วีนัสตื่นตั้งแต่หกโมงเช้าเพื่อให้แน่ใจว่าเธอจะตื่นก่อนผู้เป็นนาย ด้วยความที่ต้องมาคอนโดของปลื้มอย่างกะทันหัน ทำให้ร่างบางนั้นจำเป็นจะต้องใส่ชุดราตรีตัวเดิมที่ใส่เมื่อคืนไปก่อน
วีนัสเดินออกจากห้องพักของตัวเองมาก็มาเจอเข้ากับบอดีการ์ดของปลื้มอีกสองคนที่เมื่อคืนก็พักที่นี่เช่นกัน
“มอร์นิ่งค่ะหนุ่ม ๆ ตื่นเช้ากันจังเลย”
“มอร์นิ่งวีนัส เดี๋ยวนายน่าจะกลับบ้านแล้ว เลยเตรียมพร้อมไว้ก่อน แล้วนี่ทำไมยังใส่ชุดเก่า?”
หนึ่งในบอดีการ์ดถามร่างบางด้วยความสงสัย
“ก็คุณปลื้มเปลี่ยนจะมาที่นี่กะทันหัน นัสไม่ได้เตรียมอะไรมาเลย ไม่มีทั้งชุดไม่มีอะไรเลย เลยต้องใส่ไอ้ชุดบ้านี่ไปก่อน แปลก ๆ ชะมัดเลย”
“อ๋อ เออใช่นี่นะ เดี๋ยวคุณปลื้มก็ตื่นแล้ว ปกติไม่เกินสิบโมงหรอกเวลาออกจากคอนโด ยังมีเวลา นัสทานอาหารเช้าก่อนไหม?”
“พวกนายทานอะไรกัน?”
“อเมริกัน เบรกฟาสต์”
“อืม งั้นไม่เป็นไร เดี๋ยวนัสชงกาแฟดื่มรองท้องไปก่อนสักแ
