ผู้ชายคนนี้กำลังจะลากฉันไปขึ้นรถของเขาที่จอดอยู่ที่ลานจอดด้านข้าง ส่วนฉันก็พยายามกวาดสายตามองให้คนอื่นมาช่วย แต่ไม่รู้ว่าทำไมมีแต่คนมองไม่มีคนเข้ามาช่วยฉันหรือถามฉันอะไรก็ได้
"ปล่อยนะ นี่คุณ...คุณเมามากแล้วจำคนผิดหรือเปล่า"
"ไม่ผิดหรอก ในร้านยังยกแก้วชนกับพี่อยู่เลยนี่ น้องสาว พี่จำชุดน้องได้ " อยากจะบ้า ฉันไปยกแก้วชนกับคุณตั้งแต่เมื่อไหร่กัน
"ช่วยด้วยค่ะ"
"เรื่องผัวเมียใครจะช่วย "
"...."
ให้ตายเถอะเขาต้องบ้าไปแล้วแน่ ๆ อีกอย่างฉันสู้แรงพี่เขาไม่ได้จะไม่มีใครเดินเข้ามาถามฉันจริง ๆ เหรอ
สายตาของฉันสอดส่ายมองไปทั่ว มองว่าจะมีใครที่ฉันพอที่จะขอความช่วยเหลือได้บ้าง กระทั่ง....
เป็นเขาที่เดินมาทางนี้
"พี่สิงหา....." ฉันรีบตะโกนชื่อเขา แล้วก็มองเขาตาปริบ ๆ แต่เชื่อไหมว่าเขาหันมามองแต่ไม่คิดที่จะเข้ามาช่วยฉัน หนำซ้ำยังมุ่งหน้าไปที่รถของเขาที่จอดอยู่
"พี่สิงหา ช่วยหนูด้วย.....ขอร้อง"
