamam ki.
Sonra biri çıktı babamın arkadaşıymış. Adının Kadir olduğunu öğrendiğim adam beni çıkardı. Şirketle ilgilenmeye başladı. Onların evinde kalıyorum bir kızı var on beş yaşlarında galiba, benden daha aktif olduğu kesin.
Arkadaşlarıyla bol bol vakit geçiriyor. Bazen de benimle sohbet ediyor. Geldiğim il
