Kabanata 15

464 Words
ELLA "You're cute" pakiramdam ko nag init Ang pisngi ko sa kanyang sinabi. Hindi Ako makatingin sa kanya ng tuwid, para ba akong nalulusaw sa pagtitig niya sa akin ngayon kita ko Rin Ang sinusupil niyang mga ngiti sa kanyang mga labi. "Finished your food, mamaya ka na magbasa ng libro mo." narinig kung Turan nito sa akin kasabay ng paghila nito sa librong hawak ko papalayo sa akin."Are you like that, you eat while reading a book?" "uyyy Teka lang" pahpoprotesta ko Dito sa ginawa niyang pang aagaw ng libro ko Hindi talaga Ako sanay na Hindi nagbabasa ng libro habang kumakain. Nakasanayan ko ito noon pa simula ng mamatay si nanay dahil madalas ay magisa akong kumakain Wala akong maka usap kaya Ang libro ko ang napag balingan ko. Binabasa ko Ang mga libro ko habang kumakain Hanggang sa Hindi ko namamalayan paubos na Ang pagkain ko.Nawawala pa Ang lungkot ko sa pagkawala ni nanay. My mother died when I was ten I was in grade four back then. Nahold up si nanay habang nasa daan papunta sa palengke Isang hapon habang mamimili Siya ng pang hapunan Namin, makipag agawan Siya sa Dala niyang Pera sa hold aper kaya siya nasaksak.Huli na ng maisugod Siya sa ospital. Labis Ang kalungkutan Namin noon ni tatay. "Hey, I'm sorry, I didn't mean anything., forgive me sorry.," boses ni Kieth na nagpabalik sa akin sa kasalukuyan, Hindi ko alam na umiiyak na pala Ako. agad itong lumapit sa pwesto ko at pinunasan Ang basa Kong pisngi ng panyo. Hindi ko namalayan Ang pagkuha niya ng kanyang panyo. "Okay lang Ako salamat" iniiwas ko Ang Mukha ko sa kanya ng tangkain nanaman niyang punasan Ang aking pisngi. Lalo ng nagwawala sa lakas ng t***k ng aking puso sa paglapit niya Lalo sa akin. "You sure you're okay?" hindi nakaligtas sa akin ang pag aalala sa kanyang tinig. "Oo pasensya na." Naramdaman ko ang pag upo niya sa aking tabi, Lalo naman akong Hindi makatingin sa kanya. "Here, I'm really sorry." naka Yuko itong iniaabot sa akin Ang librong kinuha niya sa akin kanina. Dahan dahan Kong kinuha Ang libro."I'm sorry please" halos mg makaawa na ito sa harapan ko patawaein ko lang. Hindi naman Ganon lalaking kasalanan Ang ginawa niya pag agaw sa libro ko. Naalala ko lang talaga Ang nanay kaya siguro Ganon Ang naging reaksyon ko. Hindi ko mapigilang matawa sa kanya habang rinitingnan Siya. Hindi kk akalain na Ang Isang ito ay mag mamakaawa sa akin ng ganun, ayon sa kuwento sa akin ni Melissa ay Ang lalaking may asul na mata Ang pantasya ng halos lahat ng mag aaral Dito sa KNA sino ba talaga ito at bakit kung mag makaawa sa akin Ngayon ay ganun nalang.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD