chapter 17 To 18

1633 Words
"Masaya ako at kilala niyo pa po ako, Mabuti naman ako auntie." Sagot ko sa kanya, subrang tanda na ni auntie dahil ilang taon na din ang lumipas, masaya din ako ang magiging patiente ko ay si auntie magda.Si sanjhu ay tahimik lang na nanunuod sa sofa at mga ilang minuto pagkatapos naming mag usap ni auntie ay nagsalita ito. "Ito yung folder na record ni mama basahin mo yan para malaman mo ang lahat ng iyong dapat gawin. " Binigay niya ang folder na may records sa lahat ng kakailanganin ni auntie at doon ko nalaman na may Transient Ischemic Attack (TIA) o mini stroke, si auntie , pero gaya ng major stroke na kapag hindi agad nadala sa doktor ng ilang minutong pagkaantala ay maaaring magkaroon ng malaking epekto sa isang pasyente ng permanenteng disabilities. Kaya kailangan talaga ni auntie ng nurse na araw-araw mag aalaga sa kanya para hindi ito lumala ang kanyang sakit. "Ilang buwan na ba siyang ganyan? " Tatlong buwan, siya lang kase palagi ang nasa bahay kaya hindi siya na dala agad sa hospital kaya dito na ako tumira. Nakikita ko sa kanyang mga mata ang pangamba para ky auntie magda alam kung mahalaga si auntie sa kanya dahil isang ina ang turing nito sa kanya. Habang nasa wheelchair ay nag salita si auntie na gusto niya raw magpahinga sa kwarto kaya dinala ko siya roon kasama si sanjhu. Lumabas kaming dalawa para makapag pahinga si auntie, at doon kami sa sofa nag patuloy sa aming pinag usapan. Habang palabas sa kwarto ay tumunog ang cellphone ko kaya kinuha ko agad sa bag na dala ko at inalam kung sinong tumawag. Pagtingin ko ay si Jay kaya dumeritso ako sa kusina para kausapin siya, nag kunot noo naman ito at nakita pa sa cellphone ko ang pangalan ni jay. "Jay anong kailangan mo.? " Gusto ko kasing mag sabay tayong kumain mamaya sa dinner kukunin kita mamaya diyan pag out ko. Ipinaliwanag ko lahat sa kanya na nagtratarbaho ako ky auntie Magda at dito niya nalang ako kunin, alam niya naman kung saan. Natahimik ito sandali dahil nagulat sa nalaman niya na si sanjhu ang nag hire sa akin, pero sumagot naman ito na mag txt lang ako kapag pwede na akong umuwi. Pagkatapos nang usapan ay bumalik ako sa sofa kung saan nag hihintay si sanjhu at alam kung nakikinig ito. "Boyfriend mo ba? Nagtanong ito agad sa akin tungkol kay jay nang deritso kaya para akong naka hinto sa aking pag lalakad. "Hindi..... Pinutol naman nito ang aking sinabi "Baket lahat ng kilos pinapaalam mo sa kanya" Mukang naka amoy ako nang pagsisilos kaya gusto kung painisin siya lalo. "Hindi naman lahat, niyaya lang niya akong kumain mamaya. Sumagot naman ito na kita ko sa mga mata niya ang kainisan. " Mamaya eh...diba may trabaho ka.? Parang lumakas medyo ang pagkakasabi niya kaya alam kung naiinis ito. "Mamayang gabe pa naman po sir pag out ko kukunin niya ako dito. Sumagot naman ito na nag kukunut nuo. 'Ipapa remind ko lang sayo bawas sa sweldo mo kapag sa cellphone ka lang naka tunganga, at ako ang mag dedesisyon kung qualified ka o Hindi kaya ayusin mo ang iyong trabaho dito wag kung saan-saan ka naka focused. Parang galit siya na hindi naman inaano at nilecturan pa ako sa first day ko hindi na ako nakasagot umalis na kase pagkatapos niyang magsalita. Ni review ko nalang lahat ang folder para mas malaman ko ang lahat ng kailangan ni auntie magda, bumalik na kase siya sa kanyang trabaho sa school. Pagka gising ni auntie ay pina inom ko siya ng gamot at nag libut-libut ako sa bahay. Natatandaan ko lahat ang mga memory sa bawat sulok ng bahay mula sa kusina at kwarto kung saan niya kinuha ang berhin ko. Napaisip tuloy ako mula noon ay hindi na pala ako nakaramdam nang gaya noon, kalokang na gising ako sa aking pag iisip dahil para akong nagka checkinskin at kung ano-ano pang kalokohan ang naisipan ko. Pinuntahan ko nalang si auntie sa labas na nagpapahangin at tinulak sa luob sumambit naman ito sa akin. "Jisoo kumusta na nga pala ang ina mo. "Mabuti naman ho gusto nga sana niyang pumunta sayo kaso alam niyang gugulo lang pag nakita ni sanjhu si maam kaya hindi nalang niya tinuloy. Sumagot naman ito ng mahinahon. "Matagal nang naka limutan ni sanjhu yon. Pinaliwanag ko sa kanya at doon niya lang naintindihan ang lahat.Nalulungkot nga ako dahil hindi ako naka hingi ng pasensya sa kanya. Aayy..wala po iyon si mama nga sana ang hihingi ng pasensya sa iyo kalimutan napo natin yon. Nakalimutan na kase ni mama ang mga pangyayaring iyon. CHAPTER 18 5pm tumawag si jay sa akin na papunta na siya para sunduin ako,kaya palingon-lingon ako sa labas ng bahay bakit wala pa si sanjhu. Mga ilang minuto ay may sasakyang pumepeep kaya lumabas ako si jay ang aking nakita . Pinapasok ko muna siya dahil wala pa si sanjhu hindi ko naman pweding iwan nalang si auntie ng magisa sa bahay, mga ilang minuto pa ay may sasakyan na pumarada alam kung si sanjhu dahil kita ko mula sa bintana ang sasakyan. Pumasok siya at pagtingin niya nakita niya si jay kaya nagiba ang muka nito. "Sir aalis na kami kung wala ka ng kailangan" " if you have nothing to do.. Go leave. Saad nito na hindi man lang tumingin at dumiretso sa kanyang kwarto. Kaagad kaming umalis patungong Japanese restaurant doon kasi mahilig si jay kumain. Are you okay working with him? Tanong ni jay habang kumakain kami "Okay lang din kahit hindi, kase napaka tahimik niya bihira lang nag sasalit gaya noon Sagot ko sa kanya kahit alam kung may mga tanong sa kanyang mga mata na hindi niya masabi. "Bumalik ba ang pagka arrogante niya? " Kahit naman bumalik,wala naman akung magagawa, dahil sa kanya naka salalay ang performance ko for qualifications sa hospital i need to be patient wit him. Hindi ko alam bakit palagi niya parin akong niyaya kahit na alam niyang ilang linggo na at hindi ko pa siya nasasagot sa tanong niya pagkatapos kumain ay nag yaya na akong umuwi para makapag pahinga. Pag dating ko sa bahay ay wala pa si jenelyn and i think she's flirting w/ his boy, wala naman kasing kakilala yun at kanina pa yun sana naka uwi. Natulog nalang ako while replying my family araw-araw kase sila nangungumusta sa akin pag alam nilang oras na nang uwian. I woke up in 7am at hindi pa naka ligo at nakakain dale-dale kung sinuot ang mga damit ko at nag toothbrush nalang para hindi ma late at naka abot ako doon ng 8 kaya ang muka ni sanjhu ay hindi na mapinta parang muka lang niya kahapon pag alis namin. "Why are you late? Alam mo namang meron pa akong work "I'm sorry sir nahuli kasi ako nang gising " That's what I'm saying because you're busy with other things, next time you're late. I'll deduct from your salary Sambit nito habang nangagalaiti sa galit kay agaaga at na nginginig ang mga tuhod ko sa takot, buti nalang ay nasa kusina si auntie magda. "That's enough sanjhu you're overreacting. Tinulungan parin ako ni auntie magda kahit na nasa kusina siya at naka upo sa wheelchair niya. Agad naman itong umalis at pumasok sa trabaho. "Pag pasinsyahan mo na si sanjhu jisoo hindi lang talaga niya na control ang kanyang sarili. "Okay lang po sanay na naman po ako sa ugali niyan auntie. Ku malma na ako nang humingi ng pasensya si auntie at ginawa ang trabaho ko buong mag araw. Lagpas 6pm na at pinapa inis niya talaga ako dahil wala pa siya at alam niyang hindi ko iiwan si auntie na hindi pa siya nakaka balik. Bumabawi lang siguro siya dahil na late ako kanina sinabihan na ako ni auntie na mauna nang umuwi pero ayaw ko. Natatakot akong may mangyari kay auntie at baka hindi na ako magiging isang nurse at wala pa nga ako sa totoong trabaho ay namatayan na ako ng patiante. Manga ilang minuto ay naka abut nadin siya sa bahay at pumepeep lang ito kaya nilabas ko nalang. Get in the car and I'll take you, it might be difficult for you to find a vehicle because it's late. Bumalik ako sandali sa bahay para kunin ang gamit ko at pumasok sa kanyang sasakyan agad naman itong pina andar. Habang nasa sasakyan hindi mo talaga ma mababasa ang utak niya kasi alam kung hindi pa niya alam ang bahay ko pero nag maneho lang ito nang hindi ko alam ang direction. Dinala niya ako sa restaurant pumarada siya doon, at hindi man lang nag salita, kahit aya man lang sa akin kaya sumunod nalang ako sa kanya. Umorder siya para sa aming dalawa umupo nalang ako kung saan niya tinuro gamit ang mata niya habang nauna na itong umupo. Ang awkward nang nagyari habang nag hihitay kami sa aming pagkain kase hindi ito nag sasalita. Panay titig lang sa akin na tagpo ang dalawang kilay. Mga ilang segundo ay dumating na ang waiter na nagdala sa pagkain namin kinuha niya bago binigay sa akin, hiniwa niya muna ang meat kaya parang guminaw ang atay ko. "eat that Kinain ko agad paglagay niya sa harap ko parang lalong sumarap ang pagkain dahil siya ang nag chopped. Pag labas namin sa restaurant ay nagtanong ito sa akin. "lead me where is your house while im driving. Tinuro ko sa kanya ang daan papunta sa bahay pagdating namin doon. Pumark siya kaya akala ko lalabas pa siya , kaya hindi muna ako lumabas. "Why.? why don't you go ... Tanong nito kaya lumabas ako agad akala ko may sasabihin pa siya nakakahiya tuloy
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD