เป็นอย่างที่คุยในโทรศัพท์นั่นแหละ เพียงขวัญนัดพี่ต้นมาที่ห้างสรรพสินค้า เพื่อมาเลี้ยงข้าวพวกเราเมนูมื้อนี้เป็นปิ้งย่างเกาหลีส่วนคนเลือกก็คือเพียงขวัญ
"กินเยอะ ๆ นะนิ่มไม่ต้องเกรงใจพี่ต้นเลี้ยงไหว" ฉันก็พอรู้ว่าเพียงขวัญต้องการสื่อถึงอะไร แต่ฉันก็ไม่ได้โต้ตอบ สิ่งที่ฉันทำคือยิ้มส่งให้พี่เขาส่วนพี่ต้น เขาก็ยิ้มกลับมาก็หลายครั้ง บรรยากาศบนโต๊ะบอกได้คำเดียวว่าเกร็งมาก
พี่ต้นเลือกที่จะคืบเนื้อยางชิ้นบาง ๆ วางใส่จานให้ฉัน จากนั้นพี่เขาก็พูดขึ้นเสียงนุ่ม
"ทานเยอะ ๆ นะ เดี๋ยวไม่มีแรงเรียน"
"ขอบคุณค่ะ" ฉันกล่าวขอบคุณด้วยสีหน้าที่เปี่ยมไปด้วยรอยยิ้ม ส่วนแม่สื่อแม่ชักของฉันนะเหรอก็เอาแต่ส่งสายตาเจ้าเล่ห์มาให้ฉัน ฉันรู้ว่าเพียงขวัญพอใจกับสิ่งนี้มาก แต่สำหรับฉันความรักหรือการที่จะชอบใครสักคนเราต้องใช้ใจดูไม่ใช่ให้คนอื่นมาแนะนำ
ระหว่างมื้ออาหารเย็นดำเนินไปอย่างช้า ๆ กระทั่งเราสามคนอิ่ม เพียงขวัญก
