***
Yaşam Ateşi Tepesi, gökyüzünü kızıla boyayan devasa bir kuyu gibiydi. Bu kadim kraterin bir ucunda Pyra, kucağında sancılar içinde kıvranan Akira’yı taşırken; diğer uçta Ozai, kucağında buzdan bir heykel kadar sessiz ve soğuk doğan oğlu'nu tutuyordu. Bilge Guru’nun sesi, lavların uğultusu arasından yükseldi ve Ozai’ye, "Onu ateşe bırak. Bırak ki ruhu aslına dönsün," dedi.
Ozai; ejderhası cılız bir kıvılcımdan ibaret olan soğuk bedenli oğlunu ateşin merkezine teslim ederken, Pyra’nın kucağında Akira’nın bedeni acıyla bir kez daha kasıldı. Bir yara, bir doğum ve bir ölümün eşiğinde; çığlığı kraterin duvarlarında yankılandı. Doğum gerçekleşti ancak dünyaya gelen melez bebek ne nefes alıyor ne de içinde bir ejderha ateşi taşıyordu. Akira iyileşti ama bebek nefes almıyordu. Pyra, bebeği k
