Evdeki derin sessizlik o günden bu yana daha fazlaydı. Ezgi’yi o günden sonra görmemiştim. Onu zora soktuğumu biliyordum ama bu bana suçluluk yüklemedi. Yaptığımın bedeli değildi bu. O geceye ihtiyacım vardı çünkü.
Yiğit’le yemekler dışında hiç karşı karşıya gelmemiştik. Yemeğini yiyor, çalışma odasına çekiliyordu. Gece odaya gelmiyor, artık papatya bırakmıyordu.
Yine yemekleri yedikten sonra o odasına çekilmiş ben ise kitap okumak için bahçeye geçmiştim. Ama önce kendime kahve yapmak istedim. Geri mutfağa döndüm. Yiğit su içiyordu. Beni görünce şişeyi dolaba geri koyup görmezlikten gelerek mutfaktan çıktı. Ben de kahveyi yapıp geri bahçeye döndüm. Bu tavırları canımı sıkıyordu. Ben suçluymuşum gibi davranıyordu. Lakin kendimden ödün vermeyecektim.
İki gün böyle geçmiş evdeki sessizl
