"Hija ayos ka lang ba?" Halos mapatalon ako nang marinig ang boses ni Yaya Emma, dala-dala ang ilang pinamili niya na ipinatong niya sa mesa.
"O-opo."
"Sigurado ka ba? Mukhang ang lalim ng iniisip mo, kung ano man 'yan sana maging maayos din, iniisip mo ba ang pamilya mo?" Napaharap ako sa kaniya at napailing.
"Hindi po, wala na po akong pamilya," tinitigan niya muna ako, bago bumuntong hininga at agad naman akong tumalikod saka pinagpatuloy ang ginagawa. Simula ng maranasan ko ang iba't-ibang paghihirap sa bahay na 'yon, alam ko ng wala na akong pamilya.
Tiniis kong makita si Meast at Val, iyon lang naman ang magagawa ko dahil iyon lang din ang lugar ko rito. Hinding hindi ko maiiwasang makita sila at hindi ko rin maiiwasang makaramdam ng sakit at bigat sa pakiramdam. Nahihilo ako kin
