Dating My Ex-Crush

Chapter 4: Court

Aliyah's POV

"Hays, sarap matulog." Sabi ko sabay hikab pa.

Ang lamiiiiig naman ng aircon. Walang bang remote dito para sa aircon—Aba teka, eh nasan nga ba ako? Ang sakit pa ng ulo ko, parang bininiyak. Oh, I hate this feeling!

Lumabas ako ng kwarto at pinagmasdan ang paligid. s**t! Nakila Jem pa ba ako?! I almosy choked knowing that I am right. I'm still at Jem's house!

Bumaba ako ng hagdanan at nakarinig ko na may nagluluto. Wait, marunong palang magluto si Jem? I wasn't aware. Nakatingin lang ako sakanya at pinagmamasdan siya.

"For sure, matutunaw ako nyan sa kakatitig mo." He smirked. I had a good morning, not until now. Mas makapal mukha niya kesa sa kaldero.

"Hindi ah! You're just assuming, nagugutom lang ako." I rolled my eyes and crossed my arms.

"Wow! Ang sungit mo sakin, don't you remember anything?" Nag-iba ang tono ng boses niya. 'Yung way ng pagkasabi nya parang kakaiba, at halatang wala na siya sa mood. Ano nga bang nangyare?

Recall, Ally. RECALL!

nagpa-party lang naman ako kagabi tapos kasama ko si Luke—s**t! Did I get drunk?!

Oh no.

"So, I got drunk! may nagawa ba akong embarassing?" Kinakabahan kong sabi dahil kung meron man, hindi na ako papakita sakanya forever.

Malay ko ba na nalasing ako sa wine. Wine lang yun pero ang lakas ng tama, agad akong inantok. Gosh! Baka nagskandalo ako and that's so depressing.

"You're a mess!" He yelled, "Bakit ang bilis mong magpa-uto? You're so stupid!" Galit na galit nyang sabi sakin.

Aba, anong sabi nya? Mess? Uto-uto? Tanga? Di nya kilala sinong kinakausap nya. He's below the belt already! 'Yung mga parents ko nga hindi ko sinasabihan ng ganon, siya pa kaya? Besides, what's new? He's Gerald Emerson, he can hurt everyone he wants.

Agad ko syang pinagbuhatan ng kamay, "Don't you dare call me stupid, b***h!"

"What's happening?" Nabigla kaming dalawa nang makita namin sila Pammy at ang Golden 10. Halatang gulat din sila sa nadatnan nila.

Wait. Dito rin sia natulog? Gosh, di muna ako magtatanong ngayon. Basta all I know is I'm mad. I am really mad.

"Uhm, let's eat?"  Aya ni James. So, they're avoiding the topic? Why the heck are they avoiding?

"I wanna go home." Naiinis kong sabi.

"Pero Ally, nagpaalam na kami sainyo buong sem break nating sila kasama." Sabi ni Pam na ikinagulat ko

.

What? Parusa ba to? Bakit pumayag ang parents ko? Bakit pumayag si Arthurooo?! I don't like here! Ayoko siyang kasama, mamamatay ako ng maaga nyan.

"Ano?! Parusa ba 'tong buong sembreak nandito ako sa impyernong to?" I asked them. Sobrang naiinis na ako. At yung tingin pa ni Jem sakin parang wala syang pakielam sa mga sinasabi ko.

"Your parents are going out of the country, diba? Just go with the flow." Sabi ni Pam, "Let's eat." dagdag nya.

"Ayoko, wala akong gana." Sabi ko at lumabas.

Pupunta muna ako ngayon sa pool area para nagpahangin. Seryoso man, hindi ko nagugustuhan ang mga. nangyayare.

"I hate this life!" Naiiyak kong sabi. One of my bad traits, my temper is so short. At kapag nagagalit naman ako, iyak lang ang kaya kong gawin. I need to change this attitude. I need to do something.

Umupo ako sa table malapit sa pool. Di ko namalayang umiiyak na pala ako, hindi ko na talaga mapigilan.

"Di mo dapat ginawa yun." Lumingon ako, si Kuya AJ pala.

Yep, Si Arthur John Bondoc. Kapatid ko sya sa Nanay pero hindi alam nila Jem yung tungkol don, kami lang dalawa ni Kuya ang nakaka-alam. Wala munang pwedeng makaalam.

"Kuya, I can't believe na pumayag ka sa plan na to?!" Galit kong sabi sakanya habang pinupunasan ang mga luha kom Halos mahimatay na ko sa galit. In any minute, baka ma-atake na ako.

"Bakit mo siya sinampal? Di mo ba alam na niligtas nya ang pagka-babae mo!" Sabi sakin ni Kuya.

Natahimik naman ako sa sinabi niya at napaisip. So, pinagtangkaan ba akong i-r**e ni Luke?

"Ally, muntik ka ng i-r**e ni Luke. Pero nakita kayo ni Jem kaya agad nyang sinuntok si Luke. Say sorry to him or else. Because if it wasn't for him, baka sira na p********e mo." Sabi ni Kuya AJ na sa tono ng boses nya ay para siyang naiinis na galit.

Hindi ko in-expect na ganon ang mga nangyare. I know na tama si Kuya, kailangan kong magpa-sorry at magpasalamat kay Jem. But how? Masyadong nakakahiya ang sinabi at ginawa ko sakanya.

"Pumasok ka na don, alam ko na gutom ka." Sabi ni Kuya AJ at pumasok na.

Nag-stay ako ng mga 15 minutes sa pool area at muli nang pumasok. Tapos na silang kumain, napatingin ako sa kitchen at nakita ko si Pammy at Ivan na naghuhugas ng pinggan.

Sa sala naman, sila Kuya at yung ibang Golden 10.

Nasaan na ba si Jem? Umakyat ako sa second floor at umupo sa sofa doon. Naiinis ako sa sarili ko! Kapag kasi nagpanic na ako, madami na akong nasasabi. And this is not only one sided, may mali din si Jem. Ang dami niyang sinabi na nakasakit sakin. He should respect girls.

Hays, paano ba? Paano ko sasabihin sakanya ang katagang Sorry at Thank You? Paano?

"Paano?!" Napasigaw ako sa sobrang stress at pressure na nararamdaman ko.

"Hey, any problem?" Nabigla naman ako nang makita ko si Jem sa harap ko. Siya ba talaga ang nagtanong nun? Bakit parang walang nangyare kanina? He's so weird.

Biglang nagsiliparan ang mga butterflies sa tyan ko. Not because of kilig, but because of nervosity.

"Jem, sorry. Di ko naman alam yung nangyare. Thank you na rin." Walang emosyon kong sabi because at the first place, I won't histerical if he didn't tell me those negative words. So, kasalanan din niya to shut me out.

"Okay. I'll forgive as long as you do me a favor." He smirked at me. See how mayabang he is? He didn't even say sorry for telling me that I'm a mess and stupid. And io talagang si Gerald Emerson Enriquez, kailangan lahat may kapalit?

"Kailangan talaga may kapalit? The heck." Reklamo ko, siya naman, todo ngiti. Ano ba, Jem! Naiirita na ako sakanya, hindi na ako natutuwa.

"Um-oo ka muna" Sabi nya at tinabihan ako sa sofa. Para akong yelo ngayon na di makagalaw sa aking inuupuan.

"Okay. Ano muna 'yun?" Pilit kong tanong sakanya. Bakit kaya bigla akong kinabahan, si Jem 'to eh. Iba siya kapag nang-uutos. In my situation, I'm indeed in danger.

"Lahat naman ng gagawin natin ay i-consider mo na parang di masyadong totoo." Napakunot ang noo ko pagkatapos niyang sinabi 'yon.

"Fake lang, ganon ba?" I chuckled while crossing my arms.

"Hindi naman, basta di ko lang maipaliwanag. Say yes muna." Sabi niya at ngumiti.

Lalo akong kinakabahan sa facial expressions niya, "Ayoko." Matipid kong sagot.

"Kapalit nito ay yung forgiveness ko sa ginawa mo." He winked at me. Yuck.

I raised my brow, "Ang kapal talaga ng mukha mo, noh? Okay lang naman kahit di mo ko patawarin because for your information, it's your fault kung bakit kita sinampal. You called me a mess and stupid. You're so pathetic to command me to do a favor for you because of what I did that I won't really do if you didn't scold me." I rolled my eyes.

He chuckled, "Pero nag-okay ka na, wala nang bawian.

Oo nga noh? But this is so unfair! Paano kung anong kababapaghan ang ipagawa nya sakin? No way!

But, I do owe him a favor. He saved my maidenhood and that's a big deal.

Uh, okay.

"Oo na." Sabi ko para matapos na 'tong usapan na 'to, "I'll only do it if I can."

"So, yes ang sagot mo sa tatanungin ko." Madiin niyang sinabi sa akin.

I think I'm going to have a mini heart attack.

"Yes! Yes ang sagot ko sa tanong mo." Madiin ko ding sabi, para it's a tie. "Ano nga bang tanong mo?" Dagdag ko.

"Can I court you? So, you said 'Yes' kaya liligawan nga kita."

I choked.