CHAPTER 39

1693 Words

Natatawa na lang ako habang naglalakad dahil ngayon na lang ulit ako nabasa ng ulan. Naalala ko tuloy ang mga ginagawa namin noong mga bata pa kami. “You good?” tanong naman sa akin ni James nang tuluyan na kaming nasa loob ng maliit na kubo. Bahagya naman akong napatawa. “I’m fine, nakakatuwa nga at ngayon na lang ulit ako nakapagtampisaw sa ulan. Gusto mo ba?” Agad naman siyang umiling. “No. I get cold easily by this weather.” “Oh.” Napatango nalang ako at tuluyan nang pumasok sa kubo. Basang-basa na ang buong katawan ko kaya sobra akong nanlalamig. Mas lalo namang napalakas ang ulan kaya pumasok na rin si James at umupo sa papag katabi ko. Napayakap na ako sa sarili ko at sobra talaga akong nilalamig. “Aah, malas naman nitong pagpunta natin dito. Dadalhin pa sana kita sa dulo at

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD