Toplantıdan sonra hiçbirimiz konuşmamıştık. Daha doğrusu ne konuşacağımızı bilmiyorduk. Odadan çıktığımızda Mahir Bey’i görmüştük ve burnundan soluyordu. Ne yapıp ne etmiş, adalete teslim edilmemişti. Üzerinde olan arazinin benim üzerime geçirilmesi onu çok fazla kızdırmıştı çünkü diğer mal varlığı da elinden alınmıştı. Bu da büyük bir muharebeye ön hazırlıktı. Çünkü bana devredilen mal varlığı karşı taraf için savaştı.
Araba aniden durdu, daldığım için Yiğit’in sesini geç duydum. Yavaşça bakışlarına karşılık verdim, gülümsüyordu. O konuyu düşündüğümü anlamıştı. Yüzümdeki o hissi silip gülümsemesine karşılık verdim. Aslında o da çok düşünceliydi ama sırf bu halden çıkmam için destek veriyordu.
“Geldik mi?” Etrafa baktım. Bu sabah kahvaltıyı dışarıda yapacak ardından şirkete geçecektik.
