Sebastian’s POV
Sasamahan niya lang talaga dapat ako sa mga lugar na gusto kong puntahan pero pagdating sa kainan siya na yung nasunod. Balingkinitan lang yung katawan niya pero hindi mo aakalain na malakas siyang kumain. Dati iniisip niya yung figure niya bago ang pagkain pero mukhang nabaligtad na ang sitwasyon ngayon.
Iniisip ko tuloy kung gutom lang ba siya or ganyan na talaga siya kumain ngayon?
Nag crave na naman daw siya ng ramen kaya nandito na naman kami sa restaurant kung saan ko siya sinamahan bago ang birthday niya. Pumayag na rin ako dahil gusto kong makita yung view sa tabi ng restaurant at hindi naman ako na disappoint kasi maganda naman siya at nakakarelax din pag masdan.
“Oo nga pala dala mo ba yung singsing?” out of no where naman yung tanong niya, nag co-concentrate
