Chapter 43 (Part 2)
Bakit nga ba? Siguro dahil ayaw ko lang maging agaw-pansin sa trabaho. Siguro dahil ayaw ko lang gumastos ng mahal at maubos ang natitira kong ipon bago pa man ako sumweldo. Napabuntong-hininga si Raya bago pa man ako makasagot. Mababakas ang frustration sa kanyang mukha. Naiintindihan ko siya. Halos isang oras na kasi kaming naglilibot sa mall. Marami na rin kaming boutique na pinasukan. Pero kahit isa wala pa ‘kong nabibili. Kung nasa isla siguro ako, nakabili na ‘ko ng ilang pirasong bestida sa halaga ng isang pirasong damit dito. Pero wala ka na sa isla, Wendy. “I’m sorry, Raya. Alam ko lumabas tayo para mag shopping pero nagtitipid lang ako. Kapag nabawi ko na ‘yung ipon ko tsaka siguro ‘ko gagastos,” sagot ko kay Raya kahit hindi ako sigurado rito. Hindi ko rin alam pero pagk
- Writer
