ฉันพยายามถอยหลังออกไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งแผ่นหลังของฉันไปชิดที่ผนังห้อง แต่เชื่อไหมว่าพี่สิงหาเขาไม่ได้หยุด เขามุ่งหน้ามาประชิดที่ตัวฉันยืนคร่อมฉันจนมิด จากนั้นก็พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงแหบพร่า
"กลัวขนาดนั้นเลยเหรอ"
"หากพี่เมาแล้วก็กลับไปนอนที่ห้องเถอะค่ะ อย่าเล่นแบบนี้หนูไม่ชอบ"
ลมหายใจผ่าวร้อนจนฉันสัมผัสได้ จากนั้นเขาก็ยกมือขึ้นมาเชยที่คางของฉันเชิดขึ้นให้ฉันสบตากับเขา
"ไม่ชอบจริงเหรอ?"
"พี่สิงหา" มันชักจะเกินไปจริง ๆ จนฉันต้องยกมือน้อย ๆ ของฉันขึ้นมาผลักที่อกเขาหวังให้เขาถอยห่างออกไป แต่มันไม่ได้ผลอย่างที่คิด เขาไม่เพียงไม่ถอยยังจับแขนฉันรวบขึ้นไปยึดไว้ที่เหนือหัว
"พี่สิงหา!! ฮือ หนูกลัวนะ"
"ทำไมต้องกลัวด้วย พี่ไม่ใช่โจรสักหน่อย อีกอย่างพี่ขอนิ่มคบดี ๆ นิ่มก็ไม่ตกลง"
"แล้วพี่จะใช้วิธีนี้กับหนูเหรอ อยากคบผู้หญิงพี่ทำไมไม่ค่อยเป็นค่อยไปละ"
ฉันพูดใส่หน้าเขาถ้อยคำที่หลุดออกมาจากปาก ฉันคิด
