ILALIM NG ULAN

"Laz! Come here!" Pasigaw na tawag sakin ni libai "What now?" Bored na sagot ko sa kanya dahil alam kong walang kwenta nanaman tong sasabihin nya "look at the couple there, they dancing under the rain" Tila kinikilig na sabi nito habang nakaturo po sa dalawang tao I'm Lazinie Perez 22 year's old 2 year's ng coma dito sa ospital saksi ako sa bawat paiyak, pag tawa at pag sigaw ng mga tao dito sa loob ng ospital minsan nga sumasama ako sa ER. I want to be a doctor someday kaya naman lagi akong umiikot dito sa ospital creepy no? Well it's normal to me and with this guy in front of me. He's Lorenzo Libai Cruz 23 year's old a childish one hindi sya coma, pasyente sya dito and he see's me and he can talk to me. I forgot kung anong sakit nya, but he's my best friend sabi nya. "Para kang bakla Lorenzo!" Asar ko dito kaya naman mabilis syang lumingon sakin habang nanlilisik ang mga mata "You called me gay? Really laz? Do you want to get pregnant while lying in a hospital bed?" Sarkistong sabi nito na mas ikinatawa ko Akmang sasagot ako ng biglang may mag salita mula sa likuran ko "Loveeeeee, I missed you!" Maarteng sigaw ni Kez She's libai's fiancee I don't like her actually kase niloloko nya si lebai, she's in a relationship with libai's doctor kadiri diba and wait there's more they having a s*x inside that guy's office. Habang nag uusap sila onti onti akong tumalikod at pumunta sa sarili kong kwarto na katabi lang ng kwarto ni libai, Pag bukas ko ng pinto ay mali pag tagos pala I forgot, So yun na nga pag tagos ko sa pinto nakita ko si Wind libai's doctor and my fiancee. "Hi baby, gumising kana miss na kita" Sabi nito bago hawakan ang kamay ko "Kung miss moko hindi ka mag loloko!" Pasigaw na sabi ko pero alam kong hindi nya ako maririnig "I have a lot of things to tell you" Dama ko ang lungkot sa mga binibitawan nyang mga salita pero hindi parin ako naniniwala "Ayoko ng magising kung ikaw lang din ang bubungad sakin" Mapait na sabi ko Lumipas ang oras kinailangan nya ng bumalik sa duty nya dumating naman yung mga kaibigan ko sina Maxx,Snow at Rabbit , agad namang humiga sa tabi ko si maxx habang hawak hawak si dabii yung aso nya. "Hoy gising na gaga ka pahiga higa ka lang tapos kami halos malagas na ang bulbol namin kakatrabaho sa finance!" Pasigaw na sabi ni rabbit na ikinatawa naman ng dalawa "Pag hindi to gumising si Laz papaturukan ko to ng sperm para kahit mamatay sya maiiwan syang remembrance satin" Natatawang bwelta naman ni Maxx "Hoy gag*! di purkit baog ka gagawin mo ng panganakan si laz" sabat naman ni snow "Bakit ayaw nyo nun may little laz na tayo HAHAHA" Sabi pa ni maxx kahit kelan talaga ampanget mag biro nito Habang tuloy sila sa pag uusap agad namang may kumatok sa pinto na pinag buksan ni maxx, there ayan na si libai na nakabusangot dahil gagawin nanaman syang mensahero ng tatlong kuto nato. Akmang aalis na sya ng hatakin sya ni rabbit natumatawa pa, Nakita ko kung pano mag pumiglas si libai pero tumulong din yung dalawa the end of that walang choice si libai kung di umupo at maging human messenger. "Andito ba si laz?" Paunang tanong ni rabbit, agad namang lumingon sakin si libai kaya napalingon din yung dalawa "Anong tinitingin tingin nyo jan!" Nakataas na kilay na sabi ko "Ano andito ba?" Excited na sabi ni rabbit habang niyuyugyog sya "Oo" plain na sabi ni libai "Kanina pako nandito narinig ko pa nga yung balak sakin ni maxx ei" Pairap na sabi ko na ipinagtaka naman ni libai "Kanina pa daw sya andito narinig nya daw yunh balak mo maxx" Kalmadong sabi ni libai, habang kita naman sa mukha ni maxx ang gulat "Hehe joke lang yon laz eto naman" Mabilis na sabi ni maxx habang naka peace sign pa "Rabbit pag nagising ako, Ako na mismo aahit sa b*lbol mo" Natatawang sabi ko habang nandidiri naman ang itsura ni libai "Rabbit sya na daw aahit sa lower body hair mo yuck ano bayang usapan nyo" nandidiri na sabi nito na ikinatawa naman naming lahat Lumipas ang oras hanggang sa mag gabi tahimik na ang buong paligid wala ng bisita wala ng maingay, narito ako sa terrace ng kwarto ni libai nakatayo habang sya naman nakaupo sa likod ko "Laz!" Pag basag neto sa katahimikan "Hmm" sagot ko bago lumingon "May nabasa ako kanina" halata sa mukha nito ang lungkot kaya naman lumapit ako sa kanya "Ano naman yon" Takhang sabi ko "sabi sa nabasa ko once na nagising na yung taong nacoma makakalimutan nya daw yung mga nangyayari habang tulog sya" Mahabang lintaya nito na ikinangiti ko nalang ng malungkot "I ready some books also about that pero malay mo hindi kita makalimutan" "Alam mo ba wala na kami" Natatawang sabi nito sakin "Why?" Masuyong tanong ko sa kanya na ikinaluha nya "Narinig kita kagabi habang umiiyak ka sa kwarto mo sabi mo ' ANSAKIT MAHAL NA HABANG NAKARATAY AKO DITO SA OSPITAL MERON NA PALANG NAG PAPASAYA SAYO NA IBA' yun yung narinig ko sayo" humihikbik na sabi nya kaya naman na luha ako dahil naramdaman ko nanaman yunh sakit "Sabi mo pa ' OKEY LANG NAMAN EI KUNG MAY MAHAL KANA TALAGANG IBA AT MAY NAG PAPASAYA NA SAYO KASO LANG BAKIT YUNG BABAENG MAHAL PA NG KAIBIGANG NAIINITINDIHAN AKO SA GITNA NG PAG SUBOK NATO, BAKIT SI KEZ PA NA MAHAL NI LIBAI, BAKIT HINDI NALANG YUNG IBA TATANGGAPIN KO NAMAN EI PERO WAG LANG SYA!' habang sinisigaw mo yung mga katagang yon ramdam ko yung sakit" Patuloy na pag sasabi nya "Sabi ko sa sarili ko na kapag na tagpuan ko na yung the one sya na yung papakasalan ko, Akala ko si kez na yon nag kamali pala ako" Natatawang sabi nya habang pinupunasan yung luha nya "I thought he's the one also pero hindi pala, Pareho tuloy tayong broken kasi ikaw tatanga tanga ka ei na confine ka tuloy dito" pabiro kong sabi na ikinatawa nya mas gumaan ang atmosphere sa pagitan namin "Naalala mo yung couple kanina under the rain?" Panimula nito ulit na ikinatango ko naman "I want to try it also kaso hindi pwede" pagpapatuloy nya "Why?" I Ask him "Sabi ng doctor bawal daw, nung bata ako pinag babawalan din ako maligo ng mama ko sa rain" pag kuwento nya nag patuloy ang usapan hanggang sa nag pasya na kaming pumasok sa loob at mag pahinga na Nagising ang diwa ko dahil rinig sa bawat pasilyo ng ospital ang tunog ng emergency bell halos lahat ng Doctor at nurse ay nag si punta sa pulang kwarto sa ikalawang palapag, rinig mo ang halo halong iyakan at sigawan sa ikalawang palapag marami din ang taimtim na nag dadasal. "Clearrrrr!" Sigaw ng doctor habang nirerevive ang pasyente Patuloy ang sigawan sa loob ng pulang kwarto hanggang sa marinig na nila ang isang tunog na ikinahagulgol ng lahat. "Grabe may isa nanamang nawala" sabi ni libai "Chismoso talaga" sabi ko dito "Kasalanan ko bang katapat lang natin yung kwarto ha!" Pabalang na sagot nito sakin Lumipas ang mga buwan nag patuloy ang mga araw maraming nag bago maraming nawala at dumating. "Hoy laz umuulan nanaman" malungkot na sabi ni libai "Ano naman" bored na sagot ko "I wish I can dance you under the rain" Pabulong na sabi nito "Well you can but it's not safe for you" sagot ko sa kanya habang pinapanood ang pag buhos ng ulan "What if magising ka tapos makalimutan mo na ako?" Parang nabigla na sabi nya "Well, pipilitin ko na alalahanin ka ganon kita ka mahal" malambing na sabi ko sa kanya "Talaga?" Sabi neto sakin "Oo naman wala ka bang tiwa sa isang Lazinie Perez?" Mayabang kong sabi "Meron syempre" Cool na s**o nito — September 22, 2016 — — 10: 00 am — Sa gitna ng ulan makikita mo ang dalawang magkasintahan na nag sasayaw sa tabi ng isang puno sa hardin ng ospital "Laz, I'm tired" Umiiyak na sabi ni libai sakin habang nakayakap "Im tired too love can we just rest?" Sagot ko sa kanya "I want to rest with you" sabi nya "This is our last dance mi amore and I want to say I'm happy na nakilala kita sana sa susunod na buhay makasayaw ulit kita hindi na sa ilalim ng ulan pero sa ibabaw ng ulam. Kung bibigyan man tayo ng ikalawang buhay sa oras na yon ihihiling ko kay bathala na ika'y hanapin at ipaalala sayo yung mga araw na pinagsamahan natin, Mahal na mahal kita Lazinie Perez Cruz, Hihintayin kita sa susunod nating buhay" Nakangiting sabi nito sakin habang dahan dahang ipinikit ang kanyang mata kasabay ng buhos ng malakas na ulan at kidlat ang syang pag bagsak ng katawan nya sa lupa Agad na nag si datingan ang mga doctor at nurse para dalhin sya sa E.R lumipas ang ilang minuto narinig ko ang tunog na nagpaiyak sakin ng sobra. "Hindi ba dapat handa nako apra rito" nakayukong sabi ko habang umiiyak — 11:00 — Puno ng katahimikan sa loob ng ospital na puros tunog lamang ng makina ang iyong maririnig, Ngunit may isang kwarto sa ikalawang palapag na pinupuno ng iyak ng isang abbae ang apat na kanto. "Li can you please back to meeeee" Pasigaw na pakiusap ni laz habang nakaupo sa gilid ng kwarto "Gusto na kitang makasama li" pabulong na sabi ni laz bago ipikit ang kanyang mata Sa gitna ng katahimikan biglang tumunog ang isang makina sa ikalawang palapag hudyat ng pag aagaw buhay ng pasyente, mabilis na nag si kilos ang bawat tao sa loob ng building "No no no no lazzz di ka pwedeng mawala" sabi ni wind "Wake up loveee di moko pwedeng iwan" Umiiyak na sabi nito habang patuloy na nirerevive yung tao Agad namang nag si dating sila maxx , show at rabbit kasama ang mga pinsan ni laz na ngayon ay umiiyak na pinuno nanaman ng iyakan ang ikalawang palapag ng building. "Time of death 11:11 , September 22" final na sabi ni wind habang umiiyak Sa kabilang banda isang liwanag ang sumalubong kay laz kita nya ang saya sa mukha ng kanyang ama at ina kasama si libai, kaya agad syang tumakbo at sinalubong sila ng yakap "Ambilis mo namang sumunod" nakabusangot na sabi ni libai "Maybe my heart beats for you kaya nung nawala ka tumigil na rin yung t***k" natatawang sabi ni laz "SABAY NATING IHILING KAY BATHALA NA BIGYAN TAYO NG IKALAWANG BUHAY AT SA ORAS NAYON HAYAAN MOKONG ISAYAW KA ULIT SA GITNA NG ULAN NA PUNO NG SAYA" masayang sabi ni libai habang hawak hawak ang dalawang kamay ni laz bago pumasok sa puting liwanag End