“I would like to thank everyone who gathered here today to celebrate my nephew’s birthday. You know, he’s been suffering from speech loss for two years already and we’ve been doing our best for him to recover. But still, we are thankful that he’s here with us…”
Habang nagsasalita si Ma’am Angelina ay hindi ko naman mapigilang mapatingin kay Xyron. Naaawa ako sa sitwasyon ng bata na walang kinikilalang ina.
“Nakakaawa talaga ‘yang alaga mo bestie, ano? Imagine, wala na nga siyang Mommy pagkatapos ay ganiyan pa ang nangyari sa kaniya.”
Napatango naman ako sa sinabi ni Tiffany. “Kaya nga, bestie.”
Pagkatapos ng speech ni Ma’am Angelina ay si Sir James na ang pumagitna. Habang nagsasalita siya ay si Xyron naman ay biglang tumakbo palapit sa kinaroroonan ko at nagulat nang bigla niya akong
